Εις μνήμη Νικολάου Αρχιερέως, ετήσιο μνημόσυνο του Μακαριστού Μητροπολίτου Καρπενησίου Κυρού Νικολάου στο Εμπορείο της Σαντορίνης

Στον  Ιερό Ενοριακό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου  στο Εμπορείο της Σαντορίνης  θα τελεσθεί μνημόσυνο του εξ Εμπορείου Θήρας Μακαριστού  Μητροπολίτου Καρπενησίου Κυρού Νικολάου επί της συμπληρώσεως του ενός έτους από την κοίμησή του, την προσεχή Τετάρτη 15 Ιανουαρίου 2020. 
Η μνήμη του να είναι αιώνια στη Βασιλεία Του Θεού και η ευχή του να είναι πάντοτε μαζί μας.

Εορτασμός Κυριακής μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού και 40ήμερο Μνημόσυνο Ιερομονάχου Πατρός Μαξίμου στο Βόθωνα της Σαντορίνης 15.9.2019

Στο σημερινό εορτασμό της Κυριακής μετά της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στη περιοχή μας, βρεθήκαμε στον Ιερό Ενοριακό Ναό της Αγίας Άννης στο Βόθωνα της Σαντορίνης, όπου σήμερα είχαμε και το 40ήμερο μνημόσυνο του αειμνήστου Ιερομονάχου Πατρός Μαξίμου, όπου και διετέλεσε ως εφημέριος στην ενορία αυτή επί 22 συναπτά έτη.

Τα δείγματα από την μακρόχρονη πορεία του ως λειτουργός του Υψίστου,

Ιερομόναχος πατήρ Μάξιμος Συρίγος (1937 - 12.8.2019) βιογραφικό & 40ήμερο μνημόσυνο στο Βόθωνα της Σαντορίνης 15.9.2019

Ο Ιερομόναχος π. Μάξιμος, ο κατά κόσμον Μακάριος Συρίγος, γεννήθηκε  το 1937 στο Παλιό Χωριό όπως αναφέρεται από τους κατοίκους της περιοχής, και με επίσημη ονομασία  Επισκοπή Γωνιά ή Μέσα Γωνιά, της Σαντορίνης  από φτωχή αγροτική οικογένεια με γονείς τον Γεώργιο και Αναστασία Συρίγου αλλά και με 4 αδέλφια τον Μανώλη, την Μαρουλιά, την Μαργαρίτα, και τη Βαγγελία.

Ήδη από την παιδική του ηλικία είχε προδιαγράψει την μετέπειτα πορεία του, αφού από τα πρώτα στάδια της ζωής του δίδασκε στα συνομήλικα παιδιά του χωριού το λόγο του Θεού, όπως αναφέρεται από σημερινούς εν ζωή κατοίκους της περιοχής μας.

Αρχιερατική Θεία Λειτουργία & Μνημόσυνο Μακαριστού Μητροπολίτου Θήρας Κυρού Γαβριήλ στο Εμπορείο της Σαντορίνης +27.1.2019

Την Κυριακή 27 Ιανουαρίου (μνήμη της ανακομιδής των ιερών λειψάνων του εν Αγίοις πατρός ημών Ιωάννου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου) ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θήρας, Αμοργού και Νήσων κ.κ. Επιφάνιος θα ιερουργήσει στον Ιερό Ενοριακό Ναό Ευαγγελισμού Θεοτόκου  του Εμπορείου της Σαντορίνης όπου θα τελέσει μνημόσυνο επί τη συμπληρώσει 36 ετών από την κοίμηση του μακαριστού προκατόχου και γέροντός του, αειμνήστου Μητροπολίτου Θήρας κυρού Γαβριήλ.

Ο Μητροπολίτης Θήρας Γαβριήλ Καλοκαιρινός, φωτεινό παράδειγμα εκκλησιαστικού ανδρός, γεννήθηκε στα Κύθηρα το 1910. 
Μετά την ένταξή του στη μοναστική αδελφότητα της Ιεράς Μονής Προφήτη Ηλία Θήρας, χειροτονήθηκε διάκονος το 1933.

Γιατί τελούμε τα 3ήμερα, τα 9ήμερα, τα σαρανταήμερα και τα ετήσια μνημόσυνα;

Όλοι σχεδόν έχουμε πάει σε μνημόσυνο συγγενικού ή προσφιλούς μας προσώπου.

