Διαμόρφωση χώρου στάθμευσης (parking) σε ιδιόκτητο χώρο του Ιερού Ενοριακού Ναού του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Εμπορείο της Σαντορίνης

Διαμόρφωση χώρου στάθμευσης (parking) σε ιδιόκτητο χώρο Στον  Ιερό Ενοριακό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Εμπορείο της  Σαντορίνης.
Ολοκληρώνονται οι εργασίες διαμόρφωσης χώρου στάθμευσης σε χώρο ιδιοκτησίας του Ενοριακού Ιερού Ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Εμπορείου. 
Η διαμόρφωση έγινε κατόπιν πρότασης και με προσωπική εργασία των μελών του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου κ.κ. Αντωνίου Σιγάλα και Σπυρίδωνος Δρόσου και με τη συμβολή για μία ακόμη φορά

Μέγας Βασίλειος και ο Ιουλιανός ο παραβάτης ή αποστάτης

Όταν ο Ιουλιανός ο παραβάτης,  ο ασεβής και διώκτης των Χριστιανών, θέλησε να πάει στην Περσία να πολεμήσει πέρασε κοντά από την Καισαρεία.

Ο Άγιος Βασίλειος γνωρίζοντας τον από την Αθήνα όπου ήταν συμφοιτητές πήγε μαζί με τον λαό να τον τιμήσει. Ο Ιουλιανός απαίτησε να του δωρίσει, αφού ο Άγιος δεν είχε τίποτε άλλο, τρεις από τους κριθαρένιους άρτους του. Ο Άγιος το έκανε και ο Ιουλιανός διέταξε τους υπηρέτες να ανταμείψουν τη δωρεά και να δώσουν χόρτο από το λειβάδι.

Για το καλό μου....

Αν υποστείς καμιά αποτυχία, σκέψου:

«Ο Κύριος βλέπει την καρδιά μου και αν είναι θέλημά Του, όλα θα είναι για το καλό το δικό μου και των άλλων». 

Έτσι η ψυχή σου θα έχει πάντα ειρήνη. 

3 συμβουλές και 1 ευχή

Κάποτε μίλησα μ'έναν πολύ σοφό και άγιο άνθρωπο. Δεν μιλούσε πολύ, όμως κάθε φράση του ήταν διαλεχτή, πετυχημένη, σοφή και άγια...

Συμβουλές του:
- Να αγαπάς αληθινά στο Θεό και στον άνθρωπο.
- Να μην απελπίζεσαι ποτέ.
- ΝΑ εξομολογείσαι και να κοινωνάς όσο πιο πολύ μπορείς.

Ευχή του:
Να'χεις πάντα στη ψυχή σου το όνομα του Κυρίου.

http://aoratigonia.blogspot.com/

Περίεργα πράγματα συμβαίνουν στην Ιαπωνία. Δείτε το βίντεο!

Πρόσφατο βίντεο από ερασιτεχνική κάμερα στην Ιαπωνία... Περίεργα πράγματα συμβαίνουν εκεί....

Η γη κινείται χωρίς να ΄κάνει σεισμό,θαλασσινό νερό βγαίνει από ρωγμές που ανοιγοκλείνουν...Ο κόσμος δείχνει τρομαγμένος..

Δείτε τι κατέγραψε η ερασιτεχνική κάμερα..

Δείτε το βίντεο......

ΠΗΓΗ
http://pyrinos-logos.blogspot.com/2011/04/blog-post_17.html

http://hkoinoniamas.blogspot.com/2011/05/blog-post_7403.html

Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;

Μια μέρα, ένας σοφός Ινδιάνος έκανε την παρακάτω ερώτηση στους μαθητές του:
-”Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;”
-”Γιατί χάνουν την ηρεμία τους” απάντησε ο ένας.
-”Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν παρότι ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους;” ξαναρωτά ο σοφός.
-”Ξεφωνίζουμε, όταν θέλουμε να μας ακούσει ο άλλος”

είπε ένας άλλος μαθητής Και ο δάσκαλος επανήλθε στην ερώτηση: “Μα τότε δεν είναι δυνατόν να του μιλήσει με χαμηλή φωνή;

Διάφορες απαντήσεις δόθηκαν αλλά.. καμμιά δεν ικανοποίησε τον δάσκαλο..

“Ξέρετε γιατί ουρλιάζουμε κυριολεκτικά όταν είμαστε θυμωμένοι;

Γιατί όταν θυμώνουν δυό άνθρωποι, οι καρδιές τους απομακρύνονται πολύ..

και για να μπορέσει ο ένας να ακούσει τον άλλο θα πρέπει να φωνάξει δυνατά, για να καλύψει την απόσταση..

Όσο πιο οργισμένοι είναι, τόσο πιό δυνατά θα πρέπει να φωνάξουν για ν’ακουστούν.

Ενώ αντίθετα τι συμβαίνει όταν είναι ερωτευμένοι;

Δεν έχουν ανάγκη να ξεφωνήσουν, κάθε άλλο, μιλούν σιγανά και τρυφερά..

Γιατί; Επειδή οι καρδιές τους είναι πολύ πολύ κοντά. Η απόσταση μεταξύ τους είναι ελάχιστη. Μερικές φορές είναι τόσο κοντά που δεν χρειάζεται ούτε καν να μιλήσουν… παρά μονάχα ψιθυρίζουν.

Και όταν η αγάπη τους είναι πολύ δυνατή δεν είναι αναγκαίο ούτε καν να

μιλήσουν, τους αρκεί να κοιταχθούν. Έτσι συμβαίνει όταν δυό άνθρωποι που

αγαπιούνται πλησιάζουν ο ένας προς τον άλλον.

