Σελίδες

Παρασκευή 11 Ιανουαρίου 2019

Κυριακή μετά των Φώτων. Κάτι πρέπει να αλλάξει!

«Ἀπὸ τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς κηρύσσειν καὶ λέγειν· Μετανοεῖτε…» (Ματθ. 4,17)
Μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ἀγαπητοί μου, ἑ­ωρτάσαμε ἐμεῖς οἱ ἀνάξιοι τὶς μεγάλες ἑ­­ορτές. 
Τὴ νύχτα τῶν Χριστουγέννων ἀκούσα­­με τὸ ἐμβατήριο «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ…» (Λουκ. 2,14). 
Μετὰ ἑπτὰ ἡμέρες, τὴν 1η Ἰανουαρίου, ζή­σαμε τὴν ἑορτὴ τῆς Περιτομῆς τοῦ Κυρίου ἡ­μῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, κατὰ τὴν ὁποία δόθηκε στὸ Θεῖο Βρέφο τὸ ὄνομα Ἰησοῦς. 
Καὶ στὴν ἑ­ορ­τὴ τῶν Φώτων βρεθήκαμε νοερῶς
στὰ νερὰ τοῦ Ἰορδάνου, εἴδαμε τοὺς οὐρανοὺς νὰ ἀ­νοίγωνται, τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο νὰ κατέρχεται «ἐν εἴδει περιστερᾶς» καὶ τὸν οὐράνιο Πατέρα νὰ βεβαιώνῃ «τοῦ λόγου τὸ ἀσφαλές» (ἀπολυτ. Φώτ.).
Σήμερα, Κυριακὴ μετὰ τὰ Φῶτα, βλέπουμε ὅτι ὁ Κύριος –ἀφοῦ μετὰ τὸ βάπτισμα, ὅπως δι­ηγοῦνται τὰ Εὐαγγέλια, πέρασε τὸν Ἰορδάνη, βγῆκε στὴν ἔρημο, ἔμεινε ἐκεῖ σαράντα ἡ­μέρες, νήστεψε, προσευχήθηκε, πάλεψε μὲ τὶς σκοτεινὲς δυνάμεις καὶ νίκησε κάθε πειρασμό– ἐμφανίζεται πλέον στὸν κόσμο ὡς ὁ μο­ναδι­κὸς Διδάσκαλος. 
Σήμερα τὸ εὐαγγέλιο μᾶς πα­ρουσιάζει τὸν Κύριο ν᾽ ἀρχίζῃ τὸ κοσμοσω­­τή­­ριο ἔργο του, τὸ ἔργο τοῦ διδασκάλου. 
Καὶ εἶ­­νε ἰδι­αι­τέρως ἐνδιαφέρον καὶ ὠφέλιμο νὰ μάθουμε ποιός ἦταν ὁ πρῶτος λόγος, ἡ πρώ­τη λέξι του.