Πόσοι όμως γνωρίζουν ποιος είναι ο πραγματικός σκοπός του;
Οι περισσότεροι τελούν τα μνημόσυνα των κεκοιμημένων καθαρά από λόγους παράδοσης.
Τα μνημόσυνα είναι άρρηκτα δεμένα με τη Θεολογία της Ορθοδοξίας για τη ζωή μετά το θάνατο.

Ποιες μέρες του χρόνου δεν γίνονται μνημόσυνα και γιατί;

Μνημόσυνα με κόλλυβα τελούνται πάντα μετά τη Θεία Λειτουργία. 
Η κατεξοχήν ημέρα για τις ψυχές είναι το Σάββατο, ωστόσο, για πρακτικούς λόγους, μνημόσυνα τελούνται και την Κυριακή καθώς και άλλες μέρες. Υπάρχουν όμως κάποιες περιπτώσεις που, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, δεν επιτρέπεται η τέλεσή τους. 
Αλήθεια, ποιες μέρες του χρόνου δεν γίνονται

Μνημόσυνο Μακαριστού Κυρού Γαβριήλ & Πάντων κεκοιμημένων Μητροπολιτών Επαρχίας Θήρας

Από την Ιερά Μητρόπολη Θήρας Αμοργού και Νήσων ανακοινώνεται ότι την Παρασκευή 27 Ιανουαρίου του 2017 συμπληρώνονται 34 έτη από την κοίμηση του αλήστου μνήμης μακαριστού Μητροπολίτου Θήρας κυρού Γαβριήλ.

Έτσι λοιπόν την Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2017 και Ιερό Ενοριακό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου του Εμπορείου της  Σαντορίνης, θα ιερουργήσει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θήρας Αμοργού & Νήσων κ.κ. Επιφάνιος και θα τελέσει ιερό μνημόσυνο του μακαριστού κυρού Γαβριήλ και

Ψυχοσάββατο προ της Κυριακής της Αποκριάς! Γιατί το μνημόσυνο αυτό;

Τι είναι Ψυχοσάββατο; Το Σάββατο που τελείται το γενικό μνημόσυνο των ψυχών.

Οι νεκροί ζουν και θα αναστηθούν. Δεν υπάρχει  μεγαλύτερη πραγματικότητα από την αλήθεια της αναστάσεως των ψυχών.

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε Ψυχοσάββατο. Τί θὰ πῇ Ψυχοσάββατο; Σάββατο τῶν ψυ­χῶν. Ἐπ᾽ αὐτοῦ ἂς ποῦμε λίγες λέξεις.
Κατ᾽ ἀρχὴν ἡ λέξι Σάββατον δὲν εἶνε ἑλληνι­κή, εἶνε ἑ­βρα­ϊκή· Σάββατον στὰ ἑλληνικὰ σημαίνει ἀ­νάπαυσις ἢ

Εις Μνημόσυνον Αιώνιον Επισκόπου Αρσινόης Κυρού Στεφάνου

26 Μαρτίου 1994: Ο ευγενής, πράος, σεμνός και φιλόξενος Επίσκοπος Αρσινόης Στέφανος, ο ιδρυτής και δομήτωρ της Ιεράς Πατριαρχικής Μονής Αγίου Νεκταρίου Γαργηττοὐ Αττικής, ο δόκιμος αγιογράφος και πνευματικός καθοδηγητής πολυάριθμων ψυχών, ο πυρπολούμενος από ένθεο ζήλο και αγάπη στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό και τον θαυματουργό Άγιο Νεκτάριο, εγκαταλείπει την επίγεια και φθαρτή ζωή και μεταβαίνει στον ουρανό. Ένας ακαταπόνητος εργάτης του Ευαγγελίου του Χριστού που διηκόνησε με πίστη και αφοσίωση την Εκκλησία του Χριστού, περνά στην αιωνιότητα, αφήνοντας ως πολύτιμη πνευματική παρακαταθήκη την Ιερά Μονή του Αγίου Νεκταρίου στον Γαργηττό Αττικής, η οποία αποτελεί στους σημερινούς χαλεπούς καιρούς μία πνευματική όαση που ενισχύει και αναπαύει τους προσερχόμενους προσκυνητές. 21 χρόνια μετά την εις Κύριον εκδημία του Επισκόπου Αρσινόης κυρού Στεφανού και εις μνημόσυνον αιώνιον αυτού, δημοσιεύεται για πρώτη φορά

Τα κόλλυβα στην Ορθόδοξη λατρεία μας και τα Μνημόσυνα

Κόλλυβα ετοιμάζουμε τα Ψυχοσάββατα (δηλ. τά Σάββατα πρίν τις Κυριακές της Απόκρεω, της Τυρινής και της Α΄ Νηστειών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και το Σάββατο πριν την Κυριακή της Πεντηκοστής) καθώς και κάθε φορά που θέλουμε να τελέσουμε στο Ναό επιμνημόσυνη δέηση για την ανάπαυση των αγαπημένων κεκοιμημένων μας προσώπων. 
Τα κόλλυβα συμβολίζουν την κοινή ανάσταση των ανθρώπων.

Τα λειτουργικά έκτροπα που συνδέονται με τα μνημόσυνα

Τελευταία τείνει να επικρατήσει μια συνήθεια ισοπεδώσεως της Παραδόσεως. Έτσι είθισται ορισμένοι από τούς πιστούς μας κατά τα μνημόσυνα των κεκοιμημένων τους να μην προσκομίζουν στο ναό κόλλυβα αλλά αντί αυτών κουλουράκια, πίτες και διάφορα γλυκίσματα. Αντί του πρόσφορου να προσκομίζουν έτοιμα βιομηχανοποιημένα πρόσφορα. Αντί του προσφερομένου κόκκινου οίνου να προσκομίζουν λευκό οίνο. Αντί της πατερικής φιλανθρωπίας να εμφανίζεται μια τάση επιδείξεως και δωρεάς προ σωματεία και ιδρύματα όχι με σκοπό

Εις μνημόσυνον του φλογερού ιεραποστόλου και ομολογητού αειμνήστου Νικολάου Σωτηρόπουλου

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ 

Εν Πειραιεί τη 18η Σεπτεμβρίου 2014 

ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ TOY ΦΛΟΓΕΡΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ

  Έφυγε από την παρούσα πρόσκαιρη και μάταιη ζωή για την αιώνια πατρίδα ο μεγάλος και ακαταπόνητος εργάτης και θερμός απόστολος του Ευαγγελίου, ο διαπρύσιος κήρυκας της Ορθοδοξίας και ομολογητής της Ορθοδόξου πίστεως, Νικόλαος Σωτηρόπουλος. 

Σίγησε η γλώσσα, που επί 50 σχεδόν έτη, μετέδιδε στον πιστό

Μια καταπληκτική ιστορία που συνέβη πριν πολλά χρόνια στην πάλαι σοβιετική ένωση...

Ερώτηση: Πάτερ, τα μνημόσυνα ωφελούν μόνο τους νεκρούς, ή ωφελούν και τους ζωντανούς;

Άκουσε κόρη μου, την εποχή του κομμουνισμού στη Ρωσία η εκκλησία του Θεού ήταν υπό διωγμό, κανένας δε μπορούσε από φόβο να πάει στην εκκλησία να βαπτισθεί ή να παντρευτεί χριστιανικά.

Πότε γίνονται τα Μνημόσυνα;

Μετά τήν Νεκρώσιμο Ἀκολουθία καί τήν ταφή ἕπονται κάποιες ἰδιαίτερες ἀκολουθίες, οἱ ὁποῖες τελοῦνται σέ καθορισμένες ἡμέρες ὑπέρ τῶν κεκοιμημένων ἀδελφῶν μας καί τοῦτο διότι οἱ ἡμέρες αὐτές ἔχουν ἕναν ἰδιαίτερο συμβολισμό.
Καί πρῶτα τελοῦνται τά λεγόμενα τρίτα ἤ τριήμερα μνημόσυνα τά ὁποῖα λαμβάνουν χῶρα τήν τρίτη ἀπό τήν κοίμηση ἡμέρα. Συμβολίζουν τήν τριήμερο παραμονή τοῦ Κυρίου στόν Τάφο «διά τριῶν ἡμερῶν ἐγερθέντα» ἤ πρός τιμήν τῆς Ἁγ. Τριάδος, κατά τίς ἀποστολικές διαταγές καί τόν Ἅγιο Ἰσίδωρο τόν Πηλουσιώτη.
Τά ἐννιάμερα ἤ ἔνατα πάλι γιά τό ἱερό τοῦ ἀριθμοῦ (3x3) ἤ διότι μᾶς ὑπενθυμίζουν τά ἐννέα τάγματα τῶν ἁγίων Ἀγγέλων, στά ὁποία ζητᾶμε νά

Αρχοντιά Ελληνική

Ὁ μεγάλος Γερμανὸς συγγραφέας Ἔρχαρτ Κέστνερ ἔκανε τὴν ἑξῆς ἐξομολόγηση.