Στο τέλος ο Σοφός είπε συμπερασματικά:

“Οταν συζητάτε μην αφήνετε τις καρδιές σας να απομακρυνθούν, μην λέτε λόγια που σαν απομακραίνουν, γιατί θα φτάσει μια μέρα που η απόσταση θα γίνει τόσο μεγάλη που δεν θα βρίσκουν πιά τα λόγια σας το δρόμο του γυρισμού”
Mahatma Gandhi

vatopaidi.wordpress.com

Αναρτήθηκε από τη συνοδοιπορία

http://synodoiporia.blogspot.com/2011/01/blog-post_2355.html

"Μικρή φιλοκαλία της καρδιάς"

Ο ΘΥΜΟΣ ΔΕΝ ΣΥΜΦΕΡΕΙ

Θα συμφωνήσω μαζί σου ότι το να αμύνεται κανείς δεν είναι άδικο, αλλά πρέπει και συ να συμφωνήσεις ότι δεν είναι και φιλοσοφημένο. Αυτό που λες θα ήταν λογικό, αν ήταν εύκολο και χωρίς πολλές περιπλοκές. Αν όμως, πριν να δικαιωθεί κανείς , αδικείται χίλιες φορές τότε είναι καλύτερα να μην προσθέτει στην αδικία που του έγινε κι άλλο κακό.
Σου φαίνεται ότι μιλάω με αινίγματα; Θα προσπαθήσω λοιπόν να σου εξηγήσω. Σκέψου, αν θελήσει κανείς να αμυνθεί, τι χρειάζεται να πάθει. Πρώτα τον πλημμυρίζει ο θυμός και μετά τον διαλύει η οργή. Γιατί πρώτα φέρνει στο μυαλό του αυτό που έπαθε και μετά οργίζεται και επιθυμεί την ανταπόδοση . Τρίτο, προκαλεί ταραχή γύρω του. Τέταρτο, κάνει χίλιους δυο λογισμούς. Πέμπτο, τον πιάνει δέος και τρεμούλα και αγωνία γιατί τον τρώει ο θυμός και τον συγκλονίζει ο φόβος για το πώς θα πετύχει την αντεπίθεσή του. Δε σου φαίνεται λοιπόν πως τιμωρείται αυτός ο ίδιος, πριν τιμωρήσει τον άλλον; Ενώ αυτός που φιλοσοφεί απαλλάσσεται από όλα αυτά. Φυσικά. Είναι κύριος της κατάστασης και εκεί τελειώνει το πράγμα. Με τον άλλο δεν είναι έτσι, χρειάζεται να βρει κατάλληλο χρόνο, τόπο, πονηριά και κακία, όπλα και μεθόδους , κολακεία και δουλικότητα και υποκρισία. Βλέπεις πόσο δύσκολη είναι η κακία ενώ η αρετή είναι εύκολη; Πόσο η μια είναι γεμάτη φασαρίες ενώ η άλλη ατάραχη; Κι όσο ο πονηρός άνθρωπος τα παθαίνει αυτά, άλλο τόσο απολαμβάνει γαλήνη αυτός που επιλέγει την αρετή. Επιπλέον ,αυτός που αντεπιτίθεται, ανοίγει ένα φαύλο κύκλο έχθρας, ενώ αυτός που φιλοσοφεί βάζει γρήγορα στην έχθρα ένα τέλος. Γι’ αυτό το λόγο ημερεύει και τον άλλο, που είναι ανόητος, και τον προκαλεί να γίνουν φίλοι.
Ισίδωρος Πηλουσιώτης

«Επειδή η αμαρτία στο βάθος της δεν είναι παρά κακία και υπερηφάνεια, πρέπει να θεραπεύουμε κάθε αμαρτωλό με την αγαθότητα και την αγάπη. Είναι αυτό μια μεγάλη αλήθεια που συχνά την λησμονούμε. Πράγματι συχνά, πολύ συχνά, ενεργούμε αντίθετα προς αυτή την αλήθεια. Προσθέτουμε κακία στην κακία, αντιθέτουμε υπερηφάνεια στην υπερηφάνεια. Έτσι η αρρώστια μεγαλώνει εξαιτίας μας και δεν υποχωρεί. Αντί να τη θεραπεύουμε την επιδεινώνουμε. Κύριε, ελέησέ μας, απάλυνε την καρδιά μας».
Ιωάννης της Κρονστάνδης


Από το βιβλίο: «Ελένη Κονδύλη
Μικρή φιλοκαλία της καρδιάς»
ΑΚΡΙΤΑΣ
Β΄ΕΚΔΟΣΗ

Κάποιος σου μιλά . . . αφουγκράσου

" Σε κοίταξα όταν ξύπνησες το πρωί.

Περίμενα να μου πεις δύο-τρεις λέξεις,
ευχαριστώντας με για όσα σου συνέβαιναν,
ζητώντας τη γνώμη μου για ό,τι πρόκειται να κάνεις σήμερα.

Παρατήρησα ότι ήσουν πολύ απασχολημένος
προσπαθώντας να βρεις τα κατάλληλα ρούχα
για να πας στη δουλειά σου.

Ήλπιζα να βρεις κάποιες στιγμές να μου πεις μια καλημέρα!
Αλλά ήσουν...
... πολύ απασχολημένος.

Για να δεις ότι είμαι κοντά σου,
έφτιαξα για σένα τον πολύχρωμο ουρανό
και το κελάηδημα των πουλιών.

Κρίμα όμως που δεν παρατήρησες ούτε τότε την Παρουσία μου.

Σε ατένιζα όταν έφευγες βιαστικός προς τη δουλειά σου
και πάλι περίμενα. . .

Υποθέτω ότι εξαιτίας της απασχόλησης σου,
δεν είχες χρόνο ούτε τότε να μου πεις δύο λόγια.

Όταν γυρνούσες από τη δουλειά
είδα τη κούραση και το στρες σου
και σου έστειλα ένα ψιλόβροχο
για να σε απαλλάξει από την πίεση της ημέρας.

Νόμιζα ότι κάνοντας σου αυτή τη χάρη θα με θυμηθείς.
Ως αντάλλαγμα όμως στενοχωρημένος, με έβρισες.

Επιθυμούσα τόσο πολύ να μου μιλήσεις.
Οπωσδήποτε η ημέρα ήταν ακόμα μεγάλη.

Άνοιξες μετά την τηλεόραση,
και όταν παρακολουθούσες την αγαπημένη σου εκπομπή,
εγώ περίμενα . . .

Έπειτα δείπνησες με τους δικούς σου
και για άλλη μια φορά δεν με θυμήθηκες.

Βλέποντας σε τόσο κουρασμένο
κατάλαβα τη σιωπή σου
και έσβησα τη λαμπρότητα του ουρανού
για να μπορείς να ξεκουραστείς,

αλλά δεν σε άφησα σε σκοτάδι πίσσα ,
άφησα ξάγρυπνα για σένα πλήθος από αστέρια.

Ήταν τόσο όμορφα, κρίμα που δεν τα παρατήρησες...
αλλά δεν πειράζει!

