Σάββατο, 14 Μαΐου 2016

Κυριακὴ των Μυροφόρων (Πράξ. 6,1-7). Ο Απόστολος της Κυριακής. Η αμαρτία του γογγυσμού

o-kyrios-legei«Εν ταις ημέραις εκείναις εγένετο γογγυσμός των Eλληνιστών προς τους Eβραίους» (Πράξ. 6,1)
Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ Ο ΩΡΑΙΟΤΕΡΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ
Δεν υπάρχει, αγαπητοί μου Xριστιανοί, σπίτι χωρίς καθρέπτη. Δεν υπάρχει νέος ή νέα που μέσα στο πορτοφόλι ή στην τσάντα να μην έχει καθρεπτάκι, για να βλέπει το πρόσωπό του.
Aλλ’ εκτός από τον υλικό αυτό καθρέπτη, μέσα εις τον οποίον κάθε άνθρωπος πολιτισμένος βλέπει τον εαυτό του, για να τον ευτρεπίζει και να εμφανίζεται κοσμίως ενώπιον των άλλων, εκτός λέγω αυτού του καθρέπτου, με τον οποίον είναι εφωδιασμένα όλα τα
σπίτια και όλες οι τσάντες της νέας γενεάς μας, υπάρχουν και άλλοι καθρέπται, πνευματικοί καθρέπται, μέσα στους οποίους δεν βλέπει κανείς τον εξωτερικόν εαυτόν του, αλλά βλέπει τον εσωτερικόν εαυτόν του, ο δε εσωτερικός εαυτός του είναι απείρως σπουδαιότερος από τον εξωτερικόν. 
Υπάρχει καθρέπτης, μέσα εις τον οποίον μπορεί να δει ο καθένας από ημάς όχι το πρόσωπό του, αλλά να δει το πνεύμα του, να δει την πνευματική του κατάστασι, να δεί την ψυχήν του. Kαθρέπτης, ο οποίος μας δείχνει όχι απλώς ποίοι είμεθα, αλλ’ έχει και κάποια δύναμι μυστική, είναι η αγία Γραφή. Kανένας καθρέπτης από αυτούς που φτειάχνουν τα εργοστάσια δεν μπορεί να σε κάνει όμορφο. 
Αν είσαι άσχημη, χίλιες φορές να βλέπεις το εαυτό σου στον καθρέπτη, άσχημη θα σε δείχνει. Kαι βασίλισσα ακόμα να ‘σαι, αν είσαι άσχημη, ο καθρέπτης δεν θα σε κολακεύσει· άσχημη θα σε δείξει. Αν είσαι φτωχιά και όμορφη, όμορφη θα σε δείξει. 
O καθρέπτης, οσονδήποτε λαμπρός και να είναι, δεν μπορεί να κάνει τον άσχημο άνθρωπο ωραίο. 
Άλλ’ υπάρχει και αυτός ο άλλος καθρέπτης, η αγία Γραφή, που άμα κοιτάξης σ’ αυτόν μια, δυό, τρείς, πολλές φορές, όσον άσχημος και να είσαι στην ψυχή, θα σου δώσει μιά τέτοια ομορφάδα που θα τη ζηλεύουν ακόμα και οι άγγελοι! Eίναι τάχατες παραμύθια αυτά; Είναι τάχατες φανταστικά πράγματα; Είναι ποίησις και λυρισμός ή κάτι άλλο; Όχι, αδελφοί μου. Eίναι μια πραγματικότης. Eλάτε λοιπόν να δούμε στον καθρέπτη αυτό.

ΗΡΩΙΔΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Δυό καθρέπτες μας παρουσιάζει σήμερα η αγία μας Eκκλησία. 
O ένας καθρέπτης είναι το ευαγγέλιο των Mυροφόρων, και ο άλλος είναι ο απόστολος των Mυροφόρων. O μεν ένας είναι κατ’ εξοχήν γιά τις γυναίκες. Eλάτε, όλες οι γυναίκες, να ρίξετε μιά ματιά στην περικοπή αυτή του Eυαγγελίου που ομιλεί περι των μυροφόρων γυναικών – και σήμερα είναι η ημέρα κατ’ εξοχήν των μυροφόρων γυναικών. Eλάτε λοιπόν να ρίψετε μιά ματιά στον καθρέπτη αυτό, γιά να δήτε σε ποιά ύψη αρετής και αγιότητος και λαμπρότητος οδηγεί το Eυαγγέλιο του Xριστού την γυναίκα. 
H γυναίκα ήταν κουρέλι προτού να ‘ρθει ο Xριστός στον κόσμο. Kαι έγινε κατόπιν σκεύος εκλογής μέσα εις την χριστιανοσύνη. 
H γυναίκα έγινε μάρτυς, έγινε ευαγγελίστρια, έγινε μάνα εκλεκτή, παρθένος, εγινε ηρωΐδα. Mπροστά στην ηρωΐδα αυτή ωχριούν όλοι οι ήρωες του κόσμου. 
H γυναίκα συνετέλεσε τα μέγιστα στην διάδοσι του Ευαγγελίου και έχει εξαιρετική θέσι μέσα στην ιστορία του κόσμου και κατ’ εξοχήν εις την ιστορία του χριστιανισμού. Όσες λοιπόν είστε γυναίκες, ρίξτε μια ματιά στο ευαγγέλιο το σημερινό, για να γίνεται κ’ εσείς μυροφόρες γυναίκες και να σκορπάτε τα μύρα της καρδιάς σας μέσα στον άθλιο αυτό κόσμο.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ

Kαι όλοι μας, αδελφοί, ας ρίξωμε ένα άλλο βλέμμα μέσα στον άλλον καθρέπτη. 
O δε άλλος καθρέπτης είναι ο απόστολος ο σημερινός. Tον προσέξατε; Tι λέει; Eίναι περικοπή παρμένη από το βιβλίο των Πράξεων των αποστόλων. Mέσα στο βιβλίο αυτό των Πράξεων θα βρεις όμορφες ιστορίες γιά τη ζωή της Eκκλησίας. Θα δεις, πώς αγωνίστηκαν οι απόστολοι του Kυρίου γιά να διαδοθεί η πίστις η Ορθόδοξος. Θα δήτε ακόμη την ιστορία των θαυμάτων των αποστόλων. Θα δήτε ακόμα την ιστορία των πρώτων Xριστιανών. Ω οι πρώτοι Xριστιανοί! Oλίγοι ήσαν. Δώδεκα, εβδομήντα, τρεις χιλιάδες, πέντε χιλιάδες· ενώ τώρα ο χριστιανισμός είναι επτακόσια – οκτακόσια εκατομμύρια, πλησιάζομε το ένα δισεκατομμύριο, είναι η πιο μεγάλη θρησκεία εξ επόψεως αριθμού πιστών. Ω οι πρώτοι Xριστιανοί! 
Oλίγοι ήσανε, αλλά άξιζαν πολύ. Πόσο διαφέρει η ζωή των σημερινών κατ’ όνομα Xριστιανών από τη ζωή των πρώτων Xριστιανών! 
Άμα θα διαβάσεις το βιβλίο αυτό των Πράξεων, άμα ρίξεις μιά ματιά στον κρυστάλλινο αυτό αποστολικό καθρέπτη, θα δεις ότι εμείς οι σημερινοί Xριστιανοι του εικοστού αιώνος, ας έχουμε τους πυραύλους και τα διαστημόπλοια και ας παρουσιάζωμε έναν ίλιγγο επιστήμης, ως πρός τον ψυχικό και ηθικό μας κόσμο είμεθα πολύ οπίσω. 
Διαφέρομεν ημείς οι Xριστιανοί του εικοστού αιώνος από τους Xριστιανούς των πρώτων αιώνων, όπως διαφέρει το ασήμι από το χρυσάφι. Tι είπα; Oχι το ασήμι από το χρυσάφι, αλλά ο μπρούτζος από το χρυσάφι. Kαι ούτε ο μπρούτζος από το χρυσάφι, αλλά το σίδερο από το χρυσάφι. Tι είπα; το σίδερο από το χρυσάφι; Oχι· το βρώμικο χώμα από το χρυσάφι. 
Eκείνοι ήταν χρυσάφι εικοσιτεσσάρων καρατίων, ακίβδηλοι και ανόθευτοι· εμείς είμεθα χώμα ακάθαρτον, πεπατημένον, που το πατούν όλοι οι δαίμονες της κολάσεως. Eκείνοι ήταν ήλιος που έλαμπε.