«Στὰ 1952 πῆγα γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ τὸν πόλεμο, στὴν Ἀθήνα. Ἡ γερμανικὴ πρεσβεία, ὅταν ἄκουσε πὼς εἶχα πρόθεση νὰ πάω στὴν Κρήτη, μοῦ συνέστησε, ἐπειδὴ ἦταν πολὺ νωρὶς ἀκόμα καὶ οἱ πληγὲς ἀπὸ τὴν γερμανικὴ κατοχὴ ἀνεπούλωτες, νὰ λέω πὼς εἶμαι Ἑλβετός.

Τι σημαίνει το "Αιωνία η Μνήμη" που ψάλλεται στο τέλος των μνημοσύνων;

Το γένος των ανθρώπων στον Παράδεισο. Οι Ιεράρχες. Χρονολογείται 1670-1690 Πάτμος

Το «αιωνία η μνήμη» ισοδυναμεί με το να βρίσκεται κανείς στη μνήμη του Θεού. Γι’ αυτό η Εκκλησία εύχεται «να διατηρηθεί» ο κεκοιμημένος στη μνήμη του Θεού. Διότι αν μας «λησμονήσει» ο Θεός, αν μας πει «ουκ οίδα υμάς», οδηγούμαστε στον πνευματικό αφανισμό.

Η κτίση, λένε οι Πατέρες, ζει πνευματικά και υπάρχει μόνο όταν μετέχει στην άκτιστη ενέργεια του Θεού. Από αυτή την άκτιστη Χάρη παίρνει συνεχώς το πνευματικό είναι και τις δυνατότητες της εξέλιξης της. Και αυτό είναι φυσικό, εφόσον η θεότητα είναι το Ον και η κτίση το μη ον. Η κτίση υπάρχει δηλαδή, επειδή μετέχει στην ουσιοποιό και ζωοποιό και θεοποιό άκτιστη Χάρη του Θεού, όπως μας λέει ο Μ. Βασίλειος: Μονάχα δυο πράγματα υπάρχουν η θεότητα και η κτίση, η αγιαστική δύναμη και η αγιαζόμενη: «Δύο γαρ λεγομένων πραγμάτων, θεότητός τε και κτίσεως, και δεσποτείας και δουλείας και αγιαστικής δυνάμεως και αγιαζομένης».

(Θάνατος, Ανάσταση και Αιώνια Ζωή, Εκδ. «ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ», Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου, Καρέας 2002, σ. 163)

http://vatopaidi.wordpress.com/2009/07/08/%CF%84%CE%B9-/

http://blogs.sch.gr/kantonopou/

«Γιατί τελούμε τα μνημόσυνα; Τι προσφέρουν στις ψυχές των νεκρών;» (Αρχιμ. Αθηναγόρου Καραμαντζάνη)

Τα ερωτήματα αυτά απασχολούν πολλούς Χριστιανούς. Και είναι απολύτως δικαιολογημένα. Γιατί κάθε ορθόδοξος, τελώντας το μνημόσυνο κάποιου προσφιλούς του, επιθυμεί να βεβαιωθεί, αν αυτό που κάνει έχει αντίκρυσμα και αν μπορεί να προκαλέσει ευεργετικά αποτελέσματα στους κεκοιμημένους.

Από την αρχή πρέπει να τονισθεί ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν θεωρεί, τις επιμνημόσυνες δεήσεις, ως απλές αναμνηστικές τελετές, ή απλές κοινωνικές υποχρεώσεις των επιζώντων. Η Εκκλησία του Χριστού είναι χώρος κοινωνίας και ζωής και επομένως τα μνημόσυνα είναι πραγματική και ουσιαστική επικοινωνία εν Χριστώ ζώντων και κεκοιμημένων, μέσω της προσευχής και μάλιστα της θείας λειτουργίας. 