Μήπως πράγματι συνειδητοποίησες ότι Εγώ είμαι εδώ για σένα ;
Έχω περισσότερη υπομονή από ότι εσύ μπορείς ποτέ να φανταστείς.
Θέλω να σου το δείξω αυτό, για να το δείξεις και εσύ με τη σειρά σου στους γύρω σου.

Σ' αγαπώ τόσο πολύ ώστε θα σε ανέχομαι , όσο χρειαστεί , για να με αισθανθείς ότι είμαι δίπλα σου .

Τώρα από στιγμή σε στιγμή θα ξυπνήσεις πάλι.
Δεν Μου μένει παρά να σ' αγαπώ και να ελπίζω
ότι τουλάχιστον σήμερα θα Μου χαρίσεις λίγο χρόνο από το χρόνο σου ,
και θα μιλήσεις λίγο μαζί μου . . . "
.
.
( Πηγή : Ψήγματα Ορθοδοξίας )

http://odevontas.blogspot.com/2010/09/blog-post_02.html

Πώς θα φυλάξουμε καθαρή την καρδιά μας

Αγίου Ισαάκ του Σύρου
Να μελετάς τις Άγιες Γραφές και να καταγίνεσαι με τα μέλλοντα αγαθά καί τη μνήμη του θανάτου. Γιατί αυτά βοηθούν τον άνθρωπο στην πνευματική πρόοδο. Να θυμάσαι πάντα τον Θεό και ν' αγωνίζεσαι να κόψεις τα πάθη σου, γιατί αυτά τυραννούν την ψυχή. Ν' αποφεύγεις τις κακές και αισχρές επιθυμίες, πού μολύνουν την καρδιά καί δεν την αφήνουν να δει τον Θεό. Να εξετάζεις καί να ελέγχεις πάντοτε τον εαυτό σου, να παρατηρείς τα σφάλματά σου καί τ' αμαρτήματά σου καί να προσπαθείς να τα διορθώνεις...
Παρακάλεσε τον Θεό να σου δώσει τον φωτισμό Του, για να έλθει μέσα σου η πνευματική χαρά καί αγαλλίαση, πού σαν μέλι θα γλυκάνει την ψυχή σου. Τις θλίψεις καί τις στενοχώριες πού επιτρέπει ο Θεός να μη τις φοβάσαι, γιατί αυτές κατεργάζονται την ψυχή σου. Χωρίς δυσκολίες...
... δεν προοδεύει ο άνθρωπος, γιατί η ζωή του είναι σαν τα στάσιμα νερά πού γεμίζουν με μικρόβια και ακαθαρσίες.
Την καρδιά σου να τη φυλάς καθαρή από τους σαρκικούς μολυσμούς. Ο διάβολος θα σε πολεμήσει πολύ για να σου γκρεμίσει αυτό το πνευματικό φρούριο. Αλλά πρόσεξε! Να ζητάς τη βοήθεια του Θεού και με ταπείνωση ν' αγωνίζεσαι εναντίον του σατανά, ο οποίος «ως λέων ώρυόμενος» προσπαθεί να σε καταπιεί. Την καρδιά σου τη θέλει ο Θεός ολόκληρη καθαρή, κι όχι μόνο ένα μέρος. Κανένα μέρος της καρδίας μας να μη παραχωρήσουμε στον διάβολο, πού θέλει την καταστροφή μας.
Να συγκεντρώνεις τον νου σου στον Θεό και να μην τον αφήνεις ελεύθερο να γυρίζει από δω κι από κει. Όταν προφυλάξεις τον νου σου, θα φυλαχθεί και η καρδιά σου καθαρή, γιατί από τον νου οι σκέψεις και οι επιθυμίες έρχονται στην καρδιά. Ο Κύριος μακαρίζει αυτούς πού έχουν την καρδιά τους καθαρή, γιατί θα δουν τον Θεό. Αυτό όμως δεν είναι εύκολο. Χρειάζεται μεγάλος αγώνας και επαγρύπνηση, γιατί ο πονηρός περιμένει την ώρα πού θα μας βρει ανέτοιμους, για να μπει μέσα στην καρδιά μας και να την μολύνει.
Στις καρδιές πού έχει λερώσει η αμαρτία δεν έρχεται ο Θεός. Μη περιμένουμε πνευματική προκοπή αν δεν κάνουμε την καρδιά μας δοχείο, γιατί μόνο έτσι θα γίνει κατοικητήριο καθαρό του Αγίου Πνεύματος. Όταν βασιλέψει ο Χριστός στην καρδιά μας θα έλθει και η ειρήνη. Είναι η ειρήνη πού μόνο Αυτός δωρίζει και την οποία κανείς δεν μπορεί να μας πάρει.
Όπως μια πόλη τη φυλάνε οι φύλακες νύχτα και μέρα, έτσι κι εμείς πρέπει να φυλάμε την καρδιά μας.
Αν δεν προσέξουμε, θα γεμίσει από κακούς λογισμούς, πονηρίες και όλα τα κακά. Αν αγωνισθούμε, δεν θα ριζώσουν μέσα μας οι κακίες, πού τόσο τη βλάπτουν.
Τον εχθρό πρέπει να τον πολεμάς και να μη κουβεντιάζεις μαζί του, γιατί είναι δόλιος καί πανούργος. Πρέπει να τον διώχνεις όσες φορές κι αν σου επιτίθεται, γιατί δεν θα σταματήσει τον βρωμερό καί ανίερο πόλεμό του, μέχρι το τέλος της ζωής μας. Αλλά κι εμείς πρέπει να είμαστε ξύπνιοι και με το φωτισμό του Θεού ν' αποφεύγουμε τις παγίδες πού μας στήνει.
Μη ξεχνάς ότι για να μείνει η καρδιά καθαρή χρειάζεται κόπος, πόνος καί πολλοί ιδρώτες πνευματικοί.
Ζητώντας όμως πάντα τη θεία βοήθεια, ν' αγωνίζεσαι σ' όλη σου τη ζωή, μ' όλες σου τις δυνάμεις καί τότε θα έλθει μέσα σου ο Χριστός πού θα σου χαρίσει αιώνια χαρά και ευτυχία.

