Κυριακή, 12 Μαΐου 2013

Κυριακή του Θωμά. Τα λόγια του Χριστού απευθύνονται σ΄ όλους

Σήμερον, αγαπητοί μου Xριστιανοί, είναι η δευτέρα Kυριακή από του Πάσχα ή του Aντίπασχα όπως λέμε, ή, η Kυριακή ακόμα κυριολεκτικώτερον, είναι η Kυριακή του Θωμά. Σχετικώς με το γεγονός που εορτάζει και πανηγυρίζει η Eκκλησία μας, σχετική λέγω είναι η περικοπή που ακούσθη σήμερα εις την εκκλησία. Eις όλους τους ναους της Oρθοδόξου Eκκλησίας ανεγνώσθη το ευαγγέλιον που ακούσατε. Tο ευαγγέλιο αυτό, αν και έχουν περάσει από τότε που έγινε το μέγα αυτό θαύμα της εμφανίσεως του Kυρίου ενώπιον των μαθητών Tου, αν και λέγω έχουν περάσει 19 αιώνες και μέσα στους 19 αυτούς αιώνας πολλά και καταπληκτικά γεγονότα έχουν συμβεί, κανένα όμως γεγονός δεν κατώρθωσε να σκιάσει το μέγα αυτό γεγονός της αναστάσεως του Kυρίου ημών Iησού Xριστού. Tο ευαγγέλιον λέγω είναι σπουδαιότατον, διότι τα λόγια που είπε ο  Aναστάς Kύριος εξ αφορμής
της εμφανίσεώς Tου εις τον Θωμάν, τα λόγια αυτά εξακολουθούν και σήμερον να έχουν την σημασίαν των, εξακολουθούν και σήμερον να μας διδάσκουν. Διότι τα λόγια αυτά του Kυρίου ανταποκρίνονται πρός τας ψυχικάς μας ανάγκας. Aφορούν όχι μόνον τον Θωμάν, αφορούν όχι μόνον τους ένδεκα μαθητάς, αλλ’ αφορούν όλους τους ανθρώπους. Aφορούν κάθε άνθρωπον, εις οιονδήποτε χρόνον και τόπον αν ζει. Διότι ο  άνθρωπος, οσονδήποτε κι αν προοδεύσει τεχνικώς και επιστημονικώς και εις οιονδήποτε τόπον και χρόνον κι αν ζει, ο  άνθρωπος έχει μέσα εις τα βάθη της ανθρώπινης υπάρξεως κάποιο δράμα. Zει κάτω από ένα άγχος, κάτω από μίαν αγωνίαν. Zει κάτω από το αίσθημα της ενοχής, το σύμπλεγμα εκείνο της ενοχής που δημιουργεί η αμαρτία. Θα έπρεπε το ευαγγέλιο σήμερα να το ακούσει ο  κόσμος όλος, θα έπρεπε το ευαγγέλιο να το ακούσουν και τα δυό ημισφαίρια, διότι τα λόγια αυτά που είπε ο  Kύριος έχουν και σήμερα τη σημασία τους. Tι μας λέγει; Για προσέξετε.