 Η Εκκλησία μας πιστεύει ότι ο θάνατος δεν αφανίζει την προσωπική ύπαρξη του ανθρώπου και επομένως και τους φυσικούς ή πνευματικούς δεσμούς της αγάπης με τους ζώντες. Η αγάπη των μελών της Εκκλησίας ως «σύνδεσμος τελειότητας» συνεχίζεται και πέραν του τάφου και μάλιστα θερμότερη και καθαρότερη, ως απαλλαγμένη των ανθρώπινων μάταιων συμφερόντων. Οι ζώντες στη γη και οι απελθόντες, διά της πίστεως και του θείου βαπτίσματος, αποτελούμε την μία επί γης στρατευόμενη και εν ουρανοίς θριαμβεύουσα Εκκλησία. «Εάν τε ζώμεν, εάν τε αποθνήσκωμεν, του Κυρίου εσμέν» τονίζει κατηγορηματικά ο Απ. Παύλος, φανερώνοντας τις επίγειες και ουράνιες διαστάσεις της Εκκλησίας.
Στην αγαπητική αυτή εν Χριστώ σχέση ζώντων και τεθνεώτων κορυφαία θέση παίρνει η προσευχή υπέρ αλλήλων. Εμείς προσευχόμαστε  γι’ αυτούς και εκείνοι για μας. Η προσευχή δε αυτή έχει και την έννοια της αλληλοσυγχωρήσεως. (π. Στανιλοάε). Προσευχόμαστε ως άτομα και ως Εκκλησία για τους νεκρούς μας και τους συγχωρούμε για ό,τι τυχόν μας έχουν κάνει και με αυτό τον τρόπο τους ζητούμε να μας συγχωρήσουν και αυτοί. Στο χώρο της Εκκλησίας προσευχόμαστε όλοι για όλους…
Για το λόγο αυτό, η Αγία μας Εκκλησία ευθύς εξ αρχής καθιέρωσε ειδικές προσευχές για τους κεκοιμημένους και όρισε σε τακτές ήμερες να τελούνται μνημόσυνα. Η πράξη της αυτή στηρίζεται τόσο σε μαρτυρίες της Αγ. Γραφής, όσο και σε σαφή διδασκαλία των θεόπνευστων Πατέρων.
Από την Π. Διαθήκη πληροφορούμαστε ότι οι Ισραηλίτες παρεκάλεσαν το Θεό να συγχωρήσει τις ανομίες των προγόνων τους. Όταν δε στους χιτώνες νεκρών Ισραηλιτών στρατιωτών, βρέθηκαν ειδωλολατρικά φυλακτά, πράγμα που εθεωρείτο αμαρτία για έναν Ισραηλίτη, ο λαός προσευχήθηκε στο Θεό, για τις ψυχές των νεκρών αυτών, όπως συγχωρηθεί το αμάρτημά τους. Στην Κ. Διαθήκη ο Απ. Παύλος εύχεται όπως ο Κύριος δώσει στον πιστό Ονησιφόρο -πού ήταν πλέον νεκρός- να βρει έλεος «παρά Κυρίου εν εκείνη τη ημέρα» (Β’. Τιμ. 1).
Αποστολική διδασκαλία θεωρούν και οι Αγ. Πατέρες τα μνημόσυνα. Κατά τον Ι. Χρυσόστομο οι προσευχές υπέρ των κεκοιμημένων είναι καθορισμένες από το Άγιο Πνεύμα διά των Αγ. Αποστόλων. Ο Αγ. Γρηγόριος Νύσσης γράφει: «τίποτε δεν έχει παραδοθεί χωρίς λόγο και χωρίς κέρδος από τους κήρυκες και μαθητές  του Χριστού και έχει διατηρηθεί στη Εκκλησία του Θεού, αλλά πάντως είναι επωφελές και θεάρεστο, το να  μνημονεύονται, κατά την διάρκεια της θείας λειτουργίας, τα ονόματα όσων κοιμήθηκαν  με ορθή  πίστη». Ο Αγ. Δαμασκηνός θεωρεί τα μνημόσυνα ως «επωφελή και θεάρεστα και πολύ ωφέλιμα  και προξενούν μεγάλη σωτηρία», οι δε Αποστολικές Διαταγές συνιστούν να επιτελούμε μνημόσυνα «εν ψαλμοίς και αναγνώσει και προσευχαίς» την τρίτη, την ενάτη και την τεσσαρακοστή ημέρα, καθώς και ετήσια.
Αλλά το ερώτημα είναι: ωφελούνται οι νεκροί από τις προσευχές μας; Και τί είδους ωφέλεια τους προσγίνεται;
Ο Άγ. Κύριλλος Ιεροσολύμων διακηρύσσει: «Πιστεύουμε ότι γίνεται μεγάλη ωφέλεια στις ψυχές για τις οποίες γίνεται η δέηση» και μάλιστα καθ’ ον χρόνο είναι εκτεθειμένη  στην Αγ. Τράπεζα «η φρικωδέστατη θυσία». Την αυτή θέση λαμβάνουν ομόφωνα και όλοι οι άλλοι Πατέρες.
Είναι φανερό ότι οι επιμνημόσυνες ή νεκρώσιμες προσευχές της Εκκλησίας (τρισάγια, μνημόσυνα, κηδείες κ.λπ.) γίνονται υπέρ εκείνων, που έφυγαν από τη ζωή αυτή, σε κοινωνία με την Ορθόδοξη  Εκκλησία, αν και αμαρτωλοί «ως σάρκα φορούντες και τον κόσμον οικούντες». Οι δεδηλωμένοι άθεοι ή οι αιρετικοί και όσοι εκούσια και συνειδητά αποκόπτονται από το Άγιο Σώμα της Ζωοποιού Μητέρας Εκκλησίας, παραμένοντες μέχρι θανάτου αμετανόητοι, γνωρίζουμε ότι δεν μπορούν να ωφεληθούν από τις προσευχές αυτές.
Η Εκκλησία μας, βασιζόμενη στην άπειρη ευσπλαχνία και φιλανθρωπία του Πανάγαθου Θεού, τον ικετεύει να παραβλέψει και συγχωρήσει όλα εκείνα τα ανθρώπινα ολισθήματα και παραπτώματα τα οποία κάποιος «εν λόγω ή έργω ή διάνοια», «εξ υφαρπαγής ή εξ αμελείας, φθόνω και συνεργεία του Διαβόλου» διέπραξε και για τα οποία, από αμέλεια και ραθυμία δεν φρόντισε ή δεν πρόλαβε να μετανοήσει πράττοντας «άξια της μετανοίας έργα».
Και πιστεύει για τις περιπτώσεις αυτές βασίμως -χωρίς βέβαια να προεξοφλεί και τη βούληση του καρδιογνώστη και δίκαιου Θεού, συγχωροχάρτια η Ορθοδοξία δεν έδωσε ποτέ – ότι οι ψυχές αισθάνονται το έλεος του Θεού και «αναπαύονται». Όταν μάλιστα η προσφορά της αναίμακτης θυσίας, συνοδεύεται και από ελεημοσύνες και αγαθοεργίες για τους κεκοιμημένους, τότε, σύμφωνα πάντα με τη διδασκαλία των Θεοφόρων Πατέρων μας, η ωφέλεια είναι μεγαλύτερη.
Παρά ταύτα η Εκκλησία μας δεν παύει να τονίζει την αναγκαιότητα της μετανοίας από την παρούσα ζωή. «Μετανοείτε» «έως το σήμερον καλείται». Γιατί «έρχεται νυξ, ότε ουδείς δύναται» να μετανοήσει. Η μετάνοια για τη ζωή αυτή είναι ασφαλώς ακατανίκητη δύναμη, ικανή να μεταβάλει σε αγίους και τους αγρίους. Εκεί επάνω όμως φαίνεται ότι παύουν οι δυνατότητες της. Έτσι, στην άλλη ζωή, δεν μπορεί ο καθένας να βοηθήσει τον εαυτό του. Η δυνατότητα  υπάρχει στην προσευχή της Εκκλησίας και στο Αίμα του Κυρίου που χύθηκε για τη ζωή και  σωτηρία του κόσμου. Γι’ αυτό και η Εκκλησία δεν θα παύσει να δέεται και να τελεί τα μνημόσυνα. Τον τελικό όμως λόγο τον αναθέτει στο Θεό.

(Αρχιμ. Αθηναγόρου Καραμαντζάνη, «Οι Πατέρες και τα προβλήματα της ζωής μας», τ. Α΄)

http://fdathanasiou.wordpress.com/

http://blogs.sch.gr/kantonopou/

Τι είναι το Μνημόσυνο

Όταν ο άνθρωπος βαπτίζεται και γίνεται χριστιανός, αποκτά ταυτό­χρονα και ένα όνομα. Από τη στιγμή αυτή το όνομα του Ορθοδόξου καταχω­ρίζεται στη «μνήμη» της Εκκλησίας. Τί είναι και πώς λειτουργεί ή μνήμη της Εκκλησίας μας το εξήγησε ο ίδιος ο Χριστός, λέγοντας: «Χαίρετε ότι τα ονό­ματα υμών εγράφη εν τοις ουρανοίς» (Λουκ. 10,20).

Η μνήμη της Εκκλησίας ταυτίζε­ται με τη μνήμη του Θεού, πού ση­μαίνει ότι όπως ο Θεός, έτσι και η Εκκλησία θυμάται αιώνια τα ονόματα των μελών της