http://pentapostagma.blogspot.com/2010/07/blog-post_29.html#ixzz0z1L6nlqL

Στενή και γνήσια επικοινωνία

Πραγματικά είναι πολύ ευτυχής ο πιστός που στην πνευματική του πορεία έμαθε να έχει μια γνήσια και στενή επικοινωνία με τον Θεό κάθε στιγμή της ζωής του. Είτε ευχάριστες είναι αυτές είτε δυσάρεστες. Στο άκουσμα των απίστων με λόγια, τι να σου κάνει και ο Θεός..κλείνουν μάτια και αυτιά. Γιατί είναι σίγουροι ότι και στις μεγαλύτερες δυσκολίες τους Αυτός θα είναι πάντοτε παρών.
Υπάρχουν πιστοί βεβαίως που εκφράζουν το παράπονο ότι οι πειρασμοί, ο χαρακτήρας τους, εχθροί ή φίλοι, ποικίλες καταστάσεις δημιουργούν προβλήματα που διαταράσσουν την στενή τους σχέση με τον Πατέρα. Όμως όλα αυτά δεν είναι η πραγματική αιτία. Το πρόβλημα δημιουργείται επειδή δεν γνωρίζουμε τι Θεό έχουμεΕίναι υπόσχεση του Πατέρα ότι Αυτός είναι ο Θεός μας. Η γνώση αυτή της θείας παρουσίας στην καρδιά, που αποκτάται καθώς προχωρούμε στη ζωή μας με τον Κύριο, είναι θαυμαστή και μας καθιστά νικητές εν τω Χριστώ και προς δόξαν Του. Αυτή τη ζωή χρειάζονται οι πιστοί, ζωή πίστης, υπομονής, και πλήρους ανάπαυσης στις υποσχέσεις Του.Οι αποκαλύψεις του Θεού δεν έρχονται και από τις πρώτες μέρες.Πρέπει οι σκέψεις και το θελημά μας να ακολουθούν Αυτόν συνεχώς και αδιαλείπτως.Έτσι δημιουργείται αυτή η στενή και γνήσια επικοινωνία που μόνο πνευματικά οφέλη ανεπανάληπτα και μοναδικά προσδίδει στον πιστό του Κυρίου.

Αναρτήθηκε από eiskapernaoum

Οι δοκιμασίες, είναι βαρύτερες στους πιστούς!!

"Όλοι όσοι θέλουν να ζουν ευσεβώς, θα διωχθούν" (Β΄ Τιμ. 3/γ: 12) είπε ο απόστολος Παύλος. Αυτό το "όλοι", δεν είναι τυχαίο. Ακόμα και ο Ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός, διώχθηκε: "Καταφρονημένος και απορριμμένος από τους ανθρώπους· άνθρωπος θλίψεων και δόκιμος ασθένειας· και σαν άνθρωπος από τον οποίο κάποιος αποστρέφει το πρόσωπο, καταφρονήθηκε, και τον θεωρήσαμε σαν ένα τίποτα" (Ησαίας 53/νγ: 3).

Και το ίδιο είπε ότι θα συνέβαινε στους ακολούθους Του: "Να θυμάστε τον λόγο, που εγώ σας είπα: Δεν υπάρχει δούλος μεγαλύτερος από τον κύριό του. Αν εμένα δίωξαν, θα διώξουν και σας· αν φύλαξαν τον λόγο μου, θα φυλάξουν και τον δικό σας" (Ιωάννης 15/ιε: 20).

Και όχι μόνο από διωγμούς θα έπασχαν οι πιστοί, αλλά από κάθε είδους θλίψη: "Μέσα στον κόσμο θα έχετε θλίψη· αλλά, να έχετε θάρρος· εγώ νίκησα τον κόσμο" (Ιωάννης 16/ις: 33). Και δήλωσε: "Αν κάποιος θέλει νάρθει πίσω μου, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, κι ας σηκώσει τον σταυρό του, κι ας με ακολουθεί. Επειδή, όποιος θέλει να σώσει τη ζωή του, θα τη χάσει· και όποιος χάσει τη ζωή του, εξαιτίας μου, θα τη βρει" (Ματθαίος 16/ις: 23,24).

Έχοντας υπ' όψιν αυτά τα λόγια, που πολλοί από εμάς τα έχουμε βιώσει "στο πετσί μας", παίρνουμε θάρρος μέσα από τις θλίψεις, καθώς βιώνουμε καθημερινά τα λόγια του αποστόλου Παύλου: "σε κάθε τι συνιστώντας τον εαυτό μας ως υπηρέτες τού Θεού, με πολλή υπομονή, με θλίψεις, με ανάγκες, με στενοχώριες, 5. με ραβδισμούς, με φυλακές, με ακαταστασίες, με κόπους, με αγρυπνίες, με νηστείες· 6. με καθαρότητα, με γνώση, με μακροθυμία, με αγαθότητα, με Πνεύμα Άγιο, με αγάπη ανυπόκριτη· 7. με λόγο αλήθειας, με δύναμη Θεού· με τα όπλα τής δικαιοσύνης, τα δεξιά και τα αριστερά· 8. με δόξα και ατιμία, με συκοφαντία και με εγκωμιασμό· σαν πλάνοι, όμως κάτοχοι της αλήθειας· 9. σαν αγνοούμενοι, αλλά είμαστε καλά γνωστοί· σαν να φτάνουμε στον θάνατο, αλλά, δέστε, ζούμε· σαν να περνάμε από παιδεία, αλλά δεν θανατωνόμαστε· 10. σαν λυπούμενοι, αλλά πάντοτε έχουμε χαρά· σαν φτωχοί, όμως πλουτίζουμε πολλούς· σαν να μη έχουμε τίποτε, όμως τα πάντα κατέχουμε" (Β΄ Κορ. 6/ς: 4-10). Θυμάμαι σαν σήμερα, τα λόγια ενός φίλου απίστου, για τη ζωή του νονού μου, τον οποίο ο Θεός ευλόγησε με χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, αλλά κατά κόσμον θλιβόταν υπερβολικά ως τον θάνατό του. Μου είπε ο άπιστος εκείνος: "Μα πώς είναι δυνατόν ο Θεός να επιτρέπει να βασανίζεται τόσο ένας δικός Του; Αν είχατε την αληθινή πίστη, δεν θα ήταν η ζωή του ένα βασανιστήριο. Να μην έχει δουλειά, να τον κοροϊδεύουν οι εργοδότες, να αρρωσταίνει, να γκρεμίζεται το σπίτι του, να θλίβεται τόσο πολύ!