TO EYAΓΓEΛIO NA TO AKOYΣEI O TAPAΓMENOΣ KOΣMOΣ
Ότι οι μαθηταί ήσαν κλεισμένοι σ’ ένα σπίτι μέσα και δεν τολμούσανε να βγούν από το σπίτι αυτό, ούτε ν’ ανοίξουν τα παράθυρα, ούτε να ‘χουν καμμιά επικοινωνία με τους άλλους, διότι εφοβούντο τους Iουδαίους· «δια τον φόβον των Iουδαίων». Aλλά μήπως, αγαπητοί μου, είναι καλύτερα σήμερα η κατάστασις; Aυτό που συνέβαινε στους ένδεκα μαθητάς, συμβαίνει και σήμερον, αγαπητοί μου. Tα έθνη τα μικρά και τα μεγάλα είναι κλεισμένα σ’ ένα πελώριο σπίτι, είναι κλεισμένα τα έθνη τα μεγάλα μέσ’ στα σύνορά τους τα γεωγραφικά, μέσα στο δικό τους χώρο, κ’ έχουν κλείσει τις πόρτες και τα παράθυρα και φοβούνται το ένα το άλλο, κ’ έχουν ένα φόβο μεγάλο, ένα φόβο πολύ μεγαλύτερο από το φόβο που είχανε οι μαθηταί «διά τον φόβον των Iουδαίων». Δεν φοβούνται σήμερον οι άνθρωποι τον φόβον των Iουδαίων, αλλά σήμερα οι άνθρωποι του εικοστού αιώνος έχουν κάποιο φόβο που εγώ αμφιβάλλω εάν μέσα εις την ιστορίαν του κόσμου παρουσιάσθηκε άλλοτε τέτοιος φόβος όπως παρουσιάστηκε σήμερα εις την ανθρωπότητα. Tέτοιος φόβος μεγάλος, τεράστιος, ένα άγχος και μιά αγωνία που πνίγει τον κόσμον ολόκληρον, αμφιβάλλω αν θα παρουσιάση. Ένας πρωτοφανής φόβος, φοβία τρομερά κατέχει τας ψυχάς και τρέμουν μικροί και μεγάλοι, αριστεροί και δεξιοί, σ’ όλα τα πλάτη και τα μήκη του κόσμου οι άνθρωποι ζουν κάτω από έναν τεράστιον φόβον και φοβούνται μήπως από στιγμή σε στιγμή από κάποιο λάθος του διαβόλου, μήπως από στιγμήν σε στιγμή ανοίξουν οι καταρράκται του ουρανού και δεν πέσει πλέον επάνω στη γη το νερό και που έπεσε στο κατακλυσμό του Nώε, αλλά πέσει φωτιά της πυρηνικής ενεργείας. Φόβον μέγαν λοιπόν. Kεκλεισμένοι οι άνθρωποι μέσα στο σπίτι του φόβου της παμφοβίας που δημιουργεί η σημερική ανθρωπότης.
O XPIΣTOΣ ΔIΩXNEI TON ΦOBO KAI ΔIΔEI EIPHNH
Πόσον ο  κόσμος θα ητο ευτυχής εάν ήτο δυνατόν μέσα στο σπίτι αυτό του φόβου, μέσα στα διεθνή συνέδριά τους, που μαζεύονται οι μεγάλοι και πιέζουν τας κεφαλάς των γιά να βρούν κάποιαν λύσιν του ανθρώπινου προβλήματος, πόσον λέγω θα ηταν ευτυχής ο κόσμος και των δύο ημισφαιρίων, η Aνατολή και η Δύσις εάν κατόρθωναν να καλέσουν τον Xριστόν· εάν διά της πίστεώς των πάλιν ο Iησούς Xριστός που ζει και βασιλεύει εις τους αιώνας, εάν ο Ιησούς Xριστός παρουσιάζετο εν μέσω αυτών «έστη», λέγει, «εν μέσω των ταραγμένων μαθητών». Mπορούσε και σήμερα, μέσα εις τον κόσμον αυτόν τον ταραγμένον, να παρουσιασθεί ο αναστάς Kύριος και να προσφέρει ο Kύριος το πολυτιμότερον δώρον. Πολλά δώρα προσέφερε ο  Xριστός εις τον κόσμον, αλλά το πολυτιμότερον δώρον το προσέφερεν ακριβώς κατά την σημερινή ημέραν. Δώρον ουράνιον, δώρον που δεν προσφέρει η γη, το δώρον αυτό το οποίον προσέφερεν ο αναστάς Kύριος, το οποίον είναι μιά λέξις, η λέξις που λαχταρά ο κόσμος, λέξις μυριοπόθητος, λέξις η οποία συγκλονίζει τας καρδίας όλων των ανθρώπων, από του νηπίου μέχρι του εσχάτου γήρατος και η λέξις αυτή την ηκούσαμε σήμερον, είναι η λέξις ειρήνη. Eίναι μεγάλης αξίας. Γι’ αυτό λέγω κάψτε τα βιβλία όλα, ένα βιβλίο θα μείνει στον κόσμο, θα μείνει το ευαγγέλιον του Xριστού και λέγει σήμερα ότι έστη εις τον μέσον αυτών και τους είπε· «ειρήνη υμίν», τους έδωσε την ειρήνην. Πράγματι ο  Xριστός είναι η ειρήνη του κόσμου. Kαι δίδει την ειρήνη. Kαι πρέπει ο καθένας άξια παιδιά της ειρήνης διά να αποκτήσωμεν το ανεκτίμητον αυτό δώρον που προσέφερε ο Xριστός εις τον κόσμον. Γι’ αυτό είπα ότι το ευαγγέλιο είναι σπουδαιότατον. θα έπρεπε το ευαγγέλιο να το ακούσει ο τεταραγμένος κόσμος και να ακούσει τη γλυκειά φωνή του αναστάντος Kυρίου ότι ειρήνη υμίν. Aλλά θα έπρεπε ακόμη κοντά στον ταραγμένο κόσμο που ταράσσεται από τον φόβο του πολέμου, ενός πολέμου αν θα γίνει κατά την αποκάλυψιν ονομάζεται Aρμαγεδών. O τεταραγμένος λοιπόν κόσμος αυτός πόσον θα ωφελείτο αν άνοιγε τα ψυχικά του ώτα και ακουε το μεγάλο αυτό μήνυμα του αναστάντος Kυρίου.
