Τι μας λείπει στη ζωή;

Ο κυκλος του 99

Ζούσε κάποτε, πριν πολλά χρόνια, ένας βασιλιάς πολύ θλιμμένος που είχε έναν υπηρέτη χαρούμενο και αισιόδοξο.

Κάθε πρωί ξυπνούσε τον βασιλιά πηγαίνοντας του το πρόγευμα, τραγουδούσε χαρούμενα στιχάκια, του έκανε αστείους μορφασμούς. Στο κεφάτο πρόσωπό του υπήρχε πάντα ένα μεγάλο φωτεινό χαμόγελο, αλλά και όλη του η ζωή ήταν ήρεμη και ευτυχισμένη.

Κάποια μέρα ο βασιλιάς δεν άντεξε και τον ρώτησε:

-Ποιό είναι το μυστικό σου;

-Ποιό μυστικό Μεγαλειότατε;

Δεν ήταν τίποτε τα Σόδομα.....

Νομίζεται τα Σόδομα και τα Γόμορα ήταν τόσο αισχρά που προκάλεσαν την οργή του Θεού;

Αν τότε ήταν αισχρά.... σήμερα στη κοινωνία που ζούμε τι είναι; 

Η κοινωνια που ζουμε ειναι η πιο διεστραμενη ολων των εποχων και παμε στα ακομα χειροτερα(αν υπαρχουν χειροτερα).

Ένα σύγχρονο θαύμα του γέροντος Παισΐου στην Αργολίδα

Ο Βασίλειος Βάθης, από το Δρέπανο Ναυπλίας, ένα νέο παιδί 27 χρονών, έφεδρος των ειδικών δυνάμεων και μάχιμος στην δύναμη ΔΙΑΣ, είχε πριν λίγες ημέρες, την 3η Οκτωβρίου το πρωϊ , ένα ατύχημα με μηχανή μεγάλου κυβισμού στην περιοχή του Ναυπλίου (θέση Αγ.Ελεούσα) που προκλήθηκε από την κακοτεχνία του δρόμου .

Η μηχανή έγινε σμπαράλια, τα σίδερα λυγίσανε, μα ο Βασίλης σώθηκε με λίγο μόνο ελαφρύ τραυματισμό. «Την στιγμή που έπεσα» όπως μας αναφέρει, «έλεγα από μέσα μου τους Χαιρετισμούς της Θεοτόκου και μάλιστα βρισκόμουν απ’ότι θυμάμαι στο σημείο «Σώσαι θέλων τον κόσμον»»

Ο Άγιος Γουρίας (Καρπόβ) (Αρχιεπίσκοπος Ταυρίδας (Κριμαίας), 1814-1882

Ο Άγιος Γουρίας (Καρπόβ) (Αρχιεπίσκοπος Ταυρίδας (Κριμαίας), 1814-1882 

Βίος και διδασκαλία 

Συγγραφέας: Βασίλειος Μαρουσιάκ

Μεταξύ των μεγάλων αγίων αρχιερέων που έλαμψαν τον 19ο αιώνα, συγκαταλέγεται, αναμφίβολα, και ο άγιος Γουρίας Αρχιεπίσκοπος Ταυρίδας. Η μορφή του Αγίου Γουρία υπήρξε φως μέγα, που με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος έλαμψε και φώτισε χιλιάδες ανθρώπους. Γνήσιος ποιμένας, οικονόμος των Μυστηρίων του Θεού, θαυμάσιος ιεροκήρυκας, πολυμαθής θεολόγος, αλλά κυρίως ιεραπόστολος είναι μερικά από τα στοιχεία που συνθέτουν την πολύπλευρη προσωπικότητά του.

Μάρθα Λαυρεντίεβνα

            Ἦταν μιά πολύ φτωχή κοπέλλα. Γεννήθηκε γύρω στό 1850. Στό σπίτι τοῦ πατέρα της σπάνια χόρταινε ψωμί! Καί δούλευε ἀπό μικρό παιδί, ἀπό ὅταν «χάραζε» μέχρι πού νύκτωνε!

            Δώδεκα χρονῶν, μπῆκε μαθητευομένη ἐργάτρια, γιά ἕνα κομμάτι ψωμί, σέ ἕνα τότε «ἐργοστάσιο». Δούλευε σκληρά. Μέ ὑπομονή. Καί μέ ταπείνωση. Δείχνοντας σέ ὅλους καλωσύνη.

            Ὅταν μεγάλωσε ἄρεσε σέ πολλούς, πού ἤθελαν νά πάρουν καλή σύζυγο καί νά κάμουν καλή οἰκογένεια. Ἀλλά ἡ Μάρθα δέν ἔψαχνε γιά γαμπρό.

Μετάνοια. Το πολυτιμότερο πράγμα

Καποια στιγμη στον ουρανό ζήτησε ο Θεός απο τους αγγέλους να του φέρουν τα πιο πολύτιμα πράγματα,που υπάρχουν στη γή.

Οι άγγελοι ξεκίνησαν και έψαξαν ολόκληρη τηγή.Πολλοί ομολογουμένως έφεραν πολλά ωραία και πολύτιμα πράγματα.Ξεχώρισαν όμως τρείς.

Ο ένας έφερε και απέθεσε στον θρόνο του Θεού ένα ωραιότατο μαργαριτάρι.Ήτανμια σταγόνα ιδρώτα.Είχε πέσει απο το μέτωπο κάποιου που τίμια προσπαθούσε να ζήσει την οικογένειά του.

Ο μικρός και οι μεγάλοι.....

            Διαβάζομε στό κατά Ματθαῖον εὐαγγέλιο (κεφ. 18), ὅτι κάποια φορά ρώτησαν οἱ μαθητές τόν Ἰησοῦ:

-Ποιός ἄραγε εἶναι ἀνώτερος στήν βασιλεία τῶν οὐρανῶν;

Τότε ὁ Χριστός πῆρε ἕνα παιδάκι, τό ἔβαλε νά σταθῆ ἀνάμεσά τους καί τούς εἶπε:

            -Σᾶς βεβαιώνω πώς ἄν δέν ἀλλάξετε καί ἄν δέν γίνετε σάν τά παιδιά, δέν θά μπῆτε στήν βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ὅποιος λοιπόν ταπεινώσει τόν ἑαυτό του σάν αὐτό τό παιδί, αὐτός εἶναι ὁ άνώτερος στήν βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Καί ὅποιος δεχτεῖ ἕνα τέτοιο παιδί στό ὄνομά μου, εἶναι σάν νά δέχεται ἐμένα τόν ἴδιο.

Η Χρυσή ευκαιρία

            Τήν ἐποχή τῆς Τουρκοκρατίας, ζοῦσε στήν ἐπαρχία Μογλενῶν, δηλ. στήν Ἔδεσσα τῆς Μακεδονίας, μία κοπέλλα, ἡ Χρυσῆ. Ἦταν θυγατέρα ἑνός πτωχοῦ πού εἶχε ἄλλες τέσσερες κόρες.

*   *   *

            Ἡ Χρυσῆ, χρυσῆ στό σῶμα, σάν νέα καί πανέμορφη, ἦταν χρυσῆ καί στήν ψυχή, ἀφοῦ εἶχε θησαυρό της τήν πίστη στόν Χριστό καί τήν ἁγνότητα.

Ποιοι θα είναι οι κληρονόμοι της Bασιλείας του Θεού;

EPΩTHΣH: Ποιοι θα είναι οι κληρονόμοι της Bασιλείας του Θεού;

AΠANTHΣH: Eμείς τι καλό κάναμε για να είμαστε κληρονόμοι;

Στο χωριό μου ήταν ένας πολύ πτωχός άνθρωπος, που γύρευε ελεημοσύνη και κανείς δεν του έδινε σημασία. Ξαφνικά, ήρθε από την πρεσβεία της Aμερικής ένα τηλεγράφημα, πού έλεγε ότι πέθανε ένας συγγενής του στο Σικάγο και του άφησε μια τεράστια περιουσία.

Όποιος βαριέται να ζυμώσει.... .....δέκα μέρες κοσκινίζει.....

Όποιος βαριέται να ζυμώσει....   .....δέκα μέρες κοσκινίζει.....  και γενικά ψάχνει νά βρῆ «πειστικές» δικαιολογίες, γιά νά καλύψει τήν τεμπελιά του.

            Πολύ σοφή ἡ λαϊκή παροιμία. Καί ἄν αὐτό ἰσχύει γιά τήν ὄντως κοπια¬στική ἐργασία τοῦ ζυμώματος τοῦ ψωμιοῦ, πολύ περισσότερο ἰσχύει γιά τήν περισσότερο κοπιαστική ἐργασία τῆς ἀποκτήσεως τῶν ἀρετῶν.

*    *    *

            Στήν Καινή Διαθήκη περιλαμβάνεται μία ἐπιστολή τοῦ ἀποστόλου Ἰακώβου, πού ἀπευθύνεται πρός ὅλους τούς Χριστιανούς. Ὅποιος δέν κάθησε ποτέ νά τήν μελετήσει, ἀδικεῖ τόν ἑαυτό του. Ἡ ἐπιστολή αὐτή περιέχει συνο¬πτικά ὅλη τήν διδασκαλία τοῦ ἁγίου ἀποστόλου. Ἔστω κι ἄν εἶναι μικρή, δείχνει τό μεγαλεῖο τῆς καρδιᾶς του.

Ημέρες του Νώε....

            Στά πολύ παλιά χρόνια ὁ διάβολος ἐπινόησε ὅλα τά πάθη· ὅλες τίς κακίες· ὅλες τίς παλιανθρωπιές. Καί ἔσπρωχνε τούς ἀνθρώπους νά πορνεύουν, νά μοιχεύουν, νά σκοτώνουν, νά κλέβουν.

            Τό χειρότερο ἀπό ὅλα ἦταν, ὅτι ἔβαλε τούς ἀνθρώπους νά προσκυνοῦν σάν Θεό τόν ἥλιο, τήν σελήνη, τήν θάλασσα.

*            *            *

            Ὁ Θεός ἐθύμωσε καί ἤθελε νά τιμωρήσει τόν κόσμο.

            Εἶπε λοιπόν στόν Νῶε νά φτιάξει ἕνα μεγάλο καράβι. Γιατί; Γιά νά ἀποροῦν οἱ ἄλλοι καί νά τόν ἐρωτοῦν: Γιατί τό φτιάχνεις; Τί τό θέλεις; Καί εἶπε στόν Νῶε, νά τούς ἀπαντάει: Ὁ Θεός θέλει νά τιμωρήσει τόν κόσμο! Καί θά κάμει κατακλυσμό!

            Τόν ἐρωτοῦσαν. Καί τούς τό ἔλεγε. Καί ἐκεῖνοι τόν περιγελοῦσαν! Καί τόν ἔλεγαν: «τρελλό»!  Ἔλεγαν: Ἄκου, ὁ Θεός θά χαλάσει τόν κόσμο!...

Άγιος Φίλιππος ο Απόστολος (+11 Οκτωβρίου)

Άγιος Φίλιππος ο Απόστολος  ένας από τους επτά Διακόνους

Ανάμεσα στους επτά Διακόνους, που εξέλεξαν οι άγιοι Απόστολοι για την διακονία των πτωχών, είναι και ο Φίλιππος, του οποίου η Εκκλησία σήμερα γιορτάζει την μνήμη. 

Ο διάκονος Φίλιππος, μαζί με την διακονία των πτωχών, που του ανετέθη στην αρχή, ανέπτυξε έπειτα και μεγάλη κηρυκτική δράση, ώστε να λάβη το επώνυμο του Ευαγγελιστού. Κι όχι μόνο αυτός, αλλά και οι τέσσερις θυγατέρες του είχαν κι εκείνες το χάρισμα της προφητείας. 

Εκκλησία και σχίσματα

    Ο Πρωτοπρεσβύτερος Βαλεντίνος Σβεντσίτσκι (1882-1931) ήταν μια εξέχουσα μορφή της Ρωσσικής Εκκλησίας.
    Όμως έκανε και ένα τραγικό λάθος. Αποσχίστηκε από την ενότητα της Εκκλησίας. Διεφώνησε με την διακήρυξη του τότε τοποτηρητή του Πατριαρχικού θρόνου της Ρωσσικής Εκκλησίας Μητροπολίτη Σέργιου (1927) επειδή αναγνώριζε το κομμουνιστικό καθεστώς.

Είδομεν το Φως

    Ένας άνθρωπος είχε πάει, σαν τουρίστας, σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα. Ένα βραδάκι χρειάστηκε να κάμει ένα τηλεφώνημα. Μπήκε σε έναν τηλεφωνικό θάλαμο. Άλλα χρειαζόταν φως. Έβλεπε την λάμπα στην οροφή του θαλάμου, αλλά δεν έβλεπε πουθενά διακόπτη.
    Έρωτα έναν περαστικό: -Πώς ανάβει το φως; -Κλείσε καλά την πόρτα και θα δεις. Πράγματι, έκλεισε την πόρτα, και ο θάλαμος πλημμύρισε από φως!
Το κλείσιμο της πόρτας ενεργούσε σαν πάτημα του διακόπτη. Και άναβε το φως.
   Κάτι το ανάλογο γίνεται σε μας.

Οι κεκοιμένοι ζουν. Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 9 Οκρωβρίου 2011

Μια πονεμένη χήρα οδηγεί στον τάφο το μονάκριβο παιδί της. Θέαμα τραγικό. Ό Κύριος τη συμπονεί: «Μή κλαίε», της λέει με στοργή. Έπειτα στρέφεται προς το νεκρό παιδί και με τόνο προστακτικό λέει: «Νεανίσκε, σοι λέγω, έγέρθητι». Νέε, σε σένα μιλάω, σήκω επάνω! Αμέσως ό νεκρός νέος ανασηκώνεται και αρχίζει να μιλάει. Όλοι γύρω σαστίζουν. Τα δάκρυα της λύπης γίνονται τώρα δάκρυα χαράς...

Αυτό το εκπληκτικό θαύμα του Κυρίου μας δίνει την αφορμή να εξετάσουμε τί γί­νεται ό άνθρωπος όταν πεθαίνει και ποιά σχέση μπορούμε να έχουμε μαζί του.

Θάνατος και Ανάσταση

Κυριακὴ Γ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 7,11-16)

ΔΙΣΤΑΖΩ, ἀγαπητοί μου, νὰ μιλήσω. Γιατὶ ἔχουμε φθάσει σὲ χρόνια σὰν ἐκεῖνα γιὰ τὰ ὁποῖα μιὰ προφητεία λέει, ὅτι οἱ ἄνθρωποι θὰ ἔχουν τὰ αὐτιά τους ἀνοιχτὰ γιὰ τὸ διάβολο ἀλλ’ ὄχι γιὰ τὸ Χριστό (πρβλ. Β΄ Τιμ. 4,4). Ἐν τούτοις θὰ τολμήσω νὰ πῶ μερικὰ λόγια πρὸς ὠφέλειαν. Κι ἂν δὲ μ᾽ ἀκούσουν ὅλοι, θὰ μ᾽ ἀκούσουν οἱ μισοί· κι ἂν δὲ μ᾽ ἀκούσουν οἱ μισοί, θὰ μ᾽ ἀκούσουν οἱ δέκα· κι ἂν δὲ μ᾽ ἀκούσουν οἱ δέκα, θὰ μ᾽ ἀκούσῃ ἕνας. Ἕνας νὰ μ᾽ ἀκούσῃ, φτάνει, εἶνε μεγάλος ὁ μισθός. Διότι, ὅπως εἶπε ὁ Χριστός, μιὰ ψυχὴ ἀξίζει παραπάνω ἀπὸ ὁλόκληρο τὸν ὁρατὸ κόσμο (βλ. Ματθ. 16,26· Μᾶρκ. 8,37). Μὲ τὴν ἐλπίδα αὐτὴ θὰ μιλήσω. Τί θὰ πῶ;

* * *

Ὑπάρχει μιὰ λέξις ποὺ κάνει τὸν κόσμο νὰ τρομάζῃ. Ποιά εἶν’ αὐτή; Εἶνε ἡ λέξις θάνατος. Ὅταν ἀκούσουν θάνατο, ταράζονται, ἀνησυχοῦν. Σ᾽ ἕνα χωριὸ ποὺ περιώδευα ὡς νέος ἱε­ροκήρυκας, κάπου στὸ λόγο μου εἶπα τὴ λέξι θάνατος, κι ἀμέσως ἄκουσα κάποιον νὰ λέῃ μὲ φρίκη «Χτύπα ξύλο». Νομίζουν, ὅτι ἔτσι ὁ θάνατος θ’ ἀπομακρυνθῇ. Ὁ θάνατος ὅμως ἔρχεται· εἶνε γεγονός.

Να σηκώνουμε το Σταυρό μας.....

Ο Σταυρός του Πιστού

«Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού» (Μάρκ. 8,34).

Εκτός, αγαπητοί μου, από το σταυρό που σήκωσε ο Χριστός με τις αμαρτίες όλης της ανθρωπότητος, πρέπει κ᾿ εμείς όλοι, άντρες και γυναίκες, μεγάλοι και μικροί, πλούσιοι και φτωχοί, να σηκώσουμε καθένας το δικό του σταυρό. Έτσι λέει ο Χριστός· «και αράτω τον σταυρόν αυτού».
Τι εννοεί ο Κύριος με τα λόγια αυτά;

Ο Σταυρός του Χριστού και ο δικός μας σταυρός

Μερικοί παρεξήγησαν τα λόγια του Χριστού «και αράτω τον σταυρόν αυτού», και τι έκαναν· πήραν δυο ξύλα, έφτιαξαν σταυρό, και πάνω στο σταυρό καρφώθηκαν πραγματικά. Έκαναν καλά; ερμήνευσαν σωστά το χωρίο αυτό; Όχι! Τέτοιο πράγμα δε᾿ λέει ο Χριστός.

Τί νὰ λέμε σὲ ὅσους κατηγοροῦν εὔκολα κληρικούς. Γέροντας Παΐσιος

   Ρωτήσαμε μιὰ μέρα τὸν Γέροντα γιὰ τὸ ἑξῆς πρόβλημα ποὺ ἀντιμετωπίζουμε:

«Γέροντα, μᾶς λέτε συνέχεια νὰ ἔχουμε καλὸ λογισμό, θὰ σᾶς ποῦμε ὅμως, μία περίπτωση, γιὰ νὰ δοῦμε τί μᾶς συμβουλεύετε νὰ ἀπαντοῦμε. Ἔρχονται μερικοὶ ἄνθρωποι καὶ μᾶς λένε:

Ὁ τάδε ἱερέας παίρνει πολλὰ λεφτὰ ἀπὸ τὰ μυστήρια, ὁ δεῖνα καπνίζει πολλὰ τσιγάρα καὶ πηγαίνει στὰ καφενεῖα, ὁ ἄλλος λένε πὼς εἶναι ἀνήθικος καί, γενικά, βγάζουν ἕνα δριμὺ κατηγορητήριο ἐναντίον τῶν κληρικῶν καὶ μάλιστα παρουσιάζουν μαζὶ κι ἀποδείξεις τῶν ὅσων λένε. 

Σ' αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους τί μποροῦμε νὰ λέμε;»

    Τότε, ὁ Γέροντας ἄρχισε νὰ μᾶς λέει:

Ὁ μοναχὸς Ἡρωδίων, διὰ Χριστὸν σαλός

Μία περιγραφὴ κάποιας συνάντησης μὲ ἕναν ἄνθρωπο τῆς «ἄλλης» λογικῆς, ὡς ἐπίλογος αὐτῆς τῆς μεταξύ μας συνάντησης, ἴσως ἀποτελεῖ τὸν καλύτερο πρόλογο γιὰ τὴ συνάντηση μὲ τὸ Θεό:

Ἤδη ἡ ὥρα περνοῦσε καὶ ἔπρεπε νὰ πᾶμε καὶ στὸν π. Ἠρωδίωνα· ἕναν ρουμάνο ποὺ ἢ ἦταν σαλὸς διὰ Χριστὸν ἢ δὲν ἦταν ἄνθρωπος. 
Σὲ δέκα λεπτὰ φθάσαμε στὸν… σκουπιδότοπό του. 
Ὁ ἥλιος εἶχε ἤδη δύσει. Σ᾿ ἕνα ἐρείπιο γεμάτο σκουπίδια συναντοῦμε ἕνα νέο ἥρωα.

Ο Θήρας Επιφάνιος: "Ο Θεός να φυλάει να μη ζήσουμε χειρότερα από το 1940"

Συνέντευξη στον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, παραχώρησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Θήρας, Αμοργού και Νήσων κ. Επιφάνιος.

Ο Μητροπολίτης Επιφάνιος στη συνέντευξή του, αναφέρθηκε στη σημερινή κοινωνική κατάσταση της χώρας, στη πνευματική ζωή και άλλα επίκαιρα θέματα.

«Οι άνθρωποι εγκατέλειψαν την γη, ελάχιστοι είναι εκείνοι που δημιουργούν και καλλιεργούν γεωργικά προϊόντα. Οι περισσότεροι έχουν τουριστικά μαγαζιά, αναζητούν το εύκολο χρήμα και μ΄αυτά ασχολούνται», ανέφερε μεταξύ άλλων κ. Επιφάνιος.

Πρόσφατο θαύμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ

Πρίν ἀπό περίπου ἕναν μῆνα ἕνα πολεμικό ἀεροσκάφος μας πραγματοποιοῦσε πτήση. Πλήρωμα δύο ἄτομα, ὁ κυβερνήτης καί ὁ συγκυβερνήτης.

Στά πολεμικά ἀεροσκάφη ὁ κυβερνήτης κάθεται μπροστά ἐνῶ τό κάθισμα τοῦ συγκυβενήτη εἶναι ἀπό πίσω του.Καθώς πετοῦσαν σέ μεγάλο ὕψος ξαφνικά διαπιστώθηκε βλάβη. Σταμάτησαν νά λειτουργοῦν τά ὄργανα τοῦ σκάφους, ἔσβυσαν ὅλα, ὁπότε τό ἀεροπλάνο ἄρχισε νά χάνει ὕψος, νά πέφτει. 

Η ζωή έχει αξία γιατί μπορεί να χαθεί......

Ήταν κάποτε ένας γιατρός. 
Μια μέρα φεύγοντας από την πόλη που έμενε για να πάει σε μια άλλη γειτονική όπου είχε δουλειά, συνάντησε την πανούκλα που έμπαινε. Σταμάτησε και την ρώτησε:

«Πάλι εδώ; Τι ήρθες να κάνεις;»

Και η πανούκλα απάντησε: «Είναι η σειρά μου».

«Πόσους θα πάρεις αυτή τη φορά;» ρώτησε ο γιατρός.

«Λίγους, γύρω στους χίλιους», απάντησε η πανούκλα.

Όταν τα άγια λείψανα απαντούν ''Αληθώς Ανέστη''

Ο Όσιος Διονύσιος(Στέπα) ο Έγκλειστος αναφέρεται εν συντομία στο Πατερικό της Λαύρας των Σπηλαίων. Το Πάσχα του 1463 μ.Χ. μπήκε στο σπήλαιο του Οσίου Αντωνίου όπου βρίσκονταν τα λείψανα των Πατέρων των Σπηλαίων για να θυμιάσει.

Άγιος Απόστολος Θωμάς (+ 6 Οκτωβρίου)

O Άγιος Θωμάς έζησε στα χρόνια του Ιησού Χριστού. Ήταν Ιουδαίος στην καταγωγή και ασκούσε το επάγγελμα του ψαρά. Όταν ο Ιησούς κάλεσε τον Θωμά να τον ακολουθήσει, εκείνος το έκανε αμέσως και έτσι από φτωχός ψαράς έγινε ένας από τους μαθητές του Χριστού.
Παρόλο που ήταν από τους πιο θερμούς μαθητές του Ιησού, πίστεψε ότι ο Δάσκαλος του αναστήθηκε μόνο όταν κλήθηκε να ψηλαφίσει τις πληγές Του, κατά την διάρκεια της δεύτερης εμφάνισης του Χριστού, στους μαθητές, μετά την Ανάσταση Του. Όπως αναφέρουν οι γραφές κατά την πρώτη εμφάνιση του Ιησού στους μαθητές, ο ΆγιοςΘωμάς απουσίαζε.

Κρίνοντας το γείτονά μου.....

Ένας από τους μοναχούς της σκήτης έκανε ένα μεγάλο λάθος και ο σοφότερος ερημίτης μοναχός κλήθηκε για να τον κρίνει.

Ο ερημίτης αρνήθηκε, αλλά επιμένανε τόσο πολύ, που στο τέλος συμφώνησε να πάει.

Η Aγία Χαριτίνη (+ 5 Οκτωβρίου)

Η αγία Χαριτίνη έζησε τον 3ο αιώνα μ. Χ. Ήταν δούλη κάποιου πλουσίου που ονομαζόταν Κλαύδιος και ο οποίος την εκτιμούσε και την σεβόταν για τον χαρακτήρα της και τα χαρίσματά της. Πραγματικά, ο τρόπος ζωής της την έκανε αξιαγάπητη, επειδή ήταν εργατική, φιλότιμη και συμπεριφερόταν με σεβασμό και αγάπη προς τον κύριό της, αλλά και προς τους συνδούλους της. Δεν άργησε να αποκαλυφθή το γεγονός ότι ήταν Χριστιανή, επειδή αυτό γινόταν φανερό και από την συμπεριφορά της.

Ιστορίες που ωφελούν....., ...αλλά οι πληγές παραμένουν.....

Ήταν μια φορά ένας νεαρός, ο οποίος συμπεριφερόταν μερικές φορές βίαια.

Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακουλάκι με καρφιά και του είπε να καρφώνει ένα καρφί στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο κάθε φορά που θα έχανε την υπομονή του και θα μάλωνε με κάποιον.

Την πρώτη μέρα έφτασε στο σημείο να καρφώσει 37 καρφιά στο πεζοδρόμιο. 

Κατά τις εβδομάδες που ακολούθησαν έμαθε να ελέγχει τον εαυτό του και ο αριθμός των καρφιών που

Η θαυμαστή αλιεία!

1.Ο ΣKΟΠΟΣ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΣ

   

Ό Κύριος περιδιαβαίνει τήν ακρογιαλιά της Γαλιλαίας και τά πλήθη τρέχουν μέ πόθο κοντά του. Και καθώς βλέπει δυό μικρά πλοία αραγμένα στη λίμνη, μπαίνει σ' ένα από αυτά είναι τό πλοίο του Σίμωνα. Και τόν παρακαλεί

Μαζική Εθελοντική Αιμοδοσία της Τράπεζας Αίματος Σαντορίνης

Με αφορμή την 40η εθελοντική αιμοδοσία της Τράπεζας Αίματος Σαντορίνης η οποία διεξάγεται στο νησί μας κατά την τρέχουσα χρονική περίοδο από 1.10.2011 έως και 9.10.2011, επιγραμματικά αναφερόμαστε ότι το αίμα δεν κατασκευάζεται στα εργαστήρια, ώστε να ανταποκρινόμαστε στις ποσότητες που απαιτούνται, αλλά παρέχεται από τον ανθρώπινο παράγοντα και οι καθημερινές μας ανάγκες ολοένα και διογκώνονται.  

Απαιτεί σοβαρότητα!

  Λες, ότι, θέλεις:

• να επουλώσεις τις πληγές της ψυχής σου·

• να θεραπεύσεις τις αμαρτωλές σου συνήθειες·

• να νικήσεις τον κακό εαυτό σου· τα ολέθρια πάθη πού όλο και σε τραβάνε προς τα κάτω.

Ποιός είναι;

Ο μεγαλύτερος θεωρητικός φυσι­κός του εικοστού αιώνα, ίσως και ο σπουδαιότερος των δύο-τριών τελευ­ταίων αιώνων, είναι ο Αλβέρτος Αϊν­στάιν.

Στην εφημερίδα ΒΗΜΑ (24/2/2002) αναδημοσιεύθηκε συνέντευξη του διά­σημου αυτού επιστήμονα, πού είχε δοθεί το 1930. Σ' αυτήν, είπε ανάμεσα στα αλλά και τα εξής:

Άγιος Ιερόθεος Επίσκοπος Αθηνών (+ 4 Οκτωβρίου)

Ο Άγιος Ιερόθεος ήταν πλατωνικός φιλόσοφος και ένας από τα εννέα μέλη του Συμβουλίου της Γερουσίας του Αρείου Πάγου. Αφού δέχθηκε και διδάχθηκε την πίστη του Χριστού από τον Απόστολο Παύλο, χειροτονήθηκε πρώτος επίσκοπος Αθηνών. Μαθητής του υπήρξε ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης (βλέπε 3 Οκτωβρίου ή Άγιος Διονύσιος ο Αεροπαγίτης  3 Οκτωβρίου), ο οποίος στα συγγράμματά του πλέκει εγκώμια για τον δάσκαλό του.

Ἀναζητώντας τὸ ἀληθινὸ φῶς (Μιὰ ἀληθινὴ ἱστορία)

Ἕνας λαϊκὸς ἱεροκήρυκας, θεολόγος, ταξίδεψε κάποτε ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ γιὰ ἕνα νησάκι τοῦ Ἀργοσαρωνικοῦ. Θὰ μιλοῦσε στὸν κεντρικὸ ἱερὸ Ναὸ τῆς πόλεως τὸ βράδυ στὸν Ἑσπερινὸ καὶ τὸ πρωὶ στὴν θεία Λειτουργία.

Η κλοπή του χρόνου μας

Κάποτε ο διάβολος κάλεσε μια παγκόσμια συνέλευση δαιμόνων. Στην εναρκτήρια ομιλία του, ανάμεσα στα άλλα, είπε:

«Δεν μπορούμε να εμποδίσουμε τους Χριστιανούς να πηγαίνουν στην εκκλησία.

Δεν μπορούμε να τους εμποδίσουμε να διαβάζουν την Αγία Γραφή και να γνωρίζουν την αλήθεια.

Εορτασμός της Παναγίας Γοργοεπηκόου στο Καμάρι της Σαντορίνης

Με ιδιαίτερη Λαμπρότητα εορτάστηκε η εικόνα της Παναγίας  Γοργοεπηκόου που βρίσκεται στον ενοριακό ναό της Παναγίας Μυρτιδιώτισσας στο Καμάρι της Σαντορίνης, έγινε περιφορά της εικόνας και στη συνέχεια μοιράστηκε πανήγυρη στο κοινό. 

Ακολουθεί ανάλογο φωτογραφικό υλικό από το αρχείο του Αρμενιστή

Άγιος Διονύσιος ο Αεροπαγίτης (+ 3 Οκτωβρίου)

Καταγόταν ἀπὸ τὴν πόλη τῶν Ἀθηνῶν.
Ἔζησε καὶ μαρτύρησε τὰ χρόνια ποὺ αὐτοκράτορας ἦταν ὁ Δομετιανός, αν και υπάρχουν και κάποιες πηγές που τοποθετούν το μαρτύριό του επί Τραϊανού ή ακόμη και επί Αδριανού.
Ήταν πασίγνωστος φιλόσοφος της Αθήνας, βαθύτατα καλλιεργημένος και μέλος του ανωτάτου δικαστηρίου της πόλης, του Αρείου Πάγου. Ήταν ο πρώτος (ή τουλάχιστον από τους πρώτους) που ασπάστηκε το Χριστιανισμό,

Σταυροί εμφανίζονται μέσα στην Αγιά Σοφιά

Παράδοξο και ανεξήγητο γεγονός που έρχεται μετά την περυσινή εμφάνιση των εξαπτέρυγων αγγέλων
Το παράδοξο για όλους εμάς που δεν κατέχουμε την τέχνη της Αγιογραφικής είναι οτι τα ψηφιδωτά καλύφθηκαν από παχύ στρώμα ασβέστη (περίπου δύο δάχτυλα), όπως φαίνεται και σε συγκεκριμένη φωτογραφία, για να καλύψουν τα χριστιανικά σύμβολα και επάνω στον ασβέστη εμφανίστηκαν αυτοί οι σταυροί.

Αγάπη Πλατειά. Κυριακὴ Β΄ Λουκᾶ (Λουκ. 6,31-36)

«…Πλὴν ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν…» (Λουκ. 6,35)

Ιατρός ψυχῶν καὶ σωμάτων, μοναδικὸς ἰατρός, ἀγαπητοί μου, εἶνε ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Ἰατρεῖο του εἶ­νε ἡ Ἐκκλησία.

«Τίς ὀδυνώμενος καὶ προσπίπτων τῷ ἰατρείῳ τούτῳ οὐ θεραπεύ­εται;», ψάλλει ὁ ὑμνῳδός (Παρακλ. ἦχ. δ΄, Κυρ. ἑσπ.). Νοσοκόμοι καὶ ὑπηρέται στὸ ἰατρεῖο αὐτὸ εἶνε οἱ κληρικοί. Καὶ φάρμα­κα δοκιμασμένα εἶνε ἡ πίστις, ἡ μετάνοια, τὰ ἅγια μυστήρια, τὰ λόγια τοῦ Εὐαγγελίου.

Οι Ετικέτες θεμάτων του Αρμενιστή μέχρι 1.10.2011

• Ταπείνωση (1)
• Αγάπη (33)
• Αγία Γραφή (3)
• Αγία Θεοδώρα (2)
• Αγία Τριάδα (2)
• Αγγελοι (8)
• Αγιά Σοφιά (5)
• Αγιο Πνεύμα (4)
• Αγιο Φως (1)

Παναγία Γοργοεπήκοος Ιερά Μονή Δοχειαρίου Αγίου Όρους (+1 Οκτωβρίου)

Παναγία Γοργοεπήκοος.  
 Ένα από τα πολλά ονόματα που προσδίδουμε στην Παναγία μας είναι Γοργοεπήκοος και η ομώνυμη θαυματουργή εικόνα της βρίσκεται στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου Αγίου Όρους από το 1646. Εκεί, όπως αναφέρεται στο ιστορικό της Μονής, "λάμπει ως πολύφωτος σελήνη,
σαν άριστος κυβερνήτης και σοφός οικονόμος το διακυβερνά", φυλάσσοντας από κάθε προσβολή και επήρρεια τους ασκομένους σε αυτό οσίους πατέρες,
αλλά και όσους προστρέχουν σ' εκείνη με πίστη, ζητώντας την βοήθεια της.
Και γενικά διαφυλάττει και γοργώς και προθύμως υπακούει και ελεεί όλους, όσοι την ευλαβούμαστε και την επικαλούμαστε με πίστη.

Τα Άγια τοις Αγίοις

            Ὁ ἱερέας, ἀφοῦ προσέλθει στήν ἁγία Τράπεζα καί κοινωνήσει, προσκαλεῖ καί τούς ἄλλους. Ὅμως δέν ἐπιτρέπεται σέ ὅλους ἡ κοινωνία τῶν ἁγίων μυστηρίων. Γι᾿ αὐτό καί ὁ ἱερέας δέν τούς προσκαλεῖ ὅλους.
Ἀλλά, ἀφοῦ πάρει στά χέρια του τόν ζωοποιό ἄρτο καί τόν ὑψώσει, προσκαλεῖ μόνο τούς ἀξίους νά κοινωνήσουν. Καί τό φωνάζει:

            -Τά ἅγια τοῖς ἁγίοις.

*            *            *

            Εἶναι σάν νά λέγει: Νά, αὐτός εἶναι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς. Ἐλᾶτε νά μεταλάβετε. Ὄχι ὅμως ὅλοι:

Ο ρόλος της γυναίκας στην εκκλησία

Είναι γεγονός αναντίρρητο ότι σε κάθε εποχή οι γυναίκες ήταν κοντά στην Εκκλησία περισσότερο από τους άνδρες. Παρ’ όλ’ αυτά οι γυναίκες -ή τουλάχιστον αρκετές από αυτές- είχαν πάντοτε ορισμένα «παράπονα»
για την «μεταχείριση» που η Εκκλησία -και μάλιστα η Ορθόδοξη- έχει επιφυλάξει γι’ αυτές. Πιο συγκεκριμένα, οι γυναίκες προβληματίζονται συνήθως για τούτο: Ο χριστιανισμός θεωρεί τη γυναίκα κατώτερη από τον άνδρα; Τι νόημα έχει εκείνο το «η δε γυνή ίνα φοβήται τον άνδρα» στο αποστολικό ανάγνωσμα του μυστηρίου του γάμου;

Η Εμπιστοσύνη της Γυναίκας

          Ὅταν οἱ γυναῖκες ἔφτασαν στό μνῆμα τό εὑρῆκαν κενό. Χωρίς τό σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. Ὅταν ἄκουσαν τό μήνυμα τοῦ ἀγγέλου ὅτι ὁ Χριστός ἀναστήθηκε, ἔτρεξαν ἀμέσως καί τό ἀνάγγειλαν στούς ἀποστόλους. Ποιά ἦταν ὅμως ἡ ἀντίδρασή τους; «Ἐφάνη ὡσεί λῆρος τά ρήματα αὐτῶν». Ἀνοησίες ἐθεώρησαν τά λόγια τους! Καί τίς ἴδιες τρελλές!

            Ὤ, πόσο ταλαίπωρη καί δυστυχισμένη εἶναι ἡ ἀνθρωπότητα!

            Ὅταν ἡ Εὔα διηγήθηκε στόν Ἀδάμ, τί τῆς εἶπε ὁ ὄφις (ὁ διάβολος) τήν ἐπίστευσε ἀμέσως.

            Μία γυναίκα εἶπε ψέμα καί ἔγινε πιστευτή, μέ ἀποτέλεσμα ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα νά κληρονομήσει τόν θάνατο.