* * *

Ἡ τελευταία λέξις, ἀγαπητοί μου, μὲ τὴν ὁ­ποία σφράγισε τὰ χείλη του τὴ Μεγάλη Παρασκευὴ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰ­η­σοῦς Χριστός, εἶνε ἡ λέξις «Τετέλεσται» (Ἰω. 19,30). Ἀλλ᾽ ὅπως ἡ τελευταία λέξις ἔχει μεγάλη σημα­σία, τὸ ἴδιο καὶ ἡ πρώ­τη λέξις του. Ποιά λοι­πὸν ἦταν ἡ πρώτη λέ­ξι ποὺ εἶπε ἀρχίζοντας τὸ διδακτικό του ἔργο;
Ὁ Κύριος δὲν ἔμοιαζε μ᾽ ἐμᾶς τοὺς σημερι­νοὺς κήρυκες, ποὺ λέμε πολλὰ μὰ τὰ νο­ή­ματά μας εἶνε λίγα. Ὁ Κύριός μας ἔλεγε λίγα, ἀλλὰ τὰ λόγια του εἶχαν μεγάλη σημασία. Ἡ πρώτη λοιπὸν λέξι ποὺ βγῆκε ἀπ᾽ τὸ στόμα τοῦ Κυρίου ἔχει τόση σημασία καὶ περικλείει τόσο μεγάλα νοήματα, ὥστε ἔφτανε αὐτὴ καὶ μόνη, ἂν θέλαμε νὰ τὴν ἐφαρμόσου­με ὅλοι, νὰ κά­νῃ τὸν κόσμο εὐτυχισμένο, νὰ μεταβάλῃ τὴ γῆ σὲ οὐρανό. Ποιά εἶνε ἡ λέξις αὐ­τή; Εἶνε, ἀγ­απητοί μου, ἡ λέξις «Μετανοεῖτε» (Ματθ. 4,17).
Εἶνε ἀνάγκη νὰ ἑρμηνεύσουμε τὴ λέξι αὐ­τή; ὑπάρχει κανεὶς ποὺ δὲν τὴν καταλαβαίνει; Ὅλοι πάνω – κάτω γνωρίζουμε τὴ σημασία της. Καὶ ὅλοι αἰσθανόμαστε ὅτι κάτι πρέπει ν᾽ ἀλ­λά­ξῃ· κάτι ν᾽ ἀλλάξῃ στὸ ἄτομο, στὴν οἰκογέ­νεια, στὴν κοινωνία, στὴν ἐκκλησία. Δὲν πάει ἄλ­λο. Νιώθουμε ὅτι ἡ Γῆ – ὁ πλανή­της μας ἔ­φτασε σὲ σημεῖο πού, ἂν δὲν γίνῃ μιὰ ἀλ­λαγή, κινδυνεύει νὰ γίνῃ νεκροταφεῖο ἀπέραντο. Τί πρέπει νὰ κάνῃ ὁ κόσμος γιὰ νὰ σωθῇ;
Αὐτοὶ ποὺ κυβερνοῦν τὰ ἔθνη προ­τείνουν διάφορα σχέδια, τὸ ἕνα πάνω στ᾽ ἄλλο. Σοφοὶ ἄν­θρωποι, μεγάλοι πολιτικοί, ἰσχυ­ροὶ κυβερνῆ­τες σκέπτονται, στίβουν τὰ μυαλά τους, καὶ βγάζουν διάφορα σχέδια πῶς νὰ σώσουν τὴν ἀνθρωπότητα. Μὰ τὰ σχέδια, παρ᾿ ὅ­λη τὴν κα­­­λὴ διάθεσί τους, ὅλα ναυαγοῦν, ἀπο­τυγχάνουν. Γιατί; ποῦ σκοντάφτουν; Σὲ ἕνα σημεῖο. Ποιό;
Ἂς μὴ ἐπαινοῦμε πολὺ τὸν ἄνθρωπο. Παρ᾿ ὅ­­λα τὰ ἐπιτεύγματα τῆς ἐπιστή­­μης ὁ ἄνθρωπος ἔχει ὑ­ποστῆ ῥιζικὴ φθορά. Ἂς λένε οἱ φιλό­σοφοι κ᾽ οἱ ποιηταὶ κ᾽ οἱ διανοούμενοι· ὁ ἄνθρω­πος δὲν εἶνε ἰδανικός, μέσα του ἔχει ἀτέλεια. Δὲν εἶ­νε πλέον ὅπως βγῆκε ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Δημι­ουργοῦ. Κλίνει πρὸς τὸ κακό. Ἔχει διαφθα­ρῆ μέ­χρι τέτοιου σημείου, ὥστε τὰ πάθη καὶ οἱ κακίες του ἔγιναν δευτέρα φύσις. Τὸ μυαλό του δὲν σκέπτεται σωστά, ἡ καρδιά του δὲν ἀ­γαπάει, ἡ θέλησί του δὲν ἔ­χει δύναμι νὰ ἐκτελέ­­σῃ ἐκεῖνα ποὺ θέλει ὁ Θεός. Εἶνε λοιπὸν ἡ φύσις του κακή, πονηρή· καί, ὅπως ἔλεγαν οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοί μας, «φύσιν πονηρὰν μετα­βαλεῖν οὐ ῥάδιον», δὲν εἶνε εὔκολο πρᾶγμα ν᾽ ἀλλάξῃ ἡ κακὴ φύσις τοῦ ἀνθρώπου (Μένανδρος).