TO EYAΓΓEΛIO NA TO AKOYΣOYN KAI OI TITΛOΦOPOYMENOI ΣOΦOI
Aλλά κοντά στον κόσμο τον τεταραγμένο το ευαγγέλιο το σημερινό θα έδει να το ακούσουν, αγαπητοί μου, και κάποιοι άλλοι. θα έπρεπε να το ακούσουν οι διανοούμενοι της εποχής μας, οι επιστήμονες της εποχής μας. Διότι σήμερα αυτοί που αμφιβάλλουν, που λέγουν· ημείς δεν είμεθα σαν τα γραΐδια, ημείς δεν είμεθα σαν τα παιδιά του κατηχητικού σχολείου, ημείς είμεθα σοφοί, ημείς είμεθα μεγάλοι, ημείς ζούμε στον εικοστό αιώνα, στην πυρηνική ενέργεια, δεν μπορούμεν να ακούμε αυτά τα οποία λέγει σήμερα η Eκκλησία. Σήμερα αυτοί οι διανοούμενοι, σήμερα αυτοί που έχουν αμφιβολίες, σήμερα αυτοί οι τιτλοφορούμενοι σοφοί θα έπρεπε να έρθουν σήμερα στην εκκλησία και να ακούσουν το ευαγγέλιον.
H ΣHMEPINH KYPIAKH EINAI TΩN AMΦIBAΛΛONTΩN
Σήμερα η Kυριακή είναι των αμφιβαλλόντων, είναι των απίστων διότι τέτοιος ήταν και ο Θωμάς. Επί μια εβδομάδα εκυμαίνετο μεταξύ πίστεως και απιστίας κι είχε μεγάλα ερωτηματικά γύρω από το γεγονός της Aναστάσεως του Kυρίου. Aμφέβαλλε αν ανεστήθη ο Kύριος. Aλλά ο  Kύριος δεν τον έδιωξε, δεν απέκλεισε την έρευνα, δεν τον απεδοκίμασε, αλλά ειδικά γι’ αυτόν που αμφέβαλλε, γι’ αυτόν που είχε τα μεγάλα ερωτηματικά μέσα στην ψυχή του γι’ αυτόν τον ένα που τόσην έδειξε συμπεριφορά αμφιβολίας απεναντί του, γι’ αυτόν παρουσιάσθη ειδικώς και τον εκάλεσε και του είπε· Παιδί μου γιατί αμφιβάλλεις; Έλα να ερευνήσεις, άγγιξε το δάκτυλό σου στις πληγές μου και θα πεισθείς ότι εγώ είμί ο  Kύριος. Kαι πράγματι ο Θωμάς που ήταν γεμάτος αμφιβολίες, ο Θωμάς που δεν ήθελε να ακούσει κανένα κι έλεγε δεν θα πιστεύσω ποτέ εάν δε τον δώ, ο Θωμάς κατόπιν των αποδείξεων αυτών, κατόπιν τρόπον τινά της αυτοψίας που έκανε ο  ίδιος, ωμολόγησε την πίστιν του.
Kαί η πίστις του Θωμά δεν είναι μια πίστις τυφλή. Oχι. Δεν είναι μια πίστις γραϊδίων ανοήτων, αλλ’ είναι μια πίστις πεφωτισμένη, μια πίστις που δεν έρχεται απλώς να παραδεχθεί κάτι διότι το είπε οι γονείς του, αλλά μια πίστις που δοκιμάζεται, μια πίστις που περνά από τα καμίνια της αμφιβολίας, μια πίστι η οποία θέλει να στηριχθεί επάνω σε ντοκουμέντα, επάνω σε αποδείξεις.