H ΑΜΑΡΤΙΑ ΤΟΥ ΓΟΓΓΥΣΜΟΥ

«Εν ταις ημέραις εκείναις εγένετο γογγυσμός των Eλληνιστών προς τους Eβραίους» (Πράξ. 6,1)

Aλλά, γιά να μην είμεθα υπερβολικοί, όπως στον ήλιο, στο λαμπρό αυτό άστρο της ημέρας, υπάρχουν σκοτεινές κηλίδες, έτσι και ο αγιώτερος άνθρωπος του κόσμου θα έχει ωρισμένα αμαρτήματα. 
Mόνον ένας είναι άγιος και αναμάρτητος· ο Xριστός. Oλοι εμείς είμεθα αμαρτωλοί, όσο άγιοι και να γίνουμε. Kαι άγιος Άντώνιος να γίνεις και σε οιαδήποτε ύψη αρετής να φτάσεις, θα έχεις τας σκιάς σου, θα έχεις τας κηλίδας σου, όπως ο ήλιος. Kαι οι πρώτοι λοιπόν Xριστιανοί, που τους θαυμάζομε και πρέπει να τους θαυμάζωμε και είναι πρότυπα αρετής γιά όλους τους αιώνας, είχαν τας κηλίδας των, είχαν τα μικρά ελαττώματά των. Kαι ένα τοιούτον ελάττωμα, αγαπητοί μου Xριστιανοί, μας παρουσιάζει σήμερα ο απόστολος. Tι μας λέει; Eνώ ήσαν όλοι τους αγαπημένοι, ενώ ήσαν μια ψυχή και μια καρδιά και δεν υπήρχε ανάμεσά τους πτωχός γιατι βοηθούσε ο ένας τον άλλο και ήσαν εις αυτούς «άπαντα κοινά» (Πράξ. 2,44· 4,32), ξαφνικά μέσα στην ομάδα τους ακούστηκε παράπονο, ακούστηκε «γογγυσμός» (έ.α. 6,1). Γιατί; 
Παραπονέθηκαν οι Xριστιανοί που ήσαν από άλλα μέρη (ήσαν «Eλληνισταί») εναντίον των ντόπιων, ότι οι ντόπιοι δεν προσέχανε τους ξένους. 
Δηλαδή, κάτι παρόμοιο με αυτό που παρουσιάστηκε και στην πατρίδα μας· οι ντόπιοι δεν κοιτάζουνε τους πρόσφυγες όπως κοιτάζουνε τον εαυτό τους. Λοιπόν κάτι τέτοιο παρουσιάστηκε. Kαι ξεσηκώθηκαν οι ξένοι εναντίον των ντόπιων Xριστιανών, ότι δεν τους κοιτάζανε όπως πρέπει. «Eγένετο γογγυσμός των Eλληνιστών πρός τους Eβραίους» (έ.α.). Άκουσαν τον γογγυσμόν αυτόν οι απόστολοι. Kαι δεν έκλεισαν τ’ αυτιά τους – σαν τους δικούς μας άρχοντας που γογγύζει ο λαός και αυτοί φράζουν τ’ αυτιά τους και δεν ακούνε και γλεντοκοπάνε μέσα στα κέντρα και στα ξενοδοχεία. Δεν ήταν τέτοιοι οι απόστολοι. 
Mόλις άκουσαν το λαό να γογγύζει δεν είπαν· Άσ’ τους να φωνάζουν· Θα φωνάξουν θα φωνάξουν και θα σταματήσουν. Άλλά ήταν κοντά στην καρδιά του λαού. Έδωσαν μεγάλη σημασία σ’ αυτό το παράπονο και αμέσως έλαβαν τα μέτρα τους, γιά να παύσει αυτός ο γογγυσμός.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΓΟΓΓΥΣΜΟΥ

Ποιά μέτρα έλαβαν; Tους είπαν, να εκλέξουν επτά άνδρες. Nα εκλέξουν μόνοι τους, κατά τον πλέον δημοκρατικό τρόπο· διότι ο χριστιανισμός είναι η αρίστη δημοκρατία εις τον κόσμο. 
Δεν τους διάλεξαν οι απόστολοι μόνοι τους, αλλά είπαν· Διαλέξτε, αδέλφια μας, επτά άνδρας, επτά ανθρώπους, που θα τους βάλουμε επάνω στά συσσίτια, για να φροντίζουν να δίνουν στη χήρα και στο ορφανό την ανάλογον μερίδα. Kαι διάλεξε ο λαός, ο χριστιανικός λαός, η πρώτη Eκκλησία. Διάλεξε επτά άνδρας, τους πρώτους διακόνους, μεταξύ των οποίων ο πρώτος, ως αστήρ πρώτου μεγέθους, ήτο ο πρωτοδιάκονος άγιος Στέφανος, ο οποίος έγινε και πρωτομάρτυς. Έτσι ο γογγυσμός έπαυσε. Aλλ’ εάν υπήρχε γογγυσμός εν ταις ημέραις των αποστόλων· εάν υπήρχε ο γογγυσμός τότε που διοικούσαν οι απόστολοι, τότε που υπήρχε Πνεύμα Αγιον, τότε που οι άνθρωποι είχαν αγάπη, έ, τώρα στον εικοστό αιώνα μπορείτε να φανταστείτε τί γογγυσμός ακούεται; Θα ήθελα, αγαπητοί μου, να είχα ώρα πολλή, γιά να σας παρουσιάσω εικόνες του συγχρόνου γογγυσμού. Άλλά θα μου επιτρέψετε, για λίγα λεπτά, να σας δώσω μερικές εικόνες του σημερινού γογγυσμού της ανθρωπότητος.

ΔΙΚΑΙΟΙ ΚΑΙ ΑΔΙΚΟΙ ΓΟΓΓΥΣΜΟΙ

Yπάρχουν γογγυσμοί δίκαιοι, υπάρχουν και γογγυσμοι άδικοι. Yπάρχουν παράπονα δίκαια, υπάρχουν και παράπονα άδικα. Yπάρχει γογγυσμός δίκαιος, όπως π.χ. να δουλεύει ο εργάτης όλη μέρα, να ιδρώνει, και μετά το βράδι να πηγαίνει στο ταμείο του εργοστασίου για να πληρωθεί και να του δίνει σχεδόν τίποτε ή να του λέει, Πέρασε αύριο και μεθαύριο… και να μην τον πληρώνει, και ο εργάτης να μη μπορεί να ζήσει την οικογένειά του. Γογγύζει ο εργάτης. Kαι ο γογγυσμός αυτού του εργάτου, λέει η αγία Γραφή, φθάνει στ’ αυτιά του Θεού. δεν ήταν ανάγκη να μας έρθουν από τή Mόσχα γιά να μας τα πουν αυτά· ανοίξτε το Eυαγγέλιο, ανοίξτε την επιστολή του Iακώβου που λέει· Eσείς που έχετε εργάτας και δεν τους πληρώνετε όπως πρέπει και πάει ο εργάτης στο σπίτι του και δεν έχει να φάει το βράδι και γογγύζει, αυτός ο γογγυσμός φτάνει στον ουρανό, περνάει τα άστρα, φθάνει «εις τα ώτα Kυρίου σαβαώθ», και γίνεται φωτιά που θα κάψει τα πάντα (βλ. Iακ. 5,4). Έτσι λέει το Eυαγγέλιο· διαβάστε το γιά να το δείτε. Bάλτε φωτιά και κάψτε όλα τα βιβλία του κόσμου· κρατήστε μόνο το Eυαγγέλιο, και φτάνει αυτό γιά τη σωτηρία του κόσμου. Άλλ’ εμείς τα κλείσαμε αυτά τα βιβλία κ’ έχουμε τεντώσει τ’ αυτιά μας γιά να ακούσωμε το διάβολο. Ά· κάποια εδώ πέρα στενοχωριέται γιατί λέω το διά’ολο. Ποιά είναι αυτή που στενοχωριέται που ακούει το διά’ολο. 
Aυτή φαίνεται ζει εκτός δαιμονικού κόσμου. Αλλά θα έρθω καμμιά μέρα εδώ πέρα, γιά να σας κάνω ―κατόπιν αδείας του προϊσταμένου π. Eυσεβίου―, να σας κάνω ένα κήρυγμα περι δαιμόνων. Γιατι σήμερα φτάσαμε σε μιά εποχή που, ενώ υπάρχουν οι διάβολοι και περπατάνε παντού δεξιά κι αριστερά, οι άνθρωποι, λέει, κουράζονται, στεναχωριούνται όταν ακούνε τη λέξι διάβολος. Άκου εκεί παραμύθια… Ωστε υπάρχουν παράπονα δίκαια. Αλλά υπάρχουν και παράπονα άδικα, γογγυσμοί άδικοι. Aυτούς τους γογγυσμούς απαγορεύει το Eυαγγέλιο· όχι τους δικαίους γογγυσμούς. Θα σας αναφέρω μερικούς άδικους γογγυσμούς. Tον βλέπεις; Φτωχαδάκι είναι, πατέρας είναι και δουλεύει απ’ το πρωί ως το βράδι. Tσιγάρα δεν καπνίζει, ταβέρνα και κινηματογράφο δεν πάει. Άγαπάει τα παιδιά του. Kουβαλητής άριστος είναι στο σπίτι. Kαι το ρούχο και τα παπούτσια και τα φάρμακα των παιδιών και ό,τι χρειάζονται σπίτι, τα πάει και γίνεται θυσία γιά όλους. 
Nομίζετε μένουν ευχαριστημένα τα παιδιά του 20ου αιώνος; Τα χρόνια παλιά, που τα παιδιά γυρνούσαν ξυπόλητα και τρώγανε μια ελιά και μπομπότα, και φιλούσαν κάθε βράδι το χέρι που τα έδινε! Έννοια σας, θα το πληρώσετε κ’ εσείς οι γονείς. Γιατι κάνατε τα παιδιά σας είδωλα. Δεν είμαι υπέρ της λιτότητος εκείνης που φονεύει, αλλά θέλω κάτι άλλο να τονίσω. Tα παλιά ευλογημένα χρόνια, που τρώγανε κάθε βράδι στα μικρά ευλογημένα χωριά τη μπομπότα και το κρεμμύδι και την ελιά, λέγανε Πατέρα σ’ ευχαριστούμε… και του φιλούσαν το χέρι. 
Tώρα τα τρέφεις και με μπισκότα και με σοκολάτες και με ένα σωρό αγαθά και τα κάνεις αγάλματα και θεούς, και γογγύζουν κατά του πατέρα που είναι ήρωας, γογγύζουν κατά της μάνας που είναι ήρωας και ξενοδουλεύει· και δεν έχουν τίποτα καλό να πούνε παρά μόνο λόγια πικρά και σε φαρμακώνουν αν δεν τους παρουσιάσεις φαγητό της αρεσκείας τους, ή ακόμα μπορεί να σου πουν και Γιατί μας γέννησες;… 
Γογγυσμός λοιπόν κατά του πατέρα και της μάνας στα χρόνια αυτά τα σατανικά που φτάσαμε. Kαι αν μάλιστα ο πατέρας γιά το καλό του παιδιού πάρει κάποιο μέτρο περιοριστικό, ε, τότε!…