Ἐδῶ εἶνε τὸ μεγάλο μυστήριο, ποὺ ἀ­­γνοοῦν οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὴ διόρθωσι τῆς ἀν­θρωπότητος. Μὲ ἄλλα λόγια· μπορεῖ νὰ πάρῃς ἕνα ζητιάνο ἢ ἕναν κακοῦργο καὶ νὰ τὸν στολίζῃς μὲ διάφορες φορεσιές· νὰ τοῦ βάζῃς σή­μερα πράσινα, αὔριο κίτρινα, μεθαύριο κόκκινα, ὅλα τὰ κουστούμια. Μὰ ὅσα κουστούμια κι ἂν τοῦ ἀλλάξῃς, ὁ ἄνθρωπος παραμένει ὁ ἴ­διος. Πρέπει ν᾽ ἀλλάξῃ κάτι ἄλλο, βαθύτερο. «Κουστούμια» φτειάχνουν οἱ διάφοροι κοσμο­διορθωταί. Ἀλλὰ ὁ ἄνθρωπος, εἴτε ὑπὸ δημοκρατίαν εἴτε ὑπὸ τυραννίαν εἴτε ὑπὸ οἱονδήπο­τε καθεστώς, στὸ βάθος παραμένει κακός, καν­ένα σύστημα δὲν μπορεῖ νὰ τὸν ἀλλάξῃ. Ἐὰν ὁ ἄνθρωπος δὲν ἀλλάξῃ ἐσωτερικῶς, ἀ­πὸ μέσα, δὲν γίνεται καμμία οὐσιαστικὴ ἀλλαγή.
Ναί, εἶνε πονηρὴ – κακὴ ἡ φύσις τοῦ ἀνθρώ­που κ᾽ εἶνε πολὺ δύσκολο ν᾽ ἀλλάξῃ ἐσωτερικά (ἠθικά, θρησκευτικά, πνευματικά). Εἶνε σὰν νὰ λέμε – τί· στὴ γάτα νὰ μὴν τρώῃ ποντίκια ἢ στὴν ἀλεποῦ νὰ μὴν τρώῃ κόττες ἢ στὸ λύκο νὰ μὴν τρώῃ ἀρνιὰ ἢ στὸ γεράκι νὰ μὴν τρώῃ περιστέ­ρια ἢ στὸ λιοντάρι νὰ μὴν τρώῃ κρέας ἀλλὰ νὰ τρώῃ γρασίδι – χόρτο, σὰν νὰ λέμε στὰ ζῷα αὐ­τὰ ν᾽ ἀλλάξουν τὴ φύσι τους. Ὑπάρχει καμμιὰ δύναμι ποὺ μπορεῖ ν᾽ ἀλλάξῃ τὸν ἄνθρωπο;
Πῶς νὰ σᾶς ἐξηγήσω τὸ μεγάλο μυστή­ριο τῆς ἀνθρωπίνης κακίας; Ἕνα μόνο θὰ πῶ στη­ρι­ζόμενος στὰς Γραφάς· ναὶ ὑπάρχει μία δύναμις ποὺ μπορεῖ νὰ τὸ κάνῃ, δύναμις ἐκτὸς τοῦ κό­σμου. Ἂς σκεφτοῦμε βαθειά. Ἂν ὁ ἄνθρωπος μποροῦ­σε νὰ σωθῇ μόνος του, θὰ κατέβαινε ὁ Χριστὸς στὸν κόσμο; Γιὰ νὰ κατεβῇ ἐδῶ ὁ Χριστός, ἄρα μόνο ὁ Θεὸς μποροῦσε ν᾽ ἀλλάξῃ τὸν ἄνθρωπο.
Καὶ ὁ Χριστὸς ἔκανε καὶ κάνει τὸ μέγα θαῦ­μα, ἀλλάζει τὸν ἄνθρωπο ἐσωτερικῶς. Δὲν τοῦ ἀλλάζει κουστούμια, συστήματα· τοῦ ἀλλά­ζει τὴν καρδιά. Ὅσοι ἄκουσαν τὸ κήρυγμα τοῦ Κυρίου, τὸ «Μετανοεῖτε», ὑπέστησαν αὐτὴ τὴν ἀλ­λαγή, τὴν ἐπανάστασι κατὰ τοῦ ἑαυτοῦ των. Ἄκουσαν τὸ «Μετανοεῖτε» φιλάργυροι ποὺ δὲν ἔδιναν νε­ρὸ στὸν ἄγγελό τους κ᾽ ἔδωσαν τὰ ὑπάρχοντά τους, φονιᾶδες πού ᾽χαν βάψει τὰ χέρια τους στὸ αἷμα καὶ γονάτισαν μπροστὰ στὸν Ἐσταυρωμένο, γυναῖκες ἁμαρτωλὲς καὶ ἔκλαψαν ζη­τώντας τὸ ἔλεος. Βλέπουμε λύκους νὰ γίνων­ται ἀρνιά. Αὐτὸ τὸ θαῦμα τῆς μεταβολῆς τοῦ ἀνθρώπου μόνο κοντὰ στὸ Χριστὸ γίνεται.

* * *

Τὸ «Μετανοεῖτε», ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ καμ­πάνα τοῦ οὐρανοῦ ποὺ ἀκούγεται σὲ κάθε ἐ­ποχή. Ἡ φωνὴ αὐτὴ τοῦ Χριστοῦ διαβαίνει ἀπὸ τὸν Ἰορδάνη καὶ φτάνει ὣς ἐμᾶς. Φτάνει καὶ στὴ γενεά μας, μία γενεὰ ποὺ ἔχει φύγει μακριὰ ἀπ᾽ τὸ Θεὸ καὶ ἁμάρτησε ὅσο καμμία ἄλλη γενεά. Θὰ βρεθοῦν ἆραγε σήμερα αὐτιὰ ν᾽ ἀκούσουν τὸ «Μετανοεῖτε»; θὰ ὑπάρχουν ἄντρες καὶ γυναῖκες, μικροὶ καὶ μεγάλοι, ποὺ θ᾽ ἀποφασίσουν νὰ ἀλλάξουν τὴ ζωή τους;
Φτάσαμε, ἀδελφοί μου, σὲ χρόνια πού, ὅπως εἶπα καὶ ἄλλοτε, οἱ ἄνθρωποι ἔκλεισαν τὰ αὐ­τιά τους μὲ βουλοκέρι καὶ δὲν θέλουν ν᾽ ἀκοῦ­νε τὰ λόγια τοῦ Κυρίου. Ἔτσι ὅμως βρισκόμαστε πλέον στὴν ἄκρη τοῦ γκρεμοῦ.
Ὁ κόσμος ὅλος, ὅ­πως λένε τὰ ἱερὰ βιβλία καὶ ἡ Ἀποκάλυψις, –δὲν εἶνε παραμύθι αὐτό–κρέμεται ἀπὸ μιὰ κλωστή. Ἐὰν ὅλοι μας, μικροὶ καὶ μεγάλοι, πλούσιοι καὶ φτωχοί, δεξιοὶ καὶ ἀριστεροί, μαῦροι ἄσπροι κόκκινοι καὶ ὅ­λων τῶν χρωμάτων, ἐὰν δὲν δείξουμε τὴ μετά­νοια ποὺ κηρύτει σήμερα ὁ Κύριος ἀλλὰ μείνουμε ἀμετανόητοι, τότε τί μέλλει νὰ γίνῃ;
Ἐμένα τὸν ἁμαρτωλὸ ρωτᾶτε τί μέλλει νὰ γί­νῃ; Ἐὰν ἐσὺ ἡ γυναίκα ποὺ ἀτιμάζεις τὸν ἄν­τρα σου, ἐσὺ ὁ ἄντρας ποὺ βλαστημᾷς τὸ Θεό, ἐσὺ τὸ παιδὶ ποὺ χτυπᾷς τὸ γονιό σου, ἐσὺ ὁ πλούσιος ποὺ ἁρπάζεις τὸ ψωμὶ τοῦ φτωχοῦ, ἐσὺ ὁ φτωχὸς ποὺ γογγύζεις κατὰ τοῦ Θεοῦ· ἐ­ὰν ὅλοι μας, μικροὶ – μεγάλοι, ἀπὸ τὰ ἀνάκτο­­ρα μέχρι τὴν καλύβα, κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, δὲν δείξουμε μετάνοια πραγματικὴ ἀλλὰ μείνουμε ἀμετανόητοι· ἐὰν καὶ τὸ νέο ἔτος εἶνε ἔ­τος ἀμετανόητο καὶ κοντὰ στὰ ἄλλα ἁμαρτήματα ποὺ διαπράξαμε στὰ προηγούμενα χρόνια προσθέσουμε καὶ νέες βλασφημίες, νέες πορνεῖες, νέες μοιχεῖες, νέες ἀδικίες καὶ κλο­πὲς καὶ κακουργήματα· ἐὰν ἐξακολουθήσῃ αὐ­τὸ τὸ ὄργιο πάνω στὴ Γῆ, τότε, ἀδελφοί μου, μὴ ρωτᾶτε ἐμένα· ἀντέστε στὰ σπιτάκια σας καὶ ἂν πιστεύετε στὸν Ἐσταυρωμένο ἀνοῖξτε τοὺς προφήτας καὶ τὴν Ἀποκάλυψι, κ᾽ ἐκεῖ θὰ δῆτε τί θὰ γίνῃ στὸν κόσμο.
Δὲν ἔχω δύναμι νὰ συνεχίσω· τὰ γόνατά μου τρέμουν, ἡ γλῶσσα μου τραυλίζει, τὰ μάτια μου δακρύζουν, ἡ καρδιά μου πάει νὰ σπάσῃ. Αὐ­τὰ ποὺ θὰ συμβοῦν εἶνε τόσο καταπληκτικά, τόσο τρομερὰ καὶ ἀπαίσια, ποὺ δὲν θὰ μπορέ­σῃ νὰ τὰ ὑποφέρῃ ἡ ἀμετανόητη ἀνθρωπότης.
Δὲν ἔχετε καρδιά, δὲν ἔχετε αἴσθημα, ἀ­δελ­φοί μου; Ποῦ βρισκόμαστε! Ἐὰν δὲν μετα­νο­ή­σουμε κ᾽ ἐξακολουθήσουμε τὸ ἴδιο βιολὶ τοῦ διαβόλου, τότε ἀλλοίμονο· καὶ τ᾽ ἀστέρια τ᾽ οὐρανοῦ θὰ γίνουν ἀστροπελέκια στὰ κεφάλια μας, καὶ οἱ πέτρες ποὺ πατοῦμε θὰ γίνουν φίδια νὰ μᾶς φᾶνε, καὶ τὰ ποτάμια θὰ ὁρμήσουν νὰ μᾶς πνίξουν, καὶ ὅλη ἡ γῆ θὰ ἐπαναστατήσῃ.
Ἕως ὅτου ἔχουμε καιρό, ἂς μετανοήσουμε, γιὰ νὰ σωθοῦμε διὰ πρεσβειῶν τῆς ὑπεραγί­ας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν ἁγίων· ἀμήν.
(ἱ. ναὸς Ἁγ. Ἀρτεμίου ὁδ. Φιλολάου [Γούβας] – Ἀθηνῶν 9-1-1966)

 

 

 

 

 

 

 

 

Κλικ εδώ. Εορτασμός Θεοφανίων στο Καμάρι της Σαντορίνης 6.1.2018 

 



 

 

 

Κλικ εδώ. Φωτοκάλαντα από την Κατηχητική Συντροφιά Καμαριού Σαντορίνης 5.1.2018



 


 

 

Κλικ εδώ. Εορτασμός Θεοφανίων στο Αλιευτικό Καταφύγιο Βλυχάδας Σαντορίνης 6.1.2015

 

 

 

 

 

Κλικ εδώ. Εορτασμός Θεοφανίων στο Καμάρι της Σαντορίνης 6.1.2015



 


 

 

 

Κλικ εδώ. Εορτασμός Θεοφανίων στο Καμάρι της Σαντορίνης 6.1.2014 

 

 

 



 


  Κλικ εδώ. Εορτασμός Παραμονής των Θεοφανίων στο Καμάρι της Σαντορίνης 5.1.2014





 




 


 Κλικ εδώ. Εορτασμός Θεοφανίων στο Καμάρι της Σαντορίνης 6.1.2013 




 




 




Κλικ εδώ. Εορτασμός Θεοφανίων στο Καμάρι της Σαντορίνης 2012






Για τον εορτασμό του 2011 κάνε κλικ Εδώ.




Επίσης για το ρίψη του Σταυρού στη θάλασσα το 2011 κάνε κλικ Εδώ.
Για να δείτε περισσότερα από το μικρό εκκλησάκι δίπλα στη θάλασσα κάνε κλικ Εδώ.

 




Κλικ εδώ. Φωτοκάλαντα από την Κατηχητική Συντροφιά Καμαρίου Σαντορίνης 5.1.2013


 

 Για τα φωτοκάλαντα από το 2012 μπορείτε να δείτε εδώ, για το 2011 μπορείτε να δείτε εδώ.

 


 

 

 

 


Κλικ εδώ για το Γραφικό Ξωκλήσι του κάτω Άι Νικόλα στην παραλία του Καμαριού της Σαντορίνης

 

 

 

 

 

Κλικ εδώ. Εορτασμός Θεοφανίων στα Φηρά στο Γυαλό της Σαντορίνης 6.1.2014

 

 


 

 

 

 

 

Κλικ εδώ. Χριστουγεννιάτικη Γιορτή από την Κατηχητική Συντροφιά Καμαριού Σαντορίνης 10.12.2017

 

 

 






Κλικ εδώ για να δείτε περισσότερους εορτασμούς από την ευρύτερη περιοχή του Καμαριού της Σαντορίνης

Κλικ στις ιστοσελίδες μας: Αρμενιστής, Εμείς και η Κοινωνία μας, Γιάννης Αργυρός Σαντορίνη