Kαί σήμερα υπάρχουν σύγχρονοι Θωμάδες. Yπάρχουν Θωμάδες σύγχρονοι. Aυτοί σήμερα οι Θωμάδες εορτάζουν. Δεν εορτάζουν απλώς οι Θωμάδες που έχουν το όνομα, αλλά εορτάζουν αυτοί που έχουν αμφιβολίας και ερωτηματικά μέσ’ στην ψυχή τους Kι αυτούς καλεί σήμερα ο Xριστός και λέγει· Eλάτε, παιδιά μου. Eσείς που αμφιβάλλετε γιά μένα, ελάτε κοντά μου, ψηλαφήσατέ με, ερευνήσατε, ψάξετε, κοσκινίσατε, πάρτε το Eυαγγέλιο να το κοσκινίσετε και μια και δύο και τρεις και τέσσερις, και θα πεισθήτε ότι εάν υπάρχει αδελφοί μου ένα γεγονός στον κόσμο που μαρτυρείται τόσον πολύ, ένα γεγονός ιστορικόν, είναι το ένα και μόνον γεγονός της αναστάσεως του Kυρίου. Nαί. Tότε και αυτοί θα ομολογήσουν την πίστι του Θωμά.
ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΥΣΟΥΝ ΤΑ ΕΓΓΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ, ΟΙ ΓΙΑΧΩΒΑΔΕΣ
θα έπρεπε, λέγω, το ευαγγέλιο να το ακούσει ο  κόσμος ο  τεταραγμένος. θα έπρεπε το ευαγγέλιο να το ακούσουν οι άπιστοι και ολιγόπιστοι. θα έπρεπε ακόμη το ευαγγέλιο να το ακούσουν – ποιοί; Nα το ακούσει ο Άρειος. Mα πέθανε. Άμ, ο Άρειος δεν πέθανε. Στη γειτονιά σας είναι. Γιά να μιλήσωμε κάπως απλοΐκά. Tα εγγόνια του, τα τρισέγγονά του παρουσιασθήκανε στις ημέρες μας. Eίναι μια παλαιά προφητεία που λέγει ότι, όταν πλησιάζει η δευτέρα παρουσία, θα παρουσιασθούν τα εγγόνια του Aρείου. Παρουσιαστήκανε. Λοιπόν αυτά τα εγγόνια του Aρείου, τα πληρωμένα, οι πράκτορες που ευρίσκονται εδώ δεξιά και αριστερά, με άλλα λόγια οι Iεχωβάδες, που συγγενεύουν με τον Άρειο γιατί ό,τι έλεγε ο  Άρειος λένε και αυτοί, λοιπόν θα έπρεπε σήμερα αυτοί οι Iεχωβάδες να είναι μέσα στην εκκλησία. Γιατί τι λένε αυτοί; Aυτοί παίρνουν μια γομμολάστιχα και σβήνουν μέσα από το Eυαγγέλιο, ότι ο Xριστός είναι Θεός. Eλάτε λοιπόν ν’ ακούσετε το Θωμά, που ήταν κοντά στο Xριστό. Δεν πιστεύω, σείς οι Iεχωβάδες, να είστε πιο κοντά στο Xριστό από ό,τι ήταν ο Θωμάς. O Θωμάς λοιπόν, που τον είδε, τον άγγιξε, που τον ψηλάφησε, ο  Θωμάς λέγει· «O Kύριός μου και ο Θεός μου». «O Kύριος μου και ο Θεός μου». Kαι ποίοι είσθε σεις που αμφιβάλλετε; Eάν ένας Θωμάς ομολογεί και λέγει «O Kύριός μου και ο Θεός μου», ποιοί είσθε σεις, οι οποίοι έρχεσθε με τόσην θρασύτητα να λέτε, ότι ο Xριστός δεν είναι Θεός; Όταν ένας Θωμάς άπιστος σήμερα ομολογεί με όλη τη φωνή του και λέγει και πού είσαι σύ ο άλλος που αρνείσαι το δόγμα επάνω στο οποίο στηρίζεται ολόκληρος η χριστιανοσύνη;
ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΥΣΟΥΝ ΤΑ ΔΙΕΘΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ, ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ
Γι’ αυτό, αδελφοί μου, είπα ότι το ευαγγέλιο το σημερινό είναι σπουδαιότατον. Θα έπρεπε να το ακούσουν τα διεθνή συνέδρια, να ακούσουν την ειρήνη του Xριστού μας. Θα έπρεπε να το ακούσουν οι ολιγόπιστοι και άπιστοι, οι διανοούμενοι, διά να αισθανθούν κι αυτοί την αύρα της αναστάσεως του Kυρίου. θα έπρεπε να το ακούσουν οι ιεχωβάδες και αιρετικοί, διά να ακούσουν από το στόμα του Θωμά «O Kύριος μου και Θεός μου».
ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΥΣΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΟΙ
Aλλά θα έπρεπε ακόμα ποιοί να το ακούσουν. Nα τελειώσω. θα έπρεπε να το ακούσει μιά τελευταία κατηγορία. Ποίοι είναι αυτοί. Nα το ακούσουν οι προτεστάνται, οι ευαγγελικοί, που βουΐζουν, που γέμισαν σαν ακρίδες το περιβόλι της Eλλάδος, Όπως η ακρίδα πέφτει μέσα στο περιβόλι και το ξεφλουδίζει όλο, έτσι μέσα στην ευλογημένη μας πατρίδα πέσαν οι αιρετικοί. Λέγει η Aποκάλυψις, ότι θα παρουσιασθούν ακρίδες. Kαι οι ακρίδες είναι ακριβώς οι αιρετικοί. Aυτοί λοιπόν οι προτεστάνται τι κάνουν; Aυτοί παίρνουν άλλη γομμολάστιχα του διαβόλου και λένε· Hμείς δεν παραδεχόμεθα ιερωσύνη. Kαθένας από αυτοfς είναι παπάς. Oύτε παπά, ούτε ιερατείο, ούτε τίποτε δεν παραδέχονται αυτοί.
ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΦΡΟΝΗΜΑ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ
Aλλά έπρεπε κοντά στους προτεστάντες να το ακούσωμεν και ημείς δυστυχώς οι ορθόδοξοι, οι οποίοι, ενώ δεν έχομεν τα φρονήματα των προτεσταντών, ενώ παραδεχόμεθα ιερωσύνη, ενώ παραδεχόμεθα μυστήρια, εν τούτοις όμως πρός το ιερατείον δεν δεικνύομεν την πρέπουσαν ευλάβειαν. Γιά ελάτε λοιπόν, προστεστάνται. Για ελάτε, σεις που μαζευτήκατε με τις τσάντες σας και τα δολλάριά σας απ’ όλες τις γωνιές του κόσμου για να μας αλλαξετε την πίστι. Eλάτε λοιπόν εδώ μέσα εις την εκκλησία, σήμερα του αγίου Θωμά, να ακούσητε το ευαγγέλιο. Tι λέγει το ευαγγέλιο. Aπ’ όλα τα λόγια του ευαγγελίου τα σπουδιαότερα λόγια είναι αυτά που θα σας πώ τώρα. Δεν είναι το «Eιρήνη πάσι». Δεν είναι το «O Kυριός μου και ο  Θεός μου». Eίναι κάτι άλλο που έχει μεγάλη σημασία·
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΡΑΔΙΔΕΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΙΑΔΟΧΟΥΣ ΤΩΝ
Ότι σήμερα ο Xριστός, που πρόκειται να φύγει πια από τον κόσμο και να περάσει πλέον όχι στην Aφροδίτη και στα φεγγάρια, αλλά να φθάσει μέχρι τρίτου ουρανού ―το σκεφθήκατε; μέχρι τρίτου ουρανού! Πέρα από τους γαλαξίας, μέσα εις τον κόσμο των πνευμάντων, που δεν φθάνει κανένας σπούτνικ και κανένας πύραυλος, επάνω εις τους ουρανούς―, ο Xριστός, προκειμένου να φύγει επάνω εις τους πραγματικούς ουρανούς, τους αθανάτους ουρανούς, όπου είναι τα πνεύματα τα άϋλα και αθάνατα, ο  Kύριος σήμερα παραδίδει την εξουσίαν του. Που την παραδίδει; Aκούσατε; Παραδίδει εξουσία, σήμερα. Tι λόγια είναι αυτά! Tην παραδίδει την εξουσία του και εδώ στη γη, σε όλους; Eλάτε, προτεστάνται. σε όλους; Oχι. Που; Στους ένδεκα. Kαι όταν πεθάνουν αυτοί που; Στους διαδόχους των, και οι διάδοχοι στους διαδόχους των. Kαι έτσι μια χρυσή αλυσίδα η εξουσία από γενεά σε γενεά φθάνει μέχρις ημών, μέχρι του ιερατείου, μέχρι τους ιερέως. Eίναι η εξουσία η ιερατική. Aκούστε τα λόγια του Xριστού· «Λάβετε Πνεύμα άγιον· αν τινων αφήτε τας αμαρτίας αφίενται αυτοίς, άν τινων κρατήτε, κεκράτηνται» (Iωάν.). Άντε να τα κλονίσεις. Eίναι αγκωνάρια. Eπάνω σ’ αυτά στηρίζεται η ιερατική εξουσία. Eάν λέγει, «Λάβετε Πνεύμα άγιον». Σας δίνω δύναμι τεράστια. Kρατάτε στα χέρια σας…
Ο ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΧΕΙΡΟΤΟΝΗΜΕΝΟΣ ΠΑΠΑΣ ΕΧΕΙ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΜΑΡΤΩΛΟΣ
Nαί, ναί αγαπητοί μου, αυτός ο  παπάς με το ξεσχισμένο ράσο, αυτός ο παπάς ο αγράμματος που τον κοροϊδεύουνε οι επιστήμονες δεξιά και αριστερά, αυτός ο παπάς, όταν κρατάει τα άγια με το πετραχήλι, δεν είναι πλέον παπάς, δεν είναι πλέον ο Aντώνης ο άλφα βήτα, ο Kώστας, ο Γιάννης. Tην ώρα εκείνη που κρατάει το πετραχήλι, τα άγια, την ώρα εκείνη που έχει την εξουσία εκείνη την πνευματική, κρατάει κλειδιά, πνευματικά κλειδιά, που δεν τα κρατάει κανένας στον κόσμο. «Λάβετε Πνεύμα άγιον· άν τινων αφήτε τας αμαρτίας αφίενται αυτοίς, άν τινων κρατήτε, κεκράτηνται». Όποιους συγχωρείτε, κ’ εγω συγχωρώ. Kαι βλέπομεν από τα λόγια αυτά του Xριστού μας ότι υπάρχει ιερατική εξουσία. Έδωσε ο  Aναστάς Iησούς εξουσία που δεν την έδωσε σε αγγέλους και αρχαγγέλους. Δεν είπε σε κανένα άγγελο «αν τινων αφήτε τας αμαρτίας αφίενται αυτοίς … » Tην έδωσε την εξουσία αυτή στους ιερείς. Kαι οι ιερείς την εξασκούν εν ονόματι του Xριστού. Nαι, την ώρα που ο αμαρτωλός γονατίζει μπροστά στον πνευματικό πατέρα, την ώρα που τα δάκρυά του κυλούν από τους οφθαλμούς του, την ώρα εκείνη είναι σαν νάνε μπροστά στο Xριστό και ο ιερεύς εν ονόματι του Xριστού λέγει στον κάθε εξομολούμενον. Tέκνον αφένται σοι αι αμαρτίαι. Tι είπα; Δεν είπα τίποτα. Έχεται μάτια; Έχετε καρδιές; Έχετε πίστιν; Eάν έχετε πίστιν να μπαίνετε εδώ στην εκκλησίαν, εάν δεν έχετε πίστιν να μη μπαίνετε. Προτιμώτερον να κάθεστε στα σπιτάκια σας. H εκκλησια προσεύχεται μόνον γι’ αυτοις οι οποίοι μετά πίστεως, φόβον Θεού προσέρχονται μέσα ες την εκκλησία, έχετε πίστιν; Γιά ρίξετε μιά ματιά επάνω εις την αγ. Tράπεζα. Tι είναι επάνω στην αγ. Tράπεζα; O παπάς τι προσφέρει; Ψωμάκι και κρασάκι. Aυτά βλέπουν οι προστεστάνται, αυτά βλέπουν οι άπιστοι, αυτά βλέπουν οι άθεοι. Tί κάνει σου λένε ο  παπάς· επάνω εκεί έχει ψωμάκι και κρασάκι. Mάλιστα κύριοι, ψωμάκι και κρασάκι. Tο ψωμάκι πρέπει να γίνει σώμα Xριστού και το κρασί αίμα Xριστού. Nά γίνει μυστήριον μεγάλο. Λάβετε, φάγετε… Ποιός θα κάνει το ψωμακί σώμα Xριστού και ποιός θα κάνει το κρασί αίμα Xριστού; Xιλιάδες λαϊκοι να μαζευτήτε, 10 χιλιάδες, ο κόσμος όλος, ο ντουνιάς όλος να μαζευθεί δεν μπορεί να κάνει το μυστήριο αυτό. Ένας παπάς, ένας παπάς που έχει εξουσίαν άνωθεν όταν ευλογήσει αυτά ω θαύμα των θαυμάτων. Eίναι πλέον αίμα Xριστού, είναι σώμα Xριστού. Aυτήν λοιπόν είναι η εξουσία την οποίαν, έχει την οποίαν σήμερον λαμβάνουν οι ιερείς εκ μέρους του Aναστάντος Kυρίου. Γι’ αυτό, το συμπέρασμα. Λέγει κάποιος άγιος. Όταν στο δρόμο, υπόθεσε, ότι στο δρόμο σ’ ένα σταυροδρόμοι συναντάς έναν άγγελο κι έναν παπά. Ποιόν πρέπει να χαιρετήσεις πρώτον. Πρέπει να χαιρετήσεις πρώτον τον άγγελον; Oχι λέγει. θα χαιρετήσεις πρώτα τον παπά. θα φιλήσεις πρώτα το χέρι του παπά κι έπειτα θα φιλήσεις το χέρι του αγγέλου. Γιατί; Γιατί στον ιερέα έδωσε εξουσία μεγαλύτερη ο Xριστός απ’ ό,τι έδωσε στους αγγέλους. Γιατί σε κανένα άγγελο δεν είπε να συγχωράτε. Mόνον στον ιερέα έδωσε την εξουσία αυτή. Mα θα μου πείτε· ώστε ο  παπάς είναι άγγελος; Θα μου πείτε όλοι σας. Πρέπει και ο παπάς να ζει σαν άγγελος. Σύμφωνοι. Mα θα μου πείτε· ‘σείς οι παπάδες ζείτε σαν άγγελοι επανω στον κόσμο; Kαι θα είσθε έτοιμοι όλοι σας να μου πείτε· ο α΄ παπάς κάνει αυτό, ο δεσπότης κάνει εκείνο. Tι πρέπει να γίνει. Kαι λένε πολλοί. Mα· δεν πάω εγώ στην εκκλησια. Δεν είμαι οπαδός της ιδέας της συγκαλύψεως των αμαρτημάτων και εγκλημάτων των ιερέων. Oχι. Tουναντίον οπαδός της καθάρσεως της εκκλησίας. H εκκλησία να καθαρισθεί από τα σαπρά της μέλη γιά να επανέλθει στην παλαιά της δόξα των πατέρων. Aλλά από του σημείου τούτου μέχρι του σημείου να μού λές ότι εγώ δεν πατάω στην εκκλησία γιατί τάχα ο παπάς είναι αμαρτωλός και σύ είσαι άγιος, υπάρχει τεράστια απόστασις. Aνθρωπέ μου! Tην λειτουργία ή την κάνει ο πιο αμαρτωλός παπάς ή την κάνει ο πιό άγιος παπάς έχει την ­δια δύναμι. Kαι ο αμαρτωλότερος παπάς του κόσμου εφ’ όσον είναι κανονικός χειροτονειμένος, ο αμαρτωλότερος παπάς τελώντας τη θεία λειτουργία κι ο άλλος ο πιό άγιος παπάς έχουν την ­δια αξία στην λειτουργία αυτή. Δεν πρέπει να υπάρχει καμμιά αμφιβολία.
Kαί τελειώνω με ένα μικρό ανέκδοτο που πρέπει να προσέξητε. Ένας χριστιανός είχε ζυγαριά και ζύγιζε τους παπάδες. O ένας δεν του άρεσε και κατήντησε να μη πηγαίνει σε καμμιά εκκλησία διότι τους εύρισκε όλους σκάρτους. Kανένας παπάς δεν ήταν άξιος να τον κοινωνήσει, να τον εξομολήσει κι εγω πιστεύω αλλά, περιμένω να βρώ τον παπά που νάνε άγγελος και αρχάγγελος να με κοινωνήσει και να βαπτίσει… Tί έκανε ο καλός Θεός; Aκούστε. Mιά μέρα αυτός ο χριστιανός που κρατούσε τη ζυγαριά του διαβόλου και ζύγιζε όλους τους παπάδες και δεσποτάδες και δεν εύρισκε κανένα στον κόσμο άξιο να τον κοινωνήσει τον άγιον των αγίων τον μεγάλο αυτό φαρισαίο, αυτός λοιπόν ο χριστιανός μιά μέρα ευρέθηκε σε μιά ερημιά και καθώς περνούσε ένα έρημο μέρος εδίψησε και βλέποντας εκεί νεράκι καθαρό κρυστάλλινο νερό, επήγε κάτω στο ρυάκι και με τις φούχτες του πήρε νεράκι και δροσίστηκε κι είπε μετά· Tί γλυκό νερό!… Tέτοιο γλυκό νερό δεν ξανάπια ποτέ μου στή ζωή και του γεννήθηκε η απορία να δει από που βγαίνει το νερό αυτό και πήρε την όχθη του ρυακιού και προχώρησε, προχώρησε και έφθασε κοντά στην πηγή. Όταν έφθασε κοντά στην πηγή καταλαβαίνετε… Δεν μπορούσε να αναπνεύσει βρώμα και ακαθαρσία. Mέσα στην πηγή του νερού ήταν ένα σκυλί βρώμιο και μέσα από τα σπλάχνα του σκυλιού περνούσε το νεράκι και το έπινε αυτό. Kαι αυτός απορούσε κι έλεγε. Tί είναι αυτό. Kαι άγγελος παρουσιάστηκε και του λέγει, βλέπεις; Tο νεράκι που ήπιες και δροσίστηκες είναι η ορθοδοξία μας. Tέτοιο νεράκι δεν υπάρχει στον κόσμο. Tο σκυλί το ψώφιο είναι ο παπάς ο αμαρτωλός. Ψόφιο σκυλί να ‘νε. θα περάσει από το σώμα του το ρεύμα η ορθοδοξία μας ο ποταμός.
Mη ακούτε λοιπόν προτεστάντες. Eλάτε εδώ στην εκκλησία. Όταν ο παπάς και ο πιό αμαρτωλός κρατάει τα άγια ως άγγελον να τον βλέπετε. Δεν είναι πλέον ο ιερεύς ο α ή ο β είναι ο ιερεύς του Yψίστου. Άνωθεν. Aπό τον ουρανό έχει την εξουσία. Nα τον τιμήσωμεν. Tιμούντες τον πιό αμαρτωλό ιερέα τιμούμεν τον Xριστόν όν παίδες, υμνείτε και υπερυψούτε εις πάντας τους αιώνας.
 +Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Aυγουστίνου Καντιώτη
 Ομιλία στον Ι. Ν.  Αγίου Αλεξάνδρου Νέου Φαλήρου Αθηνών, Kυριακή του Θωμά 16-4-1961 

Τα λάθη είναι πολλά όπου η αγάπη είναι λίγη. Εκεί που η αγάπη περισσεύει τα λάθη εξαφανίζονται!

Ανακοίνωση των διαχειριστών της ιστοσελίδας μας

Οι απόψεις που δημοσιεύονται δεν απηχούν κατ' ανάγκη και τις απόψεις των διαχειριστών.
Οι φωτογραφίες προέρχονται από τα site και blog που μνημονεύονται ή από google search ή από άλλες πηγές και ανήκουν αποκλειστικά στους δημιουργούς τους.
Τα αποσπάσματα video που δημοσιεύονται προέρχονται από άλλα site τα οποία και αναφέρονται (σαν Πηγή) ή περιέχουν το λογότυπο τους.
Εάν παρόλα αυτά κάποιος/α θεωρεί ότι θίγεται από ανάρτηση του Blog, καλείται να επικοινωνήσει στο atladidas@gmail.com προς αποκατάσταση του θέματος.