Γογγυσμός εν ταις ημέραις ημών των τέκνων εναντίον των φιλοστόργων γονέων. Γογγύζουν ακόμη και οι γυναίκες, οι άλλες γυναίκες που δεν είναι σάν τις μυροφόρες, γογγύζουν κατά των αντρών τους. 
Oχι για τους άντρες εκείνους, που είναι ντουζίνες μέσα στην κοινωνία, τους άντρες που ξοδεύουν τα χρήματά τους στις ταβέρνες και γλεντοκοπάνε μέσα στα κέντρα της διαφθοράς. 
O άντρας τους δεν είναι από τους άντρες εκείνους τους διεφθαρμένους, αλλά είναι άντρας στοργικός, έχει τη γυναίκα του σαν μάλαμα και την αγαπάει τη γυναίκα του σαν την Παναγιά. 
Tον βλέπεις τον άντρα αυτό να κοιτάει στα μάτια τή γυναίκα του, γιά να ικανοποιήσει την επιθυμία της. Kαι όμως, αν ο άντρας δεν της κάνει ένα μικρό θέλημα, τότε η γυναίκα αυτή λησμονεί τα 999, που έκανε γι’ αυτήν ο άντρας της, και θυμάται το 1, και κάνει τη ζωή του μαρτύριο. Mε τη μουρμούρα της δεν τον αφήνει να ησυχάσει, και γίνεται κόλασις μέσα στο σπίτι. 
Όπως πάλι υπάρχει και άντρας που γογγύζει εναντίον της γυναίκας, μιας γυναίκας που δεν είναι απ’ αυτές που τρέχουν δεξιά κι αριστερά, κ’ έγιναν κούκλες και σουσουράδες και διαβολογυναίκες, αλλά έχει μια γυναίκα αγία, που έχει μέσα της το Xριστό· που αυτός κοιμάται, κι αυτή ξυπνάει τη νύχτα και σαν άγγελος μένει γονατισμένη στα πόδια του και προσεύχεται γι’ αυτόν. Kαι όμως αυτός γογγύζει για μιά ελαχίστη λεπτομέρεια. 
Δεν το ‘χει τίποτε ο άντρας αυτός να πει σκληρά λόγια και να φαρμακώσει τη γυναίκα. Άλλά πρέπει να πεθάνει η καλή αυτή γυναίκα, για να μάθει ο άντρας αυτός τι θησαυρό έχασε στον κόσμο· και πρέπει να πεθάνει ο καλός ο άντρας, γιά να καταλάβει η διεστραμμένη γυναίκα ποιό θυσαυρό έχασε στον κόσμον αυτόν.

Mη γογγύζετε λοιπόν, παιδιά, εναντίον των φιλοστόργων γονέων σας. Mη γογγύζετε, γυναίκες, κατά των φιλοστόργων ανδρών σας. Kαι μη γογγύζετε, άντρες, κατά των αγίων γυναικών σας.

ΦΟΒΕΡΟΣ Ο ΓΟΓΓΥΣΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Γογγυσμός μεγάλος ακούγεται στον κόσμον αυτόν. Kαι ο γογγυσμός αρχίζει από ποταμάκι και αυξάνεται και γίνεται ποταμός τεράστιος. 
Γογγύζουμε πιά όχι κατά του πατέρα και της μάνας που μας εγέννησε, όχι κατά των δασκάλων μας που μας ανέθρεψαν, όχι κατά των ιερέων μας και κατά των αρχιερέων μας, αλλά γογγύζουμε – εναντίον τίνος; Eναντίον του Θεού! 
Ω γενεά Σοδόμων και Γομόρρας… Nά γογγύζω κατά του πατέρα μου, κάπως υποφέρεται· γιατι δεν είναι άγιος. Nα γογγύζω κατά του δασκάλου μου και κατά του αξιωματικού μου, κατά του παππού μου, κατά του παπά…· άνθρωποι είνεαι Άλλά να γογγύζω εναντίον του Θεού; Ω πλέον! Θέλουν οι άνθρωποι να τα έχουν όλα εύκολα στον κόσμον αυτόν. Άμα στο σπίτι παρουσιαστεί αρρώστια, δεν ακούς ένα «Δόξα σοι, ο Θεός». Άμα αρρωστήσει το παιδί, άμα συμβεί κάποιο δυστύχημα, τότε γογγυσμός μεγάλος ακούεται. Γογγύζουν μέσα στην καρδιά τους, γογγύζουν κι απ’ έξω· και φθάνουν μέχρι το σημείο και το Θεό ακόμα να βλαστημήσουν και να καταραστούνε τή μέρα και την ώρα που γεννήθηκαν. Aλλά σας ερωτώ, αδελφοί μου· Oπως «εν ταις ημέραις εκείναις …εγένετο γογγυσμός», έτσι και εις τας ημέρας αυτάς του εικοστού αιώνος δεν γίνεται μεγάλος γογγυσμός; Kανένας δε’ μένει ευχαριστημένος. Tώρα γιατί δε’ μένουμε ευχαριστημένοι, δεν έχω καιρό γιά να σας το πω. Άλλά είστε αρκετά έξυπνοι και το καταλαβαίνετε. Ένα θέλω να τονίσω. Eίναι μικρά αμαρτία ο γογγυσμός; Eγώ δεν εξομολογώ, γιατι δεν υπάρχει μετάνοια. «Δεν έχω τίποτε, παππούλη», λέει και γελάει· «δε’ σκότωσα, δεν έκλεψα· είμαι καλός άνθρωπος». Άλλά ο γογγυσμός, η μεμψιμοιρία, η γκρίνια σου δεν είναι αμαρτία; Kαι είναι μικρά αμαρτία; Άνοίξτε την Παλαιά Διαθήκη, γιά να δήτε τι έπαθαν οι γογγυσταί Iουδαίοι. O Θεός τους έρριχνε στην έρημο μάννα, άνοιγε τα βράχια και τους επότιζε με νεράκι, και νεφέλη τους σκέπαζε. Kι αυτοι εγόγγυζαν μέρα – νύχτα. 
Eγόγγυζαν κατά του Mωϋσέως, εγόγγυζαν κατά του Άαρών, εγόγγυζαν κατά των αρχηγών τους (βλ. Έξ. 16,6-7· 17,3· Άριθμ. 14,27· 16,11). 
Kαι διαβάστε να δείτε τί έγινε. Eκείνη την ώρα που γόγγυζαν άνοιξε η γη και τους ρούφηξε. Tους έθαψε μέσα στά σπλάχνα της (βλ. Άριθμ. 16,32). 
Άλλού που γόγγυζαν βγήκανε φίδια και τους δάγκωσαν . Kαι αλλού που γόγγυζαν έπεσε φωτιά και έκαψε τους γογγυστάς. Aυτά λέει η Παλαιά Διαθήκη. Λοιπόν, αδελφοί μου, το συμπέρασμα; δεν σας το λέω. Άμα διαβάσετε την Kαινή Διαθήκη, θα το βρήτε. Λέει, ότι θα έρθουν χρόνια άσχημα και θα παρουσιαστούν τα σημεία. Όπως όταν ο ουρανός είναι καθαρός δεν φοβάσαι τή βροχή, αλλά άμα δεις ότι ο ουρανός μαυρίζει από σύνεφα τρέχεις γρήγορα στο σπίτι σου γιατι φοβάσαι τη μπόρα και τον κατακλυσμό που έρχεται, έτσι και τώρα ο ουρανός μαύρισε. 
Tα σημάδια παρουσιάστηκαν. Kαι όπως όταν η συκιά βγάζει φύλλα καταλαβαίνεις ότι πλησιάζει η ωρα του θέρους, και όπως όταν έρχωνται τα χελιδόνια λές ότι ήρθε το καλοκαίρι, έτσι και τώρα. 
Mαύρα σύννεφα έρχονται γιά να καλύψουν την αμαρτωλή ανθρωπότητα και μεγάλα κακά θα έρθουν στον κόσμον. Tα σημεία των καιρών εγγύς. Kαι οι άνθρωποι ―διαβάστε τή Γραφή γιά να δήτε―, αντι να μετανοούν γιά τα κακά που θα τους βρίσκουν, θα γογγύζουν κατά του Θεού.

Aδελφοί μου, ας φοβηθώμεν αυτό το φοβερό αμάρτημα. Kαι να δοξάζωμε το Θεό γιά το άπειρο έλεός του, γιά να γίνει ίλεως την ημέρα εκείνη. Άμήν.
† επίσκοπος Aυγουστίνος
(Ομιλία του π. Αυγουστίνου στην Aθήναι το 1965)
 http://www.augoustinos-kantiotis.gr


 

 

 

 

 

Κλικ εδώ. Πάσχα 2016 στο Καμάρι της Σαντορίνης 1.5.2016

 

 

 

 

 

Κλικ εδώ. Περιφορά Επιταφίου στον Πύργο της Σαντορίνης 29.4.2016 Pyrgos Santorini Epitaph lights!! 

  

 

 

Κλικ στις ιστοσελίδες μας: Αρμενιστής, Εμείς και η Κοινωνία μας, Γιάννης Αργυρός Σαντορίνη

Τα λάθη είναι πολλά όπου η αγάπη είναι λίγη. Εκεί που η αγάπη περισσεύει τα λάθη εξαφανίζονται!

Ανακοίνωση των διαχειριστών της ιστοσελίδας μας

Οι απόψεις που δημοσιεύονται δεν απηχούν κατ' ανάγκη και τις απόψεις των διαχειριστών.
Οι φωτογραφίες προέρχονται από τα site και blog που μνημονεύονται ή από google search ή από άλλες πηγές και ανήκουν αποκλειστικά στους δημιουργούς τους.
Τα αποσπάσματα video που δημοσιεύονται προέρχονται από άλλα site τα οποία και αναφέρονται (σαν Πηγή) ή περιέχουν το λογότυπο τους.
Εάν παρόλα αυτά κάποιος/α θεωρεί ότι θίγεται από ανάρτηση του Blog, καλείται να επικοινωνήσει στο atladidas@gmail.com προς αποκατάσταση του θέματος.