Αυτό δεν είναι πίστη, είναι πλάνη!" Και πράγματι, είχα δει κι εγώ αυτόν τον ευλογημένο άνθρωπο, να προσεύχεται με δάκρυα, να ζητάει από τον Θεό να τον πάρει "ΤΩΡΑ!". (Και πράγματι, έφυγε νέος, όταν ο αγώνας του έφθασε στην τελείωση). Απάντησα στον άπιστο φίλο μου, ότι αυτή είναι η εν Χριστώ ζωή.

Όχι χαρά και διασκέδαση, αλλά θλίψη και πόνος, και δοκιμασία. Αλλά δεν μπορούν αυτό να το δεχθούν όλοι. Μάλιστα θα έλεγα, ότι αν κάποιος δεν βιώνει αυτή τη θλίψη στη Χριστιανική του ζωή, κάτι δεν πάει καλά με αυτόν. Θα πρέπει να ανησυχεί! Γιατί δεν γνωρίζω ΚΑΝΕΝΑΝ που να προοδεύει στην εν Χριστώ ζωή, χωρίς να υφίσταται δοκιμασίες και θλίψεις.

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

http://namarizathema.blogspot.com/2010/11/blog-post_28.html

Τα βάσανα και οι σκοτούρες της ζωής !

...
Πέρασα όλη μου τη ζωή με άγχος , θλίψη , στενοχώριες ...

Πέρασαν τα χρόνια , έφυγε η νιότη , έγινα ένας γέρος άνθρωπος, κουβαλόντας στην πλάτη μου και στο μυαλό μου πολλά βάσανα και σκοτούρες , από τα οποία . . . τα περισσότερα δεν συνέβηκαν ποτέ !!!

.

.Υστερόγραφο :

.

Διαβάζοντας τα σχόλια της παρούσης ανάρτησης ,

ένα από αυτά ξεχώρισε και μίλησε περισσότερο στην καρδιά μου.

Έτσι το μεταφέρω εδώ , γιατί πιστεύω έχει να προσθέσει

περισσότερα σ΄ αυτά που έχω γράψει εδώ , και ακόμα πιο πολλά .

" Πέρασα τη ζωή μου με άγχος , προβλήματα , συκοφαντίες , θλίψεις ...

Τώρα στην ηλικία που είμαι κατάλαβα ότι πολλά από αυτά θα μπορούσα να τα αποφύγω, αλλά τότε υπήρξα ανώριμος .

Τώρα βλέπω τα πράγματα πιο καθαρά, λογικά .

Το συναίσθημα έχει φύγει .

Μπήκε στη ζωή μου Ο Χριστός .

Τώρα πια συμπορεύομαι μ΄ Αυτόν .

Βλέπω πως ακόμη και στα λάθη μου μπορώ να δώσω μια άλλη διάσταση .

Στα λάθη των άλλων, το ίδιο !

Έτσι λοιπόν, βαδίζω στο μονοπάτι της ζωής , γιατί να ,

από μακρυά πια αντικρύζω κάτι που πριν χρόνια δεν έβλεπα .

Κι΄ αυτό το κάτι είναι ο προορισμός μου , ο προορισμός σου , ο προορισμός μας ...

Τα χρόνια περνούν ... "

 

http://odevontas.blogspot.com/2010/07/blog-post_12.html

Λαμπρός εορτασμός του Αγίου Νεκταρίου στην Αίγινα - Φωτογραφίες 9.11.2010

Σε κλίμα συγκίνησης  εόρτασε σήμερα Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010 η νήσος Αίγινα την εορτή του Αγίου Νεκταρίου Επισκόπου Πενταπόλεως του Θαυματουργού.






Κάντε κλικ πάνω στην φωτογραφία για μεγένθυση

Δειλά δειλά εμφανίζονται οι κρυπτοχριστιανοί στην Τουρκία

Για δεκαετίες ολόκληρες απέκρυπταν από το κράτος και τους γείτονές τους την πραγματική τους ταυτότητα. Ζούσαν μια διπλή ζωή, προσπαθώντας να έχουν την έξωθεν «καλή μαρτυρία» του σωστού μουσουλμάνου, τη στιγμή που μέσα στο σπίτι τους και μεταξύ των πιο κοντινών τους φίλων και συγγενών, ασκούσαν τη θρησκευτική πίστη που φυλούσαν καλά στην καρδιά τους, τον χριστιανισμό.


Οι κρυπτοχριστιανοί, όπως είναι ευρύτερα γνωστοί εκείνοι που κυρίως λόγο φόβου δεν αποκάλυπταν την πραγματική τους καταγωγή και ταυτότητα, αρχίζουν να κάνουν δειλά δειλά την εμφάνισή τους στην τουρκική κοινωνία. Οι πρόσφατες εξελίξεις σε κοινωνικοπολιτικό επίπεδο στη γειτονική χώρα, όπως το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για τις ριζικές μεταρρυθμίσεις στο σύνταγμα, φαίνεται πως άνοιξαν τον δρόμο για κάτι τέτοιο.


Η σχετική ανάρτηση στην ιστοσελίδα της εφημερίδας. Στην κεντρική φωτογραφία του άρθρου βλέπετε το αντίστοιχο χτύπημα στην πρώτη σελίδα της έντυπης έκδοσης της Hurriyet.

Σήμερα, ήρθε μέσα από την εφημερίδα Hurriyet η ιστορία μιας οικογένειας κρυπτοχριστιανών, αρμενικής καταγωγής, οι οποίοι άλλαξαν το θρήσκευμα στην ταυτότητά τους, και από μουσουλμάνοι είναι πλέον και «με τη βούλα» χριστιανοί. Συγκεκριμένα, σε άρθρο με τίτλο «Δήλωσαν Χριστιανοί στην ταυτότητά τους», παρουσιάζεται η ιστορία της 33χρονης Mesure Kaplan και του 28χρονου Cihan Beskisiz, δύο αδελφών που πλέον περιμένουν την ολοκλήρωση της κατασκευής της αρμενικής εκκλησίας Surp Giragos στο Diyarbakır, για να βαφτιστούν.


Για δεκαετίες ολόκληρες στους γείτονές τους και στους φίλους τους παρουσιάζονταν ως μουσουλμάνοι Κούρδοι. Λίγοι γνώριζαν ότι είναι αρμενικής καταγωγής και αυτοί που το γνώριζαν ήταν και εκείνοι χριστιανοί. Στην ταυτότητά τους έγραφε ότι είναι μουσουλμάνοι, στην καρδιά τους έγραφε ότι είναι χριστιανοί. Τον τελευταίο χρόνο άρχισαν να αποκαλύπτουν δημόσια την πραγματική τους ταυτότητα. Πριν από λίγες ημέρες πήγαν στο ληξιαρχείο και δήλωσαν την πραγματική τους ταυτότητα.


Στο άρθρο αποκαλύπτεται ότι τα δύο αδέλφια έχουν συγγένεια με τον τοποτηρητή του αρμενικού Πατριαρχείου, Aram Ateşyan, τον οποίο βλέπετε στο πίσω μέρος στη φωτογραφία. Πριν από τέσσερις μήνες άλλαξαν την ταυτότητά τους, έγραψαν «Χριστιανός Αρμένιος» και τώρα περιμένουν να βαφτιστούν. Τη βάφτιση θα κάνει ο ίδιος ο Aram Ateşyan. Η Mesure θα ονομαστεί «Sirun» (Αγάπη) και ο Cihan «Baret» (Βασιλιάς).

Η Mesure δήλωσε για όλα αυτά: «Όλα τα χρόνια με τους γείτονές μας και τους φίλους μας συμπεριφερόμασταν σαν μουσουλμάνοι. Μάλιστα, η συμπεριφορά μας ήταν πολύ πιο τυπική ακόμα και από τους κανονικούς μουσουλμάνους. Όμως, στην οικογένειά μας και όταν ήμασταν με αυτούς που είναι σαν εμάς (δηλαδή με άλλους κρυπτοχριστιανούς), βγάζαμε τη χριστιανική ταυτότητα. Δεν μπορούσαμε να εκπληρώσουμε τα θρησκευτικά μας καθήκοντα, αλλά γνωρίζαμε όλοι ότι ήμασταν Αρμένιοι. Θυμάμαι τη μάνα μου να με προειδοποιεί, λέγοντάς μου ότι δεν θα με αφήσει ποτέ να παντρευτώ με μουσουλμάνο».


Ο Cihan συμπληρώνει: «Είμαστε πολύ τυχεροί που ο θείος μας (δηλαδή ο Aram Ateşyan) έχει τη θέση αυτή. Από εκεί πήραμε το θάρρος και αλλάξαμε την ταυτότητά μας. Στον κύκλο μας υπάρχουν πάρα πολλοί που είναι σαν εμάς, αλλά δεν τολμούν από φόβο να το αποκαλύψουν ούτε και στα παιδιά τους. Μόνο πριν πεθάνουν, αποκαλύπτουν την αλήθεια. Πλέον άρχισε η αφύπνιση των κρυπτοχριστιανών».


Ο Aram Ateşyan πρόσθεσε με τη σειρά του: «Όσο η Τουρκία εκδημοκρατίζεται και εδραιώνονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, χιλιάδες ανθρώπων θα επιστρέψουν στην πραγματική τους θρησκεία. Καθημερινά πολλοί άνθρωποι φτάνουν στο Πατριαρχείο, αναζητώντας να βρουν τις ρίζες τους. Όταν θα εκλείψουν οι φόβοι, η Μικρά Ασία θα γίνει πολύχρωμη και χαρούμενη».

Ερασιτεχνικά ελαιοτριβεία ψυχρής έκθλιψης

Σήμερα μπορεί κάποιος αν θέλει να έχει το δικό του   ελαιοτριβείο ψυχρής

έκθλιψης, για περισσότερα 

άνοιξε την πιο κάτω ιστοσελίδα: 

http://www.agroenos.com/home/announcements

H αγάπη της τυφλής μάνας

Αφιερωμένο σ΄ όλες τις μάνες και τα παιδιά του κόσμου.

Κάποτε σε μια φτωχική γειτονιά, ζούσε μια μονόφθαλμη μητέρα με το μικρό μονάκριβο παιδί της.  Ένα μικρό αγόρι μόλις τεσσάρων ετών.

 Όμως αυτό δεν την ήθελε και ντρεπόταν πολύ για την όψη της μητέρας του, επειδή όπως είπαμε, είχε ένα μάτι και την έβλεπε σαν τέρας!

Χωρίς να υπάρχει εναλλακτική λύση, αναγκαστικά μεγάλωνε μαζί της, αλλά ποτέ δεν την δέχτηκε και δεν της επέτρεπε να πάει ιδιαίτερα στο σχολείο να ρωτήσει γι΄ αυτόν, αλλά ούτε και την παρουσίαζε στους φίλους του, γιατί ντρεπόταν πολύ με την αναπηρία της μητέρας του.

Τα χρόνια όμως πέρναγαν, τελείωσε τις σπουδές του, και κανείς μέχρι τώρα δεν την είχε ΄δει, γιατί την είχε καλά κρυμμένη.

Ήλθε η ώρα που νεαρός αυτός γνώρισε την σύντροφο της ζωής του. Έκανε οικογένεια - παιδιά, αλλά ουδέποτε τους ανάφερε για την μητέρα του,  αλλά το μόνο που τους είχε πει,  είναι ότι  δεν έχει μητέρα… Και για όλα αυτά δεν είπε τίποτε στην μητέρα του.

Αυτός όμως πήγαινε πότε - πότε κρυφά και την έβλεπε στην φτωχική της παράγκα.

Κάποτε έκανε καιρό να την δει.

Όμως ο πόθος της και η υπέρμετρη αγάπη της, για το μονάκριβο παιδί της, την έκανε να σχίσει τα  βουνά και τα λαγκάδια για να τον βρει και να δει έστω και για λίγο το μονάκριβο θησαυρό  της.

Όταν εντόπισε τον χώρο που βρισκόταν το παιδί της, πλησίασε και έφτασε μέχρι τη πόρτα του σπιτιού του, εν συνεχεία με φόβο και τρόμο κτύπησε την πόρτα του. Τότε η υπηρέτρια άνοιξε την πόρτα και τα παιδιά που ήταν εκεί, αντίκρισαν μια ζητιάνα γυναίκα –  τέρας (με  ένα μάτι) και από το φόβο τους άρχισαν να φωνάζουν και να κλαίνε.

Δεν είχαν ξαναδεί ποτέ τους τέτοια «άγρια» όψη και φυσικά η στάση τους ήταν δικαιολογημένη.

Ο στοργικός όμως πατέρας έτρεξε έντρομος να δει τι ακριβώς συμβαίνει και όταν την είδε άρχισε να φωνάζει έξαλλος, να την βρίζει, να την σπρώχνει, και  την ελεεινή ζητιάνα όπως την κατονόμαζε την απομάκρυνε σαν ένα κουρέλι από την έπαυλή του.

Αφού την είχε απομακρύνει αρκετά από το παλάτι του, της είπε με άγρια φωνή:

Τι γυρεύεις εδώ;

Δεν σου είπα να μην έρθεις ποτέ στο σπίτι μου; Δεν θέλω να σε δουν τα παιδιά μου, η γυναίκα μου αλλά και ο κοινωνικός μου περίγυρος!

Τότε η πικραμένη μάνα, σιωπηλή και με ανάμεικτα συναισθήματα, χαράς που ξανάδε το παιδί της και λύπης για την όλη συμπεριφορά του, πήρε τον δρόμο της επιστροφής.

Για τον λόγο αυτό ο γιός της είχε θυμώσει τόσο πολύ και για αρκετό χρονικό διάστημα δεν πήγε να την δει, ώσπου κάποτε, κάποιο περίεργο μητρικό συναίσθημα τον οδήγησε έξω από την καλύβα της μητέρας του.

Πλησίασε και χτύπησε την ερειπωμένη πατρική του πόρτα, αλλά απόκριση δεν πήρε, κι εκεί που ετοιμαζόταν να φύγει, άκουσε μια φωνή απ΄ τον διπλανό φτωχόσπιτο  να του λέει:

-Γυρεύεις κάτι αγόρι μου;

-Ε, ναι, την μάνα μου θέλω.

-Λυπάμαι πολύ λεβέντη μου, αλλά η μάνα σου, πάει καιρό που έφυγε απ΄ τη ζωή αυτή, όμως μου έδωσε αυτό το γράμμα και με παρακάλεσε να στο δώσω μετά τον θάνατό της.

Τώρα σου ανήκει και μπορείς να το πάρεις.

Το πήρε στα τρεμάμενα χέρια του και αφού το άνοιξε,  άρχισε να το διαβάζει:

Πολυαγαπημένο και μονάκριβο παιδί μου, τώρα πια που δεν είμαι στη ζωή, ώστε να με βλέπεις και να ντρέπεσαι, ήλθε η ώρα να μάθεις την μεγάλη αλήθεια.

Όταν ήσουν 6 μηνών, σε ένα δυστύχημα με τον πατέρα σου, ό οποίος χάθηκε από τότε, έχασες το ένα σου μάτι, έτσι λοιπόν παιδί μου έβγαλα το δικό μου και στο δώρισα για να έχεις μια καλύτερη ζωή.

Δεν πειράζει παιδί μου που με απαρνήθηκες, κι ας μου στέρησες την χαρά της μάνας. Το να σε βλέπω όμως να μεγαλώνεις, να σπουδάζεις, να κάνεις την δική σου οικογένεια, σαν μάνα καμάρωνα κρυφά για το παιδί μου....

Όμως να ξέρεις για όλα αυτά, δεν σου κρατώ κακία, σ΄ αγαπώ όμως τόσο πολύ, όσο δεν μπορείς να φαντασθείς....  Αν χρειαζόταν, θα σου έδινα και το άλλο μου μάτι, για να είναι το παιδί μου πάντα καλά ….

Αυτός τότε έκλαψε πικρά για την απαράδεκτη συμπεριφορά του, όμως ήταν πολύ αργά, αφού δεν πρόλαβε ποτέ να πει στην μάνα του, το ποσό πολύ την αγαπούσε, αλλά και πόσο πολύ την πίκρανε σ΄ όλη της ζωή.

Για όλα αυτά που έμαθε τώρα, καιγόταν και ήθελε να πέσει στα πόδια της, ζητώντας της  ένα  μεγάλο συγνώμη από τα βάθη της καρδιάς του.

Μετάνιωσε πικρά για το μεγάλο κακό που της έκανε, στερώντας της το μητρικό δικαίωμα της αγάπης….

Για όλα αυτά, ας γίνει φωτεινό παράδειγμα και για μας, τώρα που είναι πλέον καιρός, έτσι ώστε να  προλάβουμε και να σκορπίσουμε την αγάπη μας στους πικραμένους μας γονείς.

Τι είναι αυτό; δείτε το ακόλουθο βίντεο

" Μεγάλο δίδαγμα"

Οι Δέκα πληγές του Φαραώ

Το νερό των ποταμών βάφτηκε κόκκινο (αίμα)

·            Η πληγή με τα βατράχια (εξαπλώθηκαν σε όλη την Αίγυπτο)

·            Η πληγή με τις σκνίπες (που σκέπασαν τη χώρα)

·        Η πληγή με τις μύγες (σύννεφα από μύγες σκέπασαν το λαό και τα ζώα της Αιγύπτου
       Τα ζώα ψοφούν

·           Η πληγή της στάχτης (κουρνιαχτός σκέπασε την Αίγυπτο)

·           Το φοβερό χαλάζι (ρήμαξε η γη, ζώα, άνθρωποι, φυτά)

·            Η πληγή των ακρίδων

·            Το ψηλαφητό σκοτάδι (πυκνό σκοτάδι τρεις ημέρες)

·            Η σφαγή των πρωτότοκων

Κλικ στις ιστοσελίδες μας: Αρμενιστής, Εμείς και η Κοινωνία μας, Γιάννης Αργυρός Σαντορίνη

Η φιλοσοφία της ζωής

Ένας φιλόσοφος καθηγητής  εμφανίστηκε στην τάξη του με ένα μεγάλο χάρτινο κουτί. Χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα άδειο βάζο και άρχισε να το γεμίζει με μικρές πέτρες.

Οι μαθητές τον κοιτούσαν με απορία….

 Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο τους ρώτησε: ‘’Είναι γεμάτο το βάζο;’’ Οι μαθητές απάντησαν: ‘’ότι, ναι είναι γεμάτο’’.
Αυτός όμως χαμογέλασε και χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με μικρά βοτσαλάκια και άρχισε να γεμίζει το βάζο,  το κούνησε λίγο και τα βοτσαλάκια κύλησαν και γέμισαν τα κενά μεταξύ των πετρών.

 Όταν δεν χώραγε άλλο στο βάζο τους  ρώτησε: ‘’Είναι γεμάτο το βάζο;’’ Οι μαθητές γέλασαν απαντώντας και πάλι ότι είναι γεμάτο.

Αυτός χαμογέλασε  πάλι και χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με άμμο και άρχισε να την αδειάζει μέσα στο βάζο. Η άμμος χύθηκε και γέμισε όλα τα κενά μεταξύ των πετρών και των βοτσάλων. Όταν το βάζο δεν χώραγε  άλλο, τους ξαναρωτά.

Είναι γεμάτο το βάζο;

Οι μαθητές δίστασαν για λίγο, αλλά τελικά απάντησαν με σιγουριά ότι είναι γεμάτο.

Αυτός ξανά χαμογέλασε και χωρίς να μιλήσει,  πήρε από την χάρτινη κούτα δύο μπουκάλια μπύρες και άρχισε να τα αδειάζει μέσα στο βάζο.

Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε:

Είναι γεμάτο το βάζο; Οι μαθητές τότε γέλασαν  και  απάντησαν με το στερεότυπο  τρόπο , ότι είναι γεμάτο.

Τότε τους  λέει ο καθηγητής.

Θέλω να θεωρήσετε ότι το βάζο αυτό  αντιπροσωπεύει την ζωή μας, που μας την έδωσε ο Πλάστης  και  Δημιουργός  μας,  όπου καθημερινά θα πρέπει να Τον ευγνωμονούμε  και να Τον λατρεύουμε….

Όμως πέρα από τη βάση της ζωής δηλαδή το  βάζο, μετέπειτα τα πιο σημαντικά της ζωή μας είναι οι πέτρες  οι οποίες συμβολίζουν,  την οικογένεια, το σύντροφο, τα παιδιά, την υγειά μας,  και τον παράγοντα συνάνθρωπό μας.

Οι πέτρες αντιστοιχούν τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή μας, που ακόμα κι αν αυτά μας λείψουν, η ζωή μας θα εξακολουθήσει να είναι γεμάτη.

Τα βοτσαλάκια είναι τα άλλα  πράγματα που έρχονται στην ζωή μας, όπως σπουδές,  εργασία, σπίτι, αυτοκίνητό και άλλα πολλά. Όμως όλα αυτά είναι τα μικρότερα πράγματα της ζωής μας, δηλαδή τα  βοτσαλάκια.

Αν τα βάλετε αυτά πρώτα στο βάζο, δεν θα υπάρχει χώρος για τις πέτρες, που είναι τα πιο αξιόλογα της ζωής μας.

Η άμμος είναι όλα τα υπόλοιπα,  δηλαδή τα πιο μικρότερα πράγματα της ζωή μας.

Αν βάλεις πρώτα την άμμο στο βάζο, δεν θα υπάρχει χώρος ούτε για  βότσαλα αλλά ούτε και για τις πέτρες.

Το βάζο λοιπόν είναι η ζωή σας.  Αν ξοδεύετε και σπαταλάτε χρόνο και δύναμη για τα μικρά πράγματα, δεν θα βρείτε ποτέ χρόνο για τα πιο σημαντικά.  

Ξεχωρίστε επομένως, ποια είναι τα πιο σημαντικά πράγματα της ζωή σας.

Υμνήστε τον Δημιουργό μας, μιλήστε στους γονείς σας, παίξτε με τα παιδιά σας, ασχοληθείτε με τον σύντροφό σας, προσέξτε την υγεία σας και μοιραστείτε την χαρά και την λύπη με τον συνάνθρωπό  σας.  

Πάντα θα υπάρχει χρόνος για τη γνώση, την εργασία,  το σπίτι,  τ΄ αυτοκίνητο και γενικότερα,  με την καθημερινότητά μας.

Όμως πρώτα να φροντίσετε για τις πέτρες.

Κατά συνέπεια ιεραρχείστε τις προτεραιότητές σας.

 Οι μαθητές είχαν μείνει άφωνοι. Ένας όμως τον ρώτησε:

‘’Η μπύρα τι αντιπροσωπεύει;’’

 Ο καθηγητής χαμογέλασε πάλι και απαντά:

 ‘’Χαίρομαι που με ρωτάς. Όμως θα σας πω ακόμη κάτι. 

Δεν έχει σημασία για το πόσο γεμάτη είναι η ζωή σας, δεν έχει επίσης  σημασία για το πόσο πιεσμένος μπορεί είσαι, γιατί θα πρέπει να ξέρεις ότι στην ζωή μας, πάντα θα υπάρχει και ο ανάλογος  χρόνος για τις ευχάριστες στιγμές μας.

Πιστεύουμε, ότι η  πιο πάνω ‘’εύθυμη’’ αλλά και τόσο αληθινή ‘’φιλοσοφία της ζωής’’ μπορεί να μας βγάλει από πολλά καθημερινά διλήμματα.

Εκτός από εμάς, αρκετοί που το διάβασαν, είδαν ότι κάποιους τους βοήθησε, έτσι ώστε ν΄ αποφασίσουν και ν΄ αντιληφθούν σωστά, ότι δεν είναι και τόσο ‘’γκρίζα’’ η ζωή τους.

 Όταν το …‘’βάζο’’ είναι γεμάτο από .… ‘’πέτρες’’, (που πάντα υπάρχουν γύρω μας), τότε, η ζωή μας είναι – ούτως ή άλλως – γεμάτη, από τα βασικά και απαραίτητα στοιχεία που της χρειάζονται.

Τώρα νιώθουμε ακόμη καλύτερα, γιατί κάποιος γνωστός μας φτωχός χαμηλοσυνταξιούχος  είναι τρισευτυχισμένος!

Διότι, χωρίς να το έχει φιλοσοφήσει ιδιαίτερα, εφαρμόζει τη ‘’συνταγή’’, που  δίδαξε στην τάξη ο προαναφερόμενος καθηγητής!

 Άραγε, μήπως είναι καιρός, να την εφαρμόσουμε κι εμείς, επιστρέφοντας στα πιο σημαντικά πράγματα της ζωής με συνοδοιπόρο τον φύλακα Άγγελό μας;

ΚΑΙΤΗ ΧΩΜΑΤΑ: ΝΑ ΔΙΩΞΩ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ/ ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ΚΑΙΤΗ/ ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΝΗΜΗ