Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

Κυριακή των Αγίων 318 Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου το 325 στη Νίκαια

Κυριακή Ζ΄ Ιωάννου 17, 1-13
ση­με­ρι­νὴ πε­ρι­κο­πὴ τοῦ Εὐ­αγ­γε­λί­ου ἀ­πο­τε­λεῖ τμῆ­μα τῆς με­γά­λης ἀρ­χι­ε­ρα­τι­κῆς προ­σευ­χῆς ποὺ ὁ Χρι­στὸς ἀ­πηύ­θυ­νε πρὸς τὸν Θε­ὸ Πα­τέ­ρα λί­γο πρὸ τοῦ Πά­θους. Σὲ αὐ­τὴ μᾶς λέ­ει τί εἶ­ναι ἡ αἰ­ώ­νι­ος ζω­ή: «Αὕτη δέ ἐ­στιν ἡ αἰ­ώ­νι­ος ζω­ή, ἵνα γι­νώ­σκω­σι σὲ τὸν μό­νον ἀ­λη­θι­νὸν Θε­ὸν καὶ ὃν ἀ­πέ­στει­λας Ἰ­η­σοῦν Χρι­στόν».
Δε­δο­μέ­νου ὅ­τι ἡ πί­στη στὴν αἰ­ώ­νι­ο ζω­ὴ εἶ­ναι ἔμ­φυ­τη στὸν ἄν­θρω­πο, ὅ­λοι ἀ­νὰ τὴν οἰ­κου­μέ­νη πι­στεύ­ουν σὲ αὐ­τή. 

Εἴ­τε πι­στοὶ εἴ­τε ἄ­πι­στοι ἔ­χουν τὴν ἀν­τί­λη­ψη μιᾶς με­τὰ
θά­να­το συ­νέ­χει­ας τῆς ζω­ῆς καὶ τῆς ὕ­παρ­ξης τοῦ ἀν­θρώ­που. 
Σύμ­φω­να ὅ­μως μὲ τοὺς Πα­τέ­ρες τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, ἡ αἰ­ώ­νι­ος ζω­ὴ δὲν ἀ­φο­ρᾶ σὲ μί­α ἁ­πλὴ πα­ρά­τα­ση τῆς ζω­ῆς, ἀλ­λὰ σὲ 
κά­τι πι­ὸ βα­θὺ καὶ πι­ὸ οὐ­σι­α­στι­κό, δη­λα­δὴ στὴ μα­κα­ρί­α καὶ 
ἀ­λη­θι­νὴ ζω­ὴ κον­τὰ στὸν Θε­ό. 
Ἀ­φο­ρᾶ στὴ γνώ­ση τοῦ ἰ­δί­ου τοῦ Θε­οῦ, ὡς συμ­με­το­χὴ στὴ ζω­ὴ καὶ τὴ δό­ξα του. 
Ἡ αἰ­ώ­νι­ος ζω­ὴ εἶ­ναι ἡ ἀ­γα­πη­τι­κὴ κοι­νω­νί­α ἀν­θρώ­που καὶ Θε­οῦ, εἶ­ναι ἡ δω­ρε­ὰ τῆς δό­ξας τοῦ Θε­οῦ καὶ ἡ ἀ­πό­λαυ­σή της ἀ­πὸ τὸν ἄν­θρω­πο. Ἡ αἰ­ώ­νι­ος ζω­ὴ δὲν εἶ­ναι θε­ω­ρη­τι­κὲς πλη­ρο­φο­ρί­ες, ἀλ­λὰ προ­σω­πι­κὴ γνώ­ση καὶ ἐμ­πει­ρί­α τοῦ ἀν­θρώ­που.
Οἱ ἄν­θρω­ποι στὴ μα­κα­ρι­ό­τη­τα τῆς αἰ­ω­νί­ου ζω­ῆς θὰ συμ­με­τέ­χουν στὴ δό­ξα τοῦ Χρι­στοῦ, σὲ ἕ­να οὐ­ρά­νι­ο πα­νη­γύ­ρι, κα­τὰ τὸν Ἀ­πό­στο­λο Παῦ­λο. Ἐ­κεῖ, στὴν ἄ­νω Ἱ­ε­ρου­σα­λήμ, δὲν θὰ ὑ­πάρ­χει θλί­ψη καὶ πό­νος καὶ τα­λαι­πω­ρί­α καὶ ἀ­σθέ­νει­α καὶ θά­να­τος, δι­ό­τι ὁ Θε­ὸς «ἐ­ξα­λεί­ψει ἀ­πὸ τῶν δι­καί­ων… πᾶν δά­κρυ­ον ἀ­πὸ τῶν ὀ­φθαλ­μῶν αὐ­τῶν, καὶ ὁ θά­να­τος οὐκ ἔ­σται ἔ­τι, οὔ­τε πέν­θος οὔ­τε κραυ­γή, οὔ­τε πό­νος οὐκ ἔ­σται ἔ­τι». Στὴν κα­τά­στα­ση τῆς αἰ­ω­νί­ου ζω­ῆς τὰ πάν­τα θὰ εἶ­ναι και­νά. Θὰ βα­σι­λεύ­ει ἡ δι­και­ο­σύ­νη, ἡ ἀ­ρε­τή, ἡ ὁ­μό­νοι­α, ἡ εἰ­ρή­νη, ἡ ἀ­γά­πη: «τὰ πάν­τα ἐν εἰ­ρή­νῃ καὶ εὐ­φρο­σύ­νῃ καὶ χα­ρὰ ἔ­σται. Πάν­τα εὔ­δι­α καὶ γα­λη­νά, πάν­τα ἡ­μέ­ρα καὶ λαμ­πρό­της καὶ φῶς», γρά­φει ὁ Ἰ­ω­άν­νης ὁ Χρυ­σό­στο­μος.
Ὅ­ταν ὁ Χρι­στὸς ἀ­πο­κά­λυ­πτε τὴν πραγ­μα­τι­κό­τη­τα τῆς αἰ­ω­νί­ου ζω­ῆς, ὅ­δευ­ε πρὸς τὸ Πά­θος καὶ πρὸς τὸν ἐ­ξευ­τε­λι­σμὸ καὶ πρὸς τὸν πό­νο καὶ τὸν θά­να­το. Πα­ρό­λα αὐ­τὰ ὁ­μι­λεῖ γιὰ χα­ρά, τὴν ὁ­ποί­α ὁ ἴ­διος πη­γαί­ως ἔ­χει καὶ δύ­να­ται νὰ με­τα­δώ­σει καὶ στοὺς ἀ­λη­θι­νοὺς μα­θη­τές του. Ἡ ἐν λό­γῳ χα­ρὰ δὲν ἀ­φο­ρᾶ στὴν ψεύ­τι­κη καὶ ἐ­πι­φα­νει­α­κὴ χα­ρὰ τοῦ κό­σμου, ἡ ὁ­ποί­α εἶ­ναι πάν­το­τε συ­νυ­φα­σμέ­νη μὲ τὸν πό­νο. Ἡ χα­ρὰ τοῦ Θε­οῦ περ­νᾶ μὲν ἀ­πὸ τὸν πό­νο τοῦ Σταυ­ροῦ, ὅ­μως ἐγ­κα­θί­στα­ται ἀ­δι­α­τά­ρα­κτη πλέ­ον στὴν ψυ­χὴ τοῦ κά­θε γνή­σι­ου μα­θη­τῆ τοῦ Χρι­στοῦ.
Ἡ χα­ρὰ τοῦ Χρι­στοῦ εἶ­ναι καρ­πὸς ἀ­γώ­να καὶ δω­ρί­ζε­ται ἀ­πὸ τὸ Ἅ­γι­ο Πνεῦ­μα, ὡς ἐ­σω­τε­ρι­κὴ εἰ­ρη­νι­κὴ καὶ εὐ­φρό­συ­νη κα­τά­στα­ση. Ὁ προ­α­παι­τού­με­νος ἀ­γώ­νας χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται ἀ­πὸ τὴν πί­στη στὸ πρό­σω­πο τοῦ Χρι­στοῦ καὶ κατ᾽ ἐ­πέ­κτα­ση ἀ­πὸ τὴν ὑ­πα­κο­ὴ στὶς ἐν­το­λές του, δη­λα­δὴ τὴν τή­ρη­ση τῆς συ­νεί­δη­σης, τὴν ἀ­γά­πη πρὸς τὸν πλη­σί­ον καὶ τὴ φι­λαν­θρω­πί­α πρὸς τοὺς δυ­στυ­χοῦν­τας. Τό­τε ἀ­κρι­βῶς ὁ ἄν­θρω­πος γί­νε­ται κα­τοι­κη­τή­ρι­ο Θε­οῦ. Γρά­φει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κὰ ὁ ἅ­γι­ος Κο­σμᾶς ὁ Αἰ­τω­λός: «ὁ Θε­ὸς χρει­ά­ζε­ται στρῶ­μα δι­ὰ νὰ κα­θή­σῃ. Ποῖ­ον δὲ εἶ­ναι; Ἡ ἀ­γά­πη. Ἂς ἔ­χω­μεν λοι­πὸν καὶ ἡ­μεῖς τὴν ἀ­γά­πην εἰς τὸν Θε­ὸν καὶ εἰς τοὺς ἀ­δελ­φούς μας καὶ τό­τε ἔρ­χε­ται ὁ Θε­ός μας καὶ μᾶς χα­ρο­ποι­εῖ, καὶ μᾶς φυ­τεύ­ει εἰς τὴν καρ­δί­αν μας τὴν ζω­ὴν τὴν αἰ­ώ­νι­ον, καὶ περ­νοῦ­μεν καὶ ἐ­δῶ κα­λὰ καὶ πη­γαί­νου­μεν καὶ εἰς τὸν πα­ρά­δει­σον νὰ εὐ­φραι­νώ­με­θα πάν­το­τε».
Ἡ εὐ­φρο­σύ­νη γιὰ τὴν ὁ­ποί­α ὁ­μι­λεῖ ὁ Ἅ­γι­ος δὲν ἔ­χει κα­μί­α σχέ­ση μὲ τὴν κο­σμι­κὴ χα­ρά. Ὁ κό­σμος οὐ­δε­μί­α στα­θε­ρὴ χα­ρὰ προ­σφέ­ρει, δι­ό­τι ὅ­λες οἱ τέρ­ψεις με­τα­βάλ­λον­ται τά­χι­στα σὲ λύ­πες καὶ στε­ναγ­μούς. Τὸ μό­νο στα­θε­ρὸ στοι­χεῖ­ο αὐ­τῆς τῆς ζω­ῆς εἶ­ναι ὁ Σω­τή­ρας Χρι­στὸς καὶ ἡ ἐν Ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι πα­ρα­μο­νή του στὸν κό­σμο. Γι᾽ αὐ­τὸ καὶ ὁ Ἀ­πό­στο­λος Παῦ­λος προ­τρέ­πει σὲ μί­α δι­αρ­κῆ χα­ρὰ «ἐν Κυ­ρί­ῳ».
Οἱ Χρι­στια­νοί, ζῶν­τες κα­θὼς ἁρ­μό­ζει στὴν κλή­ση τους, δὲν ἐ­πη­ρε­ά­ζον­ται ἀρ­νη­τι­κὰ ἀ­πὸ τὰ δυ­σά­ρε­στα τοῦ κό­σμου καὶ δὲν μά­χον­ται νὰ βροῦν πα­ρη­γο­ριὰ στὰ ἐ­φή­με­ρα τῆς κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας, τοῦ πλού­του καὶ τῆς ἡ­δο­νῆς. Ἡ προ­σο­χὴ καὶ ἡ ἐλ­πί­δα τους βρί­σκε­ται στὸν ἀ­γῶνα κοι­νω­νί­ας καὶ μί­μη­σης τοῦ Χρι­στοῦ. Ἔ­τσι χαί­ρον­ται καὶ ταυ­τό­χρο­να ἐλ­πί­ζουν στὴ συ­νέ­χει­α τῆς ζω­ῆς τους στὴν αἰ­ω­νι­ό­τη­τα τῆς κοι­νω­νί­ας μὲ τὸν Θε­ὸ καὶ τὴ δό­ξα του.

Κλικ στις ιστοσελίδες μας: Αρμενιστής, Εμείς και η Κοινωνία μας, Γιάννης Αργυρός Σαντορίνη

Τα λάθη είναι πολλά όπου η αγάπη είναι λίγη. Εκεί που η αγάπη περισσεύει τα λάθη εξαφανίζονται!

Ανακοίνωση των διαχειριστών της ιστοσελίδας μας

Οι απόψεις που δημοσιεύονται δεν απηχούν κατ' ανάγκη και τις απόψεις των διαχειριστών.
Οι φωτογραφίες προέρχονται από τα site και blog που μνημονεύονται ή από google search ή από άλλες πηγές και ανήκουν αποκλειστικά στους δημιουργούς τους.
Τα αποσπάσματα video που δημοσιεύονται προέρχονται από άλλα site τα οποία και αναφέρονται (σαν Πηγή) ή περιέχουν το λογότυπο τους.
Εάν παρόλα αυτά κάποιος/α θεωρεί ότι θίγεται από ανάρτηση του Blog, καλείται να επικοινωνήσει στο atladidas@gmail.com προς αποκατάσταση του